"မေန႔က သားငယ္...လမ္းေတာင္ေကာင္းေကာင္းမေလ်ွာက္ႏိုင္ဘူးဆို"

"ဟုတ္တယ္အေမ့...မနက္ကတည္းက သူ႔သူငယ္ခ်င္း ထြဋ္ေခါင္နဲ႔သြားၾကတာ ညေမွာင္မွ ျပန္ေရာက္တာ"

"ဒီကေလးေတကေတာ့ေလ...ညက် သူ႔အေဖကို လႊတ္လိုက္ဦးမယ္...အဲ့မွာ ဆူပေလ့ေစ"

"အာ...ဟုတ္ကဲ့...ရပါတယ္ သူက အျမဲတမ္းႀကီး သြားေနတာမဟုတ္ပါဘူး"

မုန္ညင္းဖူးကိုေပါင္းထားတယ္ လာယူဆိုလို႔ ခြက္တစ္ခြက္ယူၿပီးေရာက္လာေတာ့ မေန႔ကသတင္းက ေမႊးႏွင့္ၿပီ။တကူးတကႀကီး လာဆူမယ္ဆိုေတာ့လည္း မဆူေစခ်င္ပါ။ေမာင္က တအားႀကီးဆိုးေနတာမ်ိဳးမွမဟုတ္တာ။

"သားႀကီးလည္း အလိုလိုက္မေနနဲ႔....အလိုလိုက္လို႔ ေကာင္းတဲ့ေကာင္မဟုတ္ဘူး...ဒါနဲ႔ လက္သမားကလိုက္ဦးမွာလားေမးလိုက္ဦး... လက္သမားအဖဲြ႔ထဲမလိုက္ေတာ့ဘဲ အလုပ္ေျပာင္းခ်င္သလိုလို ၾကားတယ္"

"ဟုတ္ကဲ့...ေမးၾကည့္လိုက္ဦးမယ္...အခုေတာ့ ျပန္လိုက္ဦးမယ္ေနာ ေအမ့"

"ေအးေအး..သြားသြား"

ေျပာရင္းနဲ႔ အေငြ႔တေထာင္းေထာင္းထေနတဲ့ မုန္ညင္းဖူးေပါင္းခြက္ကို ကမ္းေပးသည္။ေမာင့္အေမကေတာ့ သူ႔သားထက္ႀကီးလို႔ က်ေနာ့္ကို သားႀကီးလို႔ေခၚတယ္။ေမာင့္ကိုေတာ့ သားငယ္။သားႀကီး သားငယ္ေခၚၿပီး ဟုတ္လို႔။သားေလးတစ္ေယာက္တည္းရိွလို႔ ေခြၽးမေလးလိုခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ သမက္ရေတာ့လည္း သားႏွစ္ေယာက္ရသလိုပါပဲ လို႔ အျမဲေျပာတယ္။ေမာင့္အေဖကေတာ့ နဂိုထဲက ခပ္ေအးေအးမို႔ထင္သည္။လိုတာထက္ပိုမေျပာ။

ဘာပဲေျပာေျပာ။ေမာင့္မိသားစုထဲ ဝင္ခြင့္ရတာ ကံေကာင္းမႈတစ္ခုပါေလ။အစကတည္းက သေဘာမတူတာမ်ိဳး ကန္႔ကြက္တာမ်ိဳး မရိွခဲ့ဘူး။က်ေနာ့္ မိဘေတကသာ ခါးခါးသီးသီးမို႔ အခုလို အကုန္လံုး အဆက္အသြယ္ျဖတ္ၿပီး ေမာင့္ေနာက္လိုက္ခဲ့လိုက္တာ။ဒါေတာင္ ေမာင့္မိဘေတက လိုက္ၿပီးေတာင္းရမ္းေပးမယ္ေျပာေသးတာ။က်ေနာ္က လက္မခံခဲ့တာ။အဲ့အခ်ိန္မွာမ်ား သူတို႔မ်က္စိေ႐ွ႕ က်ေနာ္ေရာက္သြားခဲ့ရင္ ေမာင့္ဆီကို ျပန္ပါလာခဲ့မွာမဟုတ္ဘူး။ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ဒီမွာပဲ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာဆြမ္းေကြၽးေလးလုပ္ၿပီး လက္မွတ္ထိုး လက္ထပ္လိုက္တာ။မဂၤလာမေဆာင္ေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲ။အိမ္ကသေဘာမတူလို႔ ခ်စ္သူေနာက္ လိုက္ခဲ့ၿပီး ယူလိုက္တာ ဘာျဖစ္သလဲေလ။

