🖤 warning အလစ္တဲ​ေလးပါမယ္ေနာ္ 🖤

မဖတ္ခ်င္ေက်ာ္သြားၾကပါ႐ွင့္။

Ting~~

Internet ဖြင့္ထားၿပီး ဟိုၾကည့္သည္ၾကည့္လုပ္ေနစဥ္ chat box ကေန စာဝင္လာတယ္။ပို႔တဲ့သူကေတာ့ ဘယ္သူရိွမလဲ။ေဘးမွာဖုန္းသံုးေနတဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာကိုကိုဆီက။ကိုကိုဟာ အဆန္းေလးေတာ့ လုပ္လိုက္ရမွ။

ပို႔ေပးသူအလိုက် ဝင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ *႐ွဴးေပါက္ခ်င္လို႔လိုက္ခဲ့ဦး* တဲ့

ဟား...ဟား

အမေလး ဗုေဒၶါ

ရယ္ခ်င္ရက္နဲ႔ ေဘးလွည့္လိုက္ေတာ့ ကိုကိုရယ္ေလ ေပေစာင္းေစာင္းၾကည့္ေနတာ။မီးေတကမိွတ္ထားၿပီးေတာ့ အကုန္လံုးအေမွာင္က်ေနတဲ့ အခန္းထဲမွာ ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္က အလင္းေရာင္ပဲရိွတာမို႔ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲထဲမွာ ေပေစာင္းေစာင္းၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာပဲျမင္ရေတာ့ လန္႔သြားတယ္ေလ။အခုေတာ့ လန္႔တာေတ မလန္႔တာေတ အသာထား။

"ကိုကိုက ေၾကာက္တာလား"

"ေခြးေတ ေဟာင္ေနတယ္...အူသံေတေရာ..မၾကားဘူးလား"

ေလသံေလးနဲ႔ပဲ ျပန္ေျပာတယ္။ကိုကိုေျပာမွပဲ သဲ့သဲ့ပဲျကားရတဲ့ ေခြးအူသံကို ေသခ်ာနားေထာင္မိသြားတယ္။တစ္စတစ္စနဲ႔ နီးလာတာပဲ။

"လာ ထ သြားရေအာင္"

ေရအိမ္ရိွရာဆီလိုက္ပို႔ေပးၿပီးမွ ေရအိမ္ထဲဝင္သြားသူကို ေစာင့္ရင္း ကိုယ္ကေတာ့ အျပင္မွာပဲ ကိစၥ႐ွင္းျဖစ္တယ္။ကိုကိုကေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အျပင္မွာဘယ္ေတာ့မွမသြားဘူး။ညဆိုလည္း တစ္ေယာက္တည္း မသြားရဲဘူး။ကိုကိုက သရဲတေစၦ တအားေၾကာက္တတ္တာ။

"ေရပံုးထဲကေန လက္တစ္ဖက္ထြက္လာဦးမယ္ေနာ္...ေသခ်ာၾကည့္ဦး"

သရဲေၾကာက္တဲ့သူကို စ မိတယ္။

"ေမာင္ေနာ္...အဲ့လိုမစနဲ႔ မႀကိဳက္ဘူး"

က်ွြီ

မရိွမွန္းလည္းသိရက္နဲ႔ အဲ့လိုေလးေျပာရင္ကို ေၾကာက္တတ္တာ။

"ဘယ္အခ်ိန္တည္းကမ်ား ေအာင့္ထားလိုက္တာလဲဗ်ာ...ေနာက္ဆိုအဲ့လိုမေအာင့္ထားနဲ႔ ဆီးေအာင့္ေနလိမ့္မယ္"

"ထပ်င္းလို႔ ေအာင့္ေနလိုက္တာ...အခုက မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့လို႔"

"က်ေနာ္ကိုကိုကေတာ့ေလ...ဘယ္လိုေလးမွန္းမသိဘူး"

