စာအိတ်အတွင်းမှဓာတ်ပုံတချို့အားမြတ်ကြည့်ရင်းနူတ်ခမ်းကိုက်ပြီးမျက်လုံးတွေကစူးရဲနေသည်။

ဆေးရုံမှာခိုးရိုက်ထားသည့်နှစ်ယောက်တွဲဓာတ်ပုံအားထောင်ပြရင်း

"ဘယ်လိုပက်သက်မူလဲမင်းသိလား"

"အား အဲ့တာက...

"ရှင်းရှင်းပြောစမ်း သူ့အပျော်ရည်းစားလားလာလား ဘယ်လိုပက်သက်လဲ"

"အဲ့အလွှာမှာနေတဲ့သူတွေကိုမေးလို့သိရသလောက်ကတော့ ကောင်လေးကမိန်းမခိုးပြေးပြီးတူတူနေတာထင်တယ်တဲ့ လင်မယားဖြစ်ဖို့များပါတယ် ဆရာမြတ်"

"သွားလို့ရပြီ"

သားဖြစ်သူမရေမတွက်နိုင်သောအပျော်ရည်းစားများစွာရှိသည်ကိုသိသော်လဲ တခါမှတော့မိန်းမယူလိမ့်မယ်လို့သူမထင်ခဲ့မိ။

ဪ အရွယ်ရောက်လို့မိန်းမယူသွားတာဆန်းသလားလို့ပြန်မေးရင်

သူ့အတွက်တော့ရင်နှစ်သည်းခြာသားက သူ့သ‌ေဘာနှင့်သူမိဘတွေကိုတစ်ချက်အသိမပေးပဲလုပ်ချင်ရာလုပ်သွား၍သူ့ရင်ထဲဗလောင်ဆူနေသည်။

လက်ရုံးကအပြင်မှာပျော်တတ်တဲ့သူဖြစ်ပေမယ့် သုံးရက်ထက်အပြင်မှာပိုမနေ။

အိမ်ကိုတန်းတန်းမှတ်မှတ်ပြန်လာတတ်တဲ့ကလေး။

အခုတော့တစ်လနီးနီးမတွေ့ရတာကြာ‌ေနပြီဖြစ်သည်။

"လက်ရုံးရယ်"

စားပွဲပေါ်မှာ‌ေထာင်ထားသည့်လက်ရုံးရဲ့အပြစ်ကင်းစွာပြုံးနေသည့် ဓာတ်ပုံမှန်ဘောင်လေးကိုကြည့်ရင်း

"ဘာတွေလျှောက်လုပ်နေတာလဲ သားရုံးရယ် မင်းကိုမတရားအလိုလိုက်ခဲ့မိတာမှားပြီထင်ပါတယ်ကွာ မင်းကိုလွှတ်ထားပေးခဲ့မိတာဒယ်ဒီအမှားပဲ"

လက်ရုံးကနှစ်ဆယ်စွန်းရုံ လူငယ်‌ေလးဖြစ်သည့်အလျောက်လူငယ်ဆိုတော့အပျော်ပါးမက်သည်။

မြတ်လဲငယ်ရာကကြီးလာတဲ့သူဖြစ်သည့်အလျောက် ကိုယ်ကကျတော့ငယ်ငယ်ကလုပ်ခဲ့ပြီး သားအလှည့်ကျမှမလုပ်ခိုင်းရင်မတရားရာ‌ကျမည်ဆိုးသဖြင့်

လက်ရုံးမိန်းမများစွာနဲ့လက်လွန်ကြက်သွန်ဖြစ်ကာ မရေမတွက်နိုင်အောင်ကုတင်ပေါ်ရောက်နေသည့်ကိစ္စတွေကိုလဲမမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပေးခဲ့မိသည်။

အခုမိန်းမယူထားသည်ဆိုတော့လဲ ယူထားသည့်

မိန်းမကစာရိတ္တရောကောင်းရဲ့လား သိုက်တူးချင်လို့ချဉ်းကပ်ခဲ့တာလား မေးခွန်းပေါင်းများစွာနှင့်ရင်ထဲတဆစ်ဆစ်ကိုက်နေသည်။

လက်ရုံးအသက်အရမ်းမငယ်တော့ပေမယ့် လောကကြီးအကြောင်းဘာမှမသိသေးတာကိုမွေးထားသည့်အဖေကအသိဆုံး။

ပိုး‌ေမွှးသလို‌ေမွးလာသည့်တစ်ဦးတည်းသောသားလေး မျက်နှာတစ်ချက်အညိုးမခံပဲလိုလေသေးမရှိထားခဲ့သည့်သားငယ်က