♥♥♥

"ဟာ...ေဟ့ ေဟ့..ကြၽီ"

ဟင္းခြက္ကို အိပ္နဲ႔ထည့္ၿပီး ေမွာက္မွာစိုးလို႔ အသာရယ္ထိန္းစီးေနရခ်ိန္ ဆိုင္ကယ္ေ႐ွ႕ ေအးေအးေဆးေဆး ေျဖးေျဖးပင္ ျဖတ္သြားတဲ့ ေခြးတစ္အုပ္။အဲ့နားတင္ ဆင္းၿပီး ေက်ာက္ခဲနဲ႔ ေပါက္လိုက္ခ်င္ေပမယ့္

ဂီး

အစြယ္ေငါေငါနဲ႔ ျဖဲျပလာတဲ့ ထိပ္ဆံုးက အေကာင္ႀကီး။ေျခာက္ေကာင္ေလာက္ရိွတဲ့ ေခြးအုပ္ႀကီးက လည္း လွည့္ၾကည့္လာၾကၿပီ။

ေအာင္မာ ဒင္းတို႔ကမ်ား..ငါ့ကို

ေဝါင္း...ေဝါင္း...ေဝါင္း

ေအာက္က ေက်ာက္ခဲကို ကုန္းေကာက္လိုက္စဥ္မွာပဲ ထြက္လာတဲ့ အသံေတ။ေတြ႔မယ္ ေတြ႔မယ္

ေလးငါးလံုးေလာက္ လက္ထဲဆန္႔သမ်ွ ေကာက္ၿပီး ထုထည့္လိုက္ေတာ့ ေဟာင္သံေတက ပိုက်ယ္လာတယ္။အေျခအေန မဟန္ေတာ့ဘူးထင္တယ္။ေခြးပိုင္႐ွင္ ေခြးပိုင္႐ွင္ေတဘယ္ေရာက္ေနၾကလဲ။

ခြပ္

ေ႐ွ႕ကေဟာင္ေနတဲ့ ေခြးကို အာရံုစိုက္ေနတုန္း ေနာက္ကအေကာင္က ေျခသလံုးကို လာဟပ္မလိုလုပ္ေနသည္မလို႔ ေနာက္လွည့္ၿပီး ေျခေထာက္ကို ေဝွ့ယမ္းကာ ကန္ပစ္လိုက္သည္။ေခြးေခါင္းႀကီးကို ခြပ္ခနဲ။

ကိန္..ကိန္..ကိန္

တကိန္ကိန္ေအာ္ရင္း ေျပးသြားေလၿပီ။သူတို႔အေပါင္းအပါတစ္ေကာင္က ေအာ္ေျပးသြားေတာ့ ပိုမာန္ဖီလာၿပီ။တဂီးဂီးနဲ႔။တကယ္လို႔သာ သူတို႔ဝိုင္းကိုက္လိုက္ၾကရင္ ႏိုင္မွာမဟုတ္။အခုေတာ့ ေဘးပတ္ပတ္လည္ မ်က္စိလ်င္လ်င္ထားေနရတယ္။ထိုစဥ္ ေ႐ွ႕တိုးလာတဲ့ တစ္ေကာင္ကို ေျခေထာက္ေမႊ႔ယမ္းျပလိုက္သည္။ေနာက္ဆုတ္သြားတယ္။အဆင္ေျပတယ္ မဆိုးဘူး။

ျဗစ္

"အား...အမေလး...ကယ္ၾကပါဦး...ေမာင္ေရ...အား..သြား...သြား..သြားေနာ္...အားဟား..ကယ္ၾကပါဦး"

"ေဟး ေတာက္ခ္ သြား...သြားၾက"