သြားေတာ့လည္း ေ႐ွ႕ကေန သုတ္သုတ္သုတ္သုတ္ပဲ။သူ႔ေနာက္ကေကာင္ႀကီးကိုေတာ့ က်ီးထိုးထိုးေခြးစားစား လွည့္ကိုမၾကည့္ဘူး။

_________

"မနက္က်ရင္ေတာ့ ဒီေန႔ထက္ေစာေစာထေနာ္...ငါအရင္ထၿပီး ထမင္းခ်က္ေပးမယ္..ေစာေစာအိပ္"

"ကိုကိုက အိပ္ေတာ့မွာလား...ကိုးနာရီပဲခြဲေသးတာ အေစာႀကီးရိွေသးတယ္"

"မနက္ေစာေစာထရမွာ... မင္းလည္းအိပ္ေတာ့"

ေမာင္က ညဆို ညဇီးကြက္။မနက္ဆိုေစာေစာမထႏိုင္ဘူး။ေစာေစာအိပ္ရင္ မေပ်ာ္ဘူးဆိုၿပီး ဆယ့္ႏွစ္နာရီေလာက္မွခ်ည္းအိပ္တာ။

"က်ေနာ္က မအိပ္ခ်င္ေသးပါဘူးဗ်ာ... "

ေစာေစာအိပ္ခိုင္းလည္း ရမွာမဟုတ္လို႔ ကိုယ့္ဘာသာပဲ အိပ္လိုက္ေတာ့တယ္။အိပ္ခ်င္ခ်င္ မအိပ္ခ်င္ခ်င္ အအိပ္မက္တဲ့ကိုယ္ကေတာ့ ေခါင္းအံုးေပၚေခါင္းတင္ၿပီး မ်က္လံုးမိွတ္လိုက္တာႏွင့္ ေပ်ာ္ၿပီးသား။အိပ္မေပ်ာ္တာတို႔ဘာတို႔ရိွကိုမရိွ။အဲ့ဘက္မွာေတာ့ ကံေကာင္းတယ္ေျပာရမယ္။

အိပ္ေနရင္း အာေတေျခာက္လာမႈေၾကာင့္ ႏိုးလာတယ္။ေရဆာလိုက္တာ။ဘယ္အခ်ိန္ရိွေနၿပီလဲမသိဘူး။

ေရအိုးစဥ္ရိွရာသြားၿပီး ေရတစ္ခြက္လံုးကုန္ေအာင္ေသာက္လိုက္မွ လည္ေခ်ာင္းေတစိုလာတယ္။ပတ္ဝန္းက်င္က ပုစဥ္းေအာ္သံကလြဲပီး တိတ္ဆိတ္လို႔ေနတယ္။ေဆာင္းရာသီ ညႀကီးသန္းေခါင္ေရထဆာတာ မလြယ္လွ။ခ်မ္းတယ္ေလ။

"အမေလး"

အိပ္ယာထဲမွာ အခုထိငုတ္တုတ္ထထိုင္ေနတဲ့ ေမာင္ရယ္ေလ။

."လန္႔လိုက္တာေမာင္ရယ္...ဘယ္အခ်ိန္ရိွေနၿပီလဲ မအိပ္ေသးဘူးလား...အိပ္ေရး....."

အြန္း... ဟင္း

"ခဏ..ဟင္း..ခဏေလးလို႔..ေမာင့္"

ေစာင္ထဲျပန္ဝင္ၿပီး အိပ္မလို႔ျပင္ေနတုန္း လူကိုလွဲခ်ၿပီး နမ္းေနတဲ့ေမာင္။နည္းနည္းေတာ့ အလ်င္စလိုျဖစ္ေနတဲ့ေမာင္။

အက်ႌလည္ပင္းကို ဆြဲခ်ၿပီး လည္တိုင္ဆီေရာက္လာတဲ့ အနမ္းေတြ။

"ေမာင္...ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲလို႔...ဟင္း.."