မိန်းမလည်သိန်းကြွယ်ရဲ့ အပိုင်ချုပ်ခံထားရတာလို့စဉ်းစားကြည့်မိရုံနဲ့သူရင်မောသည်။

သားကိုအများြကီးမျှော်လင့်ထားခဲ့တာအခုလိုကျောင်းမပြီးသေးဘဲမိန်းမယူသွားတော့တကယ်စိတ်ပျက်မိသည်။

"ငါ ကလေးကိုဘယ်လိုပြောပြရမလဲကွာ"

ကိုယ်ကယောကျာ်းမလို့စိတ်တင်းထားနိုင်ပေမယ့် စိတ်ထိခိုက်လွယ်လွန်းသောဇနီးကိုသူပြောသင့်မပြောသင့်ချိန်ဆနေရသေးသည်။

.

.

"အဖြူကိုတခြားအရောင်တွေနဲ့တွဲမ‌ေလျှာ်ရတာနားမလည်ဘူးလား"

"မသိလို့အကုန်ရောပြီးအဝတ်‌ေလျှာ်စက်ထဲထည့်လိုက်မိတာပါ"

"ကျစ် အဖြူရောင်ကိုကျမှကွာ ဒါတထည်တန်ဖိုးကမင်းတမျိုးလုံးကိုကျွန်ပြုထားလို့ရတယ်ကွ"

"အဲ့ဒါဘာလို့ဆေးကျွတ်တဲ့အကျီအနီကျတော့ဝတ်ရတာလဲ"

ခြယ်ကိုယ့်အမှားပေမယ့်ဆတ်ဆတ်ထိမခံခွန်းတုံ့ပြန်သည်။

"သေချာကြည့် အဲ့ဒါငါ့တီရှပ်မဟုတ်ဘူး ဂျိုးဟာ

အဲ့ဒီကောင်ရဲ့အပေါစားအ‌ေရာင်ကွျတ်တဲ့ဟာကြောင့် ငါ့Hoddieလေးနှမြောစရာကွာ"

အရောင်တွေစွန်းပေသွားသောသူ့၏ အဖြူစွတ်စွတ်Hoddieလေးကိုလက်ရုံးနှမြောတသကြည့်နေမိသည်။သိန်းချီ‌ေပးဝယ်ထားရပြီးအနီရောင်‌ေဆးတွေစွန်းသွားတာရစရာမရှိ။

အခုမှတော့ဘာမှလုပ်မရတော့ လုံးချေပြီး

အမိူက်ပုံးထဲထည့်လိုက်တော့သည်။

"နှမြောလိုက်တာကွာ ငါ့အကြိုက်ဆုံးလေး"

ခြယ်အစကတော့သူစိတ်ဆင်းရဲအောင်တမင်တကာအနီရောင်အကျီရွေးပြီးထည့်လိုက်ပေမယ့်သူအခုလိုစိတ်မကောင်းဖြစ်တာမြင်ရတော့မပျော်ပဲ ရင်ထဲမကောင်း။

ကိုယ့်ကိုအမျိုးမျိုးစိတ်ဒုက္ခပေးတဲ့လူကိုလက်တုံ့ပြန်ရတာမပျော်မိတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်လဲခြယ်အံ့ဩမိနေသည်။

ြခယ်ရေချိုးခန်းတံခါးပိတ်လိုက်ချိန်တံခါးကြားမှာခံလာသည့်လက်တစ်စုံကြောင့်လန့်ဖျန့်သွားသည်။

"ရှင်ဒါဘာလုပ်တာလဲ"

"မင်းလင်ကမင်းနဲ့ရေတူတူချိုးမလို့"

"မရဘူး သွား သွား"

ြခယ်တံခါးကိုအတင်းအားနဲ့တွန်းပိတ်လိုက်မူကြောင့်သူ့လက်တွေညှပ်မိသွားသည်။

"အား သေပါပြီ မင်းလင်လက်ကျိုးတော့မယ်"

"သေသေ"

"အေး ငါအထဲရောက်ရင်မင်းအသေပဲ"

အထဲနှင့်အပြင်အားပြိုင်တွန်းမူအတွင်းမှာလက်ရုံးပုခုံးအားပါပေါင်းသုံးပြီးဆောင့်တွန်းလိုက်၍ရေချိုးခန်းတံခါးပွင့်သွားပြီးခြယ်အရှိန်နဲ့ဖင်ထိုင်ကျသွားသည်။

"အသာတကြည်ဖွင့်ပေးလိုက်ရင်ရနေတဲ့ဟာကို

ရေတူတူချိုးကြရအောင် ကိုယ့်မိန်းမလေး"