ဦးေလးျကီးတစ္ေယာက္ ​ေလးခြနဲ႔ လွမ္းပစ္ၿပီးေျခာက္မွ ေျပးထြက္သြားၾကတယ္။ေနာက္ကေန ေျခေထာက္ကို လွမ္းဟပ္တာ ပုဆိုးစပဲ ပါးစပ္ထဲပါသြားၿပီး သံုးေထာင့္ခြၽန္းႀကီးျပဲထြက္သြားၿပီး ကြၽတ္သြားမွာစိုးလို႔ ပုဆိုးကိုကိုင္ၿပီး ငုတ္တုတ္ထိုင္ခ်ကာ ေအာ္ေနလိုက္ရေတာ့သည္။ဝိုင္းကိုက္ရင္ လူၾကားမေကာင္း ျဖစ္ေနေတာ့မယ္။

"ေဟ့ေကာင္ေလး..ရလား..ထႏိုင္လား"

"ဗ်ာ...ဟုတ္ဟုတ္..ထႏိုင္တယ္ဗ်"

တုန္ေတာ့တုန္ေနတယ္။ပုဆိုးက သံုးေထာင့္ခြၽန္းပံုစံ အျပဲျကီးနဲ႔ ခနက ထိုင္ခ်ထားေတာ့ ဖုန္ေတ သဲေတက ေျခေထာက္ေတမွာေရာ ဖင္ေတေရာ ေပသလူးလို႔။ဒီအရြယ္ႀကီးေရာက္မွ ေခြးဆြဲခံရတယ္လို႔။ေတာ္ေသးတယ္ အသားပါေအာင္ မကိုက္ခံရတာ။

"အဲ့ ေခြးေတက ဆိုးတယ္ကြ....အုပ္လိုက္ႀကီးဆိုေတာ့ ပို႔လို႔ပါ့"

"ဟုတ္တယ္ ဟုတ္တယ္...ဆိုင္ကယ္ေ႐ွ႕ျဖတ္ၿပီး တမင္လာေဟာင္တာကေန စတာ"

က်က္သတံုး ေခြးေတြ။ဒူးေတတုန္ေနတာေတာ့ မေပ်ာက္။ဒီပံုစံနဲ႔ေတာ့ အိမ္ေရာက္ေအာင္ ျမန္ျမန္ျပန္ရေတာ့မည္။

♥♥♥

"ဟင္...ကိုကို..ဘာျဖစ္လာတာလဲ...ပုဆိုးေတလည္း ျပဲလို႔..ဖုန္ေတေရာေပလို႔"

"လမ္းမွာ မင္းလင္ေတနဲ႔ ေတြ႔ခဲ့တာ"

ကုလားမႏိုင္ ရခိုင္မဲလို႔ဆိုလည္း မတတ္ႏိုင္။ေအာ္မိသည္။

"ဟင္...ကိုကို...က်ေနာ့္လင္က ကိုကို တစ္ေယာက္တည္းေလ"

"ငါကြာ...ေခြးလိုက္ဆြဲခံရတာ...ဟုတ္ၿပီလား..ေရငင္ေပး..ေရခ်ိဳးရေတာ့မွာ ဖုန္ေတေပေနၿပီ"

"အင္းအင္း ငင္ေပးမယ္...သြားသြား ျမန္ျမန္ခ်ိဳး"

ေခြးလိုက္ဆြဲခံရတာတဲ့။ပုဆိုးေတေတာင္ျပဲခဲ့တာ။ၾကည့္ရတာ မညိဳျမ တို႔ အိမ္နားက ေခြးတစ္အုပ္ပဲေနမယ္။အဲ့ေခြးေတက လူလိုက္ဆြဲတာ ခဏခဏ။ဘယ္လိုကိုး႐ို႔ကားယား လုပ္ျပလိုက္လို႔မ်ားလဲ။ကိုကိုကေတာ့ေလ။ငါ့ကိုကိုကို ေသြးထြက္ေအာင္ မကိုက္လိုက္လို႔ေပါ့။ကိုက္မ်ားကိုက္ရင္ ေနာက္ေန႔ ေလးခြႏွင့္သြားပစ္ၿပီးဆံုးမပလိုက္မယ္။