အေႏြးအက်ႌက လည္ပိတ္မို႔ သိပ္က်ယ္က်ယ္ဆြဲခ်လို႔မရေတာ့ ေအာက္နားကေနလွန္တင္ၿပီး ဗိုက္သားေနရာေတကို ဆြဲခ်လာတဲ့ ေမာင့္ႏႈတ္ခမ္းေတ။တေျဖးေျဖးနဲ႔ အေပၚေရာက္လာၿပီး အက်ႌကို ခြၽတ္မလို႔ျပင္ေနတဲ့ ေမာင္လက္ေတ။

"ေမာင့္..ခနေလး..မခြၽတ္..မခြၽတ္နဲ႔ေမာင္...ခ်မ္းတယ္ေလ"

ေမာင့္လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆြဲကိုင္လို႔ တားရတယ္။

"ဘယ္လိုလုပ္မလဲကိုကို...ေအာက္ပိုင္းက မခြၽတ္လို႔မွမရတာ"

ေမာင့္ႏႈတ္ခမ္းေပၚ လက္နဲ႔ အသာဖိပိတ္ၿပီးမွ ဆက္မေျပာဖို႔တားေတာ့ ေမာင္ကရယ္တယ္။ပိတ္ထားတဲ့လက္ကို ကိုင္ၿပီး လက္ဖမိုးေလးကို ေမာင္က အျမတ္တႏိုးနမ္းတယ္။အၾကည့္ေတြႏွင့္ပဲ ခြင့္ေတာင္းတယ္။ဒီလို ရင္ခုန္ခ်င္စရာ အၾကည့္ေတႏွင့္ ၾကည့္ေနမွေတာ့ ဘယ္သူက ေနႏိုင္ပါေတာ့မလဲ ေမာင္ရယ္။

ဒီတစ္ခါေတာ့ အနမ္းေတကို အရင္ဦးေဆာင္လိုက္ၿပီး ခြင့္ျပဳေၾကာင္းသိေစလိုက္တယ္။ေမာင္ကအဲ့လိုပဲ။အရင္ခြင့္ေတာင္းတယ္။ျငင္းလိုက္ရင္လည္း လက္ေလ်ွာ့သြားတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။

လက္ခံခ်င္လာေအာင္ေခ်ာ့တာ။ေမာင္က တအားဆိုးတယ္။

႐ုတ္တရက္ေမာင္က ထသြားၿပီး ေသတၱာကိုဖြင့္ၿပီး ပစၥည္းတစ္ခုခုကို႐ွာေနတယ္။

"ဝယ္ထားတာ မရိွေတာ့ဘူး မလား"

"ေမာင္ အသစ္ဝယ္ထားတယ္"

လက္ထဲမွာ ဘူးေလးကိုင္ထားရင္း အၾကံပိုင္တဲ့ အျပံဳးနဲ႔။ဘယ္အခ်ိန္မ်ား ဝယ္လိုက္တာလဲ။ေမာင္က သိပ္သြက္။

ဘယ္ေလာက္ပဲ ေစာင္ထဲေနေန အဝတ္လပ္သြားရင္ေတာ့ ေအးတာပဲ။ဘယ္ေလာက္ေအးေအး အေႏြးေဘာင္းဘီဝတ္လို႔ က်ပ္ရင္ မေနတတ္တာေၾကာင့္ ပုဆိုးေအာက္က ေဘာင္းဘီ႐ွည္မဝတ္ထားတာက ေမာင့္အတြက္ေတာ့ အဆင္ေျပလို႔။

"မ..မခြၽတ္လိုက္နဲ႔ေနာ္..ေမာင္ ငါေအးတယ္လို႔"

"႐ွဴး ...ေမာင့္ေနာက္ကသာ လိုက္ခဲ့... ႁပြတ္စ္"