"လူယုတ်မာ ထွက်သွား"

"အေး မင်းပြောပုံကမသိရင်ငါကပဲတစ်လောကလုံးမှာအဆိုးဆုံးလူကျနေတာပဲ ငါက

လူယုတ်မာဆိုရင်တောင်မင်းကိုပဲယုတ်မာချင်တာ"

လက်ရုံးနူတ်ခမ်းကိုလျှာနဲ့သပ်ပြီးပြောသည်။

ခြယ်ကြမ်းပြင်ပေါ်ကလက်ထောက်ပြီးထလာချိန်မှာ ခြယ့်ခန္ဓာကိုယ်လေးကတဘက်ကိုသူဆွဲဖြုတ်ဖယ်လိုက်သည်။

ကိုယ်လုံးတီးအနေအထားနှင့်လှချင်တိုင်းလှနေလေသည်။

"ကျွန်မရှက်တယ် ရှင် ထွက်သွားပေးပါ"

"ကိုယ်ကမင်းယောကျာ်းပါ မင်းလက်ခံချင်မခံချင်ကိုယ်ကမင်း‌ယောကျာ်းဖြစ်‌ေနပြီဒါအမှန်တရားပါ ကိုယ်မြင်ဖူးပြီးသားမလို့ဘာမှရှက်နေစရာမလိုဘူး ဘေဘီ"

ပြောရင်းဆိုရင်းခြယ့်ခါးကိုဆွဲဖက်ပြီးရင်ခွင်ထဲဆွဲဖက်ထားပြီးနူတ်ခမ်းတွေကိုသူ့ပါးစပ်ထဲဆွဲငုံပလိုက်၍ဘာမှပြန်မပြောနိုင်တော့။

ထူးထူးဆန်းဆန်းခြယ်မရုန်းကန်မိပဲသူ့ရဲ့အနမ်းတွေကြားလိုက်စီးမြောနေမိသည်။

သူ့ရဲ့လျှာကခြယ့်ရဲ့လျှာကိုလာကလူကျီစယ်ပြီးစုပ်ယူသည်။

ခြယ့်သွားတွေနဲ့သွားဖုံးပါမကျန်လျှာနဲ့လိုက်ထိတွေ့နေသည့်သူ့ရဲ့အနမ်းကြမ်းများကြားထဲတွင်အသက်ပင်မရှူနိူင်တော့။

"ဘေဘီ"

ပူးကပ်နေတဲ့နူတ်ခမ်းတွေကိုလက်ရုံးခတ္တခွဲခွာစေပြီးခြယ့်အားအသက်ရှူခွင့်ပေးလိုက်သည်။

အသက်ရှူမဝ၍မျက်နှာလေးကရဲတက်နေသည်။

တဖြည်းဖြည့်ခြယ့်ကိုယ်လေးကိုနံရံမှာကျောကပ်စေပြီး လည်တိုင်လေးကိုငုံလိုက်သည်။

"အား မကိုက်နဲ့"

"ဒါအချစ်အမှတ်သားလေးပါ ဘေဘီရဲ့"

အချစ်အမှတ်သားလို့ပြောရအောင်သူတို့နှစ်‌ယောက်ကြားထဲမှာအမုန်းတွေပဲရှိတာ။

လက်ရုံးလက်မောင်းနေရာတဝိုက်ကိုပါအချစ်အမှတ်အသားတွေချန်ခဲ့သည်။

လက်ရုံးကြမ်းပြင်ပေါ်ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး

ခြယ့်ရဲ့ပစ္စည်းကိုလျှာနဲ့အဆက်မပြတ်တို့ထိလျက်နေသည်။

"အင့်"

"ဘေဘီ မင်းကြိုက်တာငါသိတယ်"

"ဟင့်"

ပန်းဖူးလေးကိုနူတ်ခမ်းနှင့်ဖိညှပ်စုပ်ပေးပြီးနတ်ပြည်တက်စေသည်။

သူ့အောက့်ပိုင်းကိုပြုစု‌ေပး‌ေနရင်းရေတွေရွှဲစိုနေသည့်ဆံပင်ကိုအပေါ်လှန်တင်လိုက်သည့်လက်ရံုးပံုစံကရုပ်ရှင်ထဲကမင်းသားမိုးရေချိုးနေသည့်အလားဆွဲဆောင်မူရှိသည်။လက်ရုံးရဲ့ထိုပံုစံကိုကြည့်ပြီးခြယ့်ရင်ထဲမှာအမျိုးမည်မသိသောခံစားမူများဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ကိုယ်လိုချင်နေပြီ ဘေဘီ ကိုယ့်ကိုပေးပါ"