♥♥♥

ကိုးနာရီေလာက္က်ေတာ့ အိပ္ယာဝင္ၾကၿပီ။အိပ္ယာဝင္ၿပီဆို ဖုန္းသံုးရင္သံုး မသံုးရင္ ေမာင့္ရင္ခြင္က်ယ္ႀကီးထဲဝင္ၿပီး စကားေဖာင္ဖြဲ႔ရတာ ႀကိဳက္တယ္။လူေကာင္က ကြာေတာ့ ေမာင့္ရင္ခြင္က သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေစတယ္။

"ေမာင့္"

"ဗ်...ေျပာပါဗ်"

"ဗ်မေနနဲ႔...မေန႔ကကိစၥကို ေက်နပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး"

"ကိုိကိုကလည္း...တစ္ခါတစ္ေလေလးကို"

ေျပာရင္းႏွင့္ လည္ပင္းနားေတကို တိုးေဝွ့လာတယ္။

"ေမးစရာရိွတယ္လို႔..."

"အင္း...ေမးေလ"

လည္ပင္းနားကို တိုးဝင္နမ္း႐ိုက္ေနတာကို မပ်က္ေစဘဲ ျပန္ေျပာတယ္။ေျပာစကား နားမေထာင္တဲ့ ေမာင့္မ်က္ႏွာကို ဆြဲကိုင္ၿပီးေနရာမွန္ျပန္ထားေပးလိုက္ေတာ့ ေမာင္ကရယ္ျပန္တယ္။ေမာင့္ရင္ဘတ္ကို တစ္ခ်က္႐ိုက္ၿပီး ညာဘက္ပါးနဲ႔ ေမာင့္ဘယ္ဘက္ရင္ဘတ္နဲ႔ ကပ္ထားလိုက္သည္။​ေမာင့္ရဲ႕ ကိုယ္သင္းနံေလးကိုလဲ သိပ္ႀကိဳက္တယ္။

"ေမာင္ဘာလုပ္မွာလဲ"

"ကိုကိုနဲ႔ ခ်စ္မယ္ေလ...အာ့"

"စကားအေကာင္းေျပာေနတာေနာ္....ေသခ်ာေျဖစမ္းပါေမာင္ရာ"

မေထာ္မနန္းေတေျပာေတာ့မယ့္ ေမာင့္ရင္ဘတ္ႀကီးကို ဆြဲဆိတ္လိုက္ရသည္။ဒီလိုနဲ႔ လိုရင္းကိုေရာက္မွာမဟုတ္ဘူး။

"အင္း...ဟိုတေလာက ကိုဖိုးသားေလ သိတယ္မလား...သူနဲ႔စကားေျပာျဖစ္ေသးတယ္"

"အင္း..အဲ့ေတာ့ ေမာင္က သူ႔လိုေစ်းေရာင္းလိုက္ခ်င္တာလား"

"အင္း သူ႔ေနာက္လိုက္ခ်င္တာေတာ့မဟုတ္ဘူး...ဒီကေန ေတာင္ေပၚေစ်းသယ္ေရာင္းရင္ တစ္ေခါက္ျပန္ သိန္းဂဏန္းျမတ္တယ္တဲ့"

"ေတာင္ေပၚ..ေတာင္ေပၚဆိုေတာ့ ဘယ္လိုေရာင္းရမွာလဲ"

"ဒီလိုေလ...မီးခြက္ေစ်းကေစ်းေတကို ဒီကေနသယ္သြားရမွာ...မ်ားမ်ားေတာ့ သယ္ႏိုင္ရမွာေပါ့ခရီး​ေဝးသြားရတာဆိုေတာ့..အဲ့ဘက္သြားတဲ့သူေတက ကားနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ သံုးဘီးနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ သြားၾကတယ္"

"အင္း...တစ္ေခါက္ဆို ဘယ္ႏွရက္ၾကာမွာလဲ"

"ဒီေန႔လိုမနက္ေစာေစာ ေစ်းဝယ္ၿပီးထြက္ရင္...ေနာက္ႏွစ္ရက္ေျမာက္ေန႔ ညေနေလာက္ဆိုရင္ ေရာက္တယ္...အဲ့ခါက်ေတာ့ တစ္ရက္ေလာက္နားၿပီး ျပန္ထြက္ေပါ့...တစ္ေခါက္ျပန္ရင္ သံုးသိန္ေလာက္ေတာင္ ျမတ္တယ္လို႔ေျပာတယ္"