ႁပြတ္စ္ အင္း...ဟင္း

တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ညသန္းေခါင္ယံမွာ နမ္းရာက ထြက္က်လာတဲ့ အသံေတြေနရာယူလို႔။ထိေတြ႔လာတဲ့ ေအးစက္စက္လက္ေခ်ာင္းေတြ။ေမာင့္လည္ဂုတ္ကို ဖက္လို႔ ေမာင့္ကို ပိုတိုးလို႔ နမ္းမိတယ္။အသားက်ေနေပမယ့္ စိတ္လႈပ္႐ွားတယ္။

"အာ့...ေမာင္"

"ခနေလးပဲ...ခ်စ္တယ္"

ဘယ္ေတာ့မွ မ႐ိုးသြားႏိုင္တဲ့ ခံစားမႈေတြက ေမာင့္ေၾကာင့္သာ ျဖစ္လာတာ။လူဆိုးေလးေမာင္က ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးဆို ေျပာမရဆိုမရ။

"ေမာင္...ေလ်ွာ့ဦးလို႔...အာ့...ဟင္း"

"ခနပဲကိုကို....ခနပဲ သည္းခံလိုက္..အင္း"

သူ႔ခါးေပၚက ေျခေထာက္ေတကို သူ႔ပုခံုးျပင္က်ယ္က်ယ္ေပၚ ေျမႇာက္တင္ၿပီး ေျခသလံုးေတြကို နမ္းတယ္။နဖူးေပၚက်ေနတဲ့ ဆံပင္ေတကို လက္နဲ႔ သပ္ေပးၿပီး နဖူးကိုလည္း နမ္းျပန္တယ္။ပါးႏွစ္ဖက္ကိုလည္း နမ္းတယ္။တစ္မ်က္ႏွာလံုးကိုလည္း နမ္းတယ္။

ႁပြတ္စ္

ေနာက္ဆံုး ႏႈတ္ခမ္းလႊာေပၚမွာ အဆံုးသတ္တယ္။

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ကုန္လြန္ၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ လိႈက္တက္လာတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ။ေမာင့္ေက်ာျပင္ကို ဖက္တြယ္ထားတဲ့လက္ေတြ ပိုတင္းက်ပ္လို႔

"ေမာင္..."

"ေမာင္သိတယ္..."

"ဟာ့...."

အဆံုးစြန္ထိ သာယာသြားတဲ့ ခံစားခ်က္ ။မ်က္ရည္ေတဝဲလာတဲ့အထိ။

ႁပြတ္စ္ ႁပြတ္စ္

ႏႈတ္ခမ္းေတေပၚ ေမာင့္ႏႈတ္ခမ္းေတ ျပန္ေရာက္လာျပန္ေတာ့ အလိုက္သင့္ မလိုက္ေပးႏိုင္ေတာ့ဘူး။သက္လံုေကာင္းသူႀကီး ေမာင္ကေတာ့ ၿပီးဆံုးသြားတဲ့ ခရီးကို ျပန္ဆက္ခ်င္ေနျပန္ၿပီ။

"ေတာ္ၿပီေနာ္..ေမာင္ ငါအိပ္ခ်င္ေနၿပီ...မရေတာ့ဘူး"

"အင္း...အိပ္ေတာ့ေနာ္"

လႈပ္ေတာင္မလႈပ္ခ်င္ေတာ့ဘဲ အိပ္ခ်င္ေနၿပီမို႔လို႔ လွဳပ္လွဳပ္လွဳပ္လွဳပ္နွင့္ အလုပ္႐ႈပ္ေနသဴကိဳ လ်စ္လ်ဴရွဳျပီး တစ္ဖက္လွည့္ကာ မ်က္လံုးေတမိွတ္ထားလိုက္ေတာ့သည္။မနက္က် ေစာေစာမႏိုးရင္ သူပဲဒုကၡမ်ားမယ္။ေမာင္လူဆိုး။

__________

ဝါး...ရင္ခုန္လိုက္တာ႐ွန္။🙈

16.10.21