သူဘာပြောပြောလက်မခံချင်ပေမယ့်လဲ‌ေသွးသား‌က‌ေတာင်းဆို‌ေန‌ေတာ့ဘယ်လိုမှမငြင်းဆန်နိုင်တာဘယ်ဘဝကဝဋ်ကြွေးလဲမသိဘူး။

ခြယ်ခေါင်းကိုသာဖြေးဖြေးငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"‌ဒီလိုလိမ္မာ ဘေဘီ"

လက်ရုံးသူ့အတံကိုခြယ့်အဝမှာတေ့လိုက်ပြီးအထဲကိုတဖြည်းဖြည်းချင်းသွင်းသည်။

"စိတ်လျှော့ထား ဘေဘီ"

"အင်းး အ့ "

"ခဏပဲသည်းခံ"

ရေချိုးခန်းနံရံမှာခြယ့်ကိုယ်‌ေလးကျောမှီရင်း

ရေပန်းမှရွာချနေသည့်ရေစက်များအောက်မှာအချစ်ငှက်တွေချစ်ရည်လူးနေကြသည်။

"အားးး"

ရေစိုနေ၍တအားကြီးအားစိုက်နေစရာမလိုပဲ‌အလွယ်တကူရှောရှောရှူရှူဝင်သွားတော့သည်။

အရသာသိပြီးသွားသောခန္ဓာကိုယ်ကိုနှစ်ခါမမြည်းစမ်းတတ်တဲ့လက်ရုံးကခြယ့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်လေးကိုတော့အမြဲတမ်းရလေလိုလေအိုတစ္ဆေဖြစ်တတ်သည့် စွဲမက်ဖွယ်ရာလေး။

"အား အ အ့"

အာရုံပြောင်းသွားစေရရန်နူတ်ခမ်းလေးကိုစုပ်ယူပြီးချော့မြူသည်။

"အား အင့်"

"နာတယ် တော်ပြီ"

"လက်ရုံးသုခ ပြီးတော့မယ်လို့"

"ကိုယ်နဲ့တူတူပြီးမယ်နော် ခဏ"

အချက်နှစ်ဆယ်လောက်ဆောင့်သွင်းပြီးမှာထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးပြီးသွားသည်။

"ရေတူတူချိုးကြမယ်နော်"

ရေပန်းကြီးရဲ့အောက်မှာနှစ‌်ယောက်သားခန္ဓာကိုယ်ချင်းပူးကပ်ထိပြီးလက်ရုံးရဲ့လက်တွေကခြယ့်ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာအနှံ့ကိုဆပ်ပြာနှင့်ပွတ်သပ်ရေချိုးပေးသည်။

"မင်းအရမ်းလှတယ်‌ ဘေဘီ သိပ်လှတယ် မင်းကိုကိုယ်ပိုင်တယ်"

ရေချိုးပြီးအခန်းထဲမှာအဝတ်ဝတ်ဖို့ပြင်ဆင်နေတဲ့ခြယ့်ကိုယ်လေးကိုနောက်ကျောမှသိုင်းဖက်လိုက်ပြီး

"နောက်တချီပြန်စရအောင်"

"ရှင်တော်ပါတော့ နာတယ် ကိုယ်ခံရတာမဟုတ်တိုင်း"

"အတုတပ်ပြီးကိုယ့်ကိုချမလား"

"အဟက်ဟက်‌ ပေါက်ကရတွေ"

ထိုစကားကိုကြားတော့ခြယ့်မျက်နှာပေါ်မှာရှားပါးလွန်းသောအပြုံးလေးသီးပွင့်လာသည်။

မြင်ရခဲလှသောအပြုံး သူတခါမှမပြုံးပြခဲ့ဖူး။

သွားစွယ်ဖွေးဖွေးလေးကလဲရယ်လိုက်တော့အထင်းသားပေါ်လာသည်။

ထိုအပြုံးလေးကိုလက်ရုံးအသက်ရှူရပ်မတတ်ငေးမိသည်။

*လှရက်လိုက်တာ အချစ်ရယ်*

"ကိုယ်မတင်းတိမ်သေးဘူး‌ အနောက်ကထည့်ချင်သေးတယ်"

လက်ရုံးခြယ့်ရဲ့တင်သားလေးတွေကိုbathrobe အပေါ်မှစုပ်ညှစ်နေသည်။

လက်ရုံးကိုယ်အောက်ပိုင်းမှာတဘက်တထည်သာပတ်ထားပြီးခြယ်ကbathrobeအဖြူပါးပါးလေးသာပါသည်။

တင်သားပေါ်မှာထောက်နေသည့်တဘက်အောက်ကခပ်မာမာအရာကို ခြယ့်လက်ကိုဆွဲပြီးထိကိုင်စေသည်။

"ကြောက်တယ် မကိုင်ရဲဘူး"