"ျမတ္တာေတာ့ ျမတ္တာေပါ့ ေမာင္ရယ္...စိတ္မခ်ပါဘူး...အဲ့ေလာက္အေဝးႀကီးကို"

"ေဟာဗ်ာ...ဘာစိတ္မခ်စရာရိွလို႔တုန္း ကိုကို႔ေယာက္်ားက ဆိုင္ကယ္စီးလည္းကြၽမ္းသလို ကားလည္းေမာင္းတတ္ပါတယ္ဗ်"

ေတာင္ေပၚက ခ်င္းတိုင္းရင္းသူလွလွေလးေတြလည္း ရိွမွာ။ၿပီးေတာ့ ညအိပ္ညေနေတသြားရတာ။မျဖစ္ဘူး။မျဖစ္ပါဘူး။

"မျဖစ္ပါဘူး...စိတ္မခ်ပါဘူး..."

"ဘာကိုစိတ္မခ်တာလဲ..ေျပာပါဦး...ဟင္"

"တစ္ခုခုျဖစ္မွာစိုးလို႔ေပါ့...ဘာကိုစိတ္မခ်ရမွာလဲ"

"ဟုတ္လို႔လား....အဟြန္း...သိပါတယ္ဗ်ာ ကိုကိုစိတ္မခ်တာကို"

အ..အဟမ္း

.ေခ်ာင္းေတဘာေတေတာင္ဟန္႔မိသြားတယ္။

"ဒါဆိုရင္ ကိုကိုေရာလိုက္ခဲ့ေလ...ကားနဲ႔ဆိုရင္ ကိုကိုလည္းလိုက္ခဲ့လို႔ရတာပဲကို...ဟင္...ပင္ေတာ့ပင္ပန္းမွာေနာ္...ဘယ္လိုပဲကားနဲ႔သြားရတယ္ဆိုဆို ထိုင္ေနရတာလည္း ပင္ပန္းတာပဲ"

"တျခားအလုပ္ေရာ မလုပ္ခ်င္ဘူးလားဟင္...ေမာင္လည္းဆယ္တန္းေအာင္ထားတာပဲ...အလုပ္မ႐ွားပါဘူး...ဟင္"

"ေမာင္က သူမ်ားလက္ေအာက္မွာ မလုပ္ခ်င္ဘူးကိုကိုရဲ႕...ၿပီးေတာ့ လုပ္ခ်င္တာဆို ရေအာင္လုပ္တတ္တဲ့ က်ေနာ္အေၾကာင္းကို ကိုကိုလည္းသိရဲ႕သားနဲ႔"

"အင္းပါ...လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုလည္းလုပ္ပါ..မတားေတာ့ပါဘူး"

"ကိုကို႔ကို အဲ့ဒါေတ သေဘာက်တာသိလား... ရႊတ္"

ဘယ္ေျပာလို႔ရမလဲေလ။ေမာင္က ေလာဘအိုးကို။အက်ႌေအာက္ထဲ လ်ိႈဝင္လာတဲ့ေမာင့္လက္ေတြကိုလည္း မတားမိေတာ့သလို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းနမ္းလာတဲ့ ေမာင့္အနမ္းေတကိုလည္း လိုလိုခ်င္ခ်င္ပဲ တံု႔ျပန္လိုက္မိတယ္။

နာက်င္မႈေတကို သည္းခံရင္း သာယာမႈေတဆီကို မ​ေမာနိုင္မပန္းနိုင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ေရာက္ေအာင္သြားခဲ့ၾကတယ္။ထိန္ေနေအာင္သာတဲ့ လေရာင္ေအာက္ အိမ္ေလးအတြင္း အျပာေရာင္အခ်စ္ညေလး ဖန္တီးေနၾကတဲ့ အခ်စ္ငွက္ႏွစ္ေကာင္လည္း ရိွေနေလရဲ႕။

♥♥♥

18.10.21