"ဒီကောင်ကမင်းအထဲကိုဝင်ခဲ့တာလေ"

ဆိုကာခြယ့်လက်ကိုမိမိကောင်ပေါ်ကိုတဘက်ခွျတ်ပြီးပွတ်ဆွဲစေသည်။

"ငါ့သားဆီ ငါလာတာ မင်းကဘာကောင်မလို့လာတားနေတာလဲ"

"မဟုတ်ဘူး ဆရာမြတ် မဖွင့်နဲ့"

လက်ရုံးအခန်းတံခါးကိုဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီးမြင်တွေ့လိုက်ရသည့်မြင်ကွင်းကြောင့်မြတ်ရောအထဲကနှစ‌်ယောက်ရောလန့်သွားကြသည်။

"ဟာ ဒယ်ဒီ "

ဂျိုးသူ့မျက်နှာသူသာလက်နဲ့အုပ်ပြီးတခေါင်းလုံးကိုဆွဲဖွလိုက်မိသည် ။

"အဲ့ဒါကြောင့်ကျွန်တော်မဖွင့်နဲ့လို့ပြောသားပဲ"

မြတ်တံခါးကိုသာပြန်ပိတ်ချလိုက်တော့သည်။

ထိုနှစ်ယောက်အဝတ်စားလဲပြီးအပြင်ထွက်လာတော့မှဆိုဖာပေါ်မှာခြေချိတ်ထိုင်နေသောဦးမြတ်သုခကိုကြည့်ကာဘာစကားမှမထွက်လာကြ။

"ဒယ်ဒီ ကျွန်တော် ဟိုဟာ...

"အခုချက်ချင်းအိမ်ပြန်လိုက်ခဲ့ မင်းမိန်းမပါခေါ်လာခဲ့ဟိုရောက်မှရှင်းမယ်"

"ဒယ်ဒီသိနေတာလား"

"ငါဘာကောင်လဲမင်းမေ့သွားတာလား"

ဟုတ်ပါတယ် ဝန်ကြီးချုပ်ကတော့ဝန်ကြီးချုပ်ပါပဲ။

.

.

မာမီနဲ့ဒယ်ဒီရှေ့တွင်အချစ်ငှက်နှစ်ကောင်ခေါင်းကိုသာတွင်တွင်ငုံ့ထားကြသည်။

နားလည်ရခက်သောပြဿနာကိုမြတ်အေးဆေးစွာဇနီးဖြစ်သူအားနားသွင်းသည်။

သူတွေးထင်ခဲ့တာနဲ့ဆန့်ကျင်စွာတည်တည်ငြိမ်ငြိမ်သာတုံ့ပြန်သည်။

ဝမ်းနည်းသွားသည့်အရိပ်ယောင်တွေမြင်တွေ့နေရသော်လဲကြီးကြီးမားမားမတုံ့ပြန်။

ဦးမြတ်သုခခေါင်းငုံ‌့နေသောလက်ရုံးကိုစိုက်ကြည့်ပြီး

"လက်ရုံး"

"ဗျာ"

"မင်းဒီမိန်းကလေးရဲ့မျက်နှာကိုတသက်လုံးနေ့စဉ်ရက်ဆက်မြင်ရလဲမင်းမငြီးမငွေ့ပဲတသက်လုံးတူတူနေသွားနိုင်လား"

"ကျွန်တော်နေသွားနိုင်တယ် ဒယ်ဒီ"

အေးဆေးပြတ်သားစွာဖြေကြားလာသည့်လက်ရုံး။

"ကောင်းပြီ မင်းရွေးချယ်မူကိုတခါလောက်ယုံကြည်ပေးလိုက်မယ် မင်းကငါ့သားပဲအရွေးမမှားဖို့တော့မျှော်လင့်ပါတယ် ဒါဆိုမင်္ဂလာဆောင်ပြီးမင်းကောင်မလေးကိုငါတို့မိသားစုဝင်သစ်အဖြစ်လက်ခံတာပေါ့"

"ဒယ်ဒီ သူနဲ့ကလက်ထပ်စာချုပ်မှာလက်မှတ်ထိုးပြီးသား... ဒါပေမဲ့လဲ မင်္ဂလာဆောင်တာကျမတူ‌ဘူးပေါ့လေ"

"မင်းမင်္ဂလာမဆောင်ချင်ဘူးလား"

"ဟင့်အင်း အရမ်းလက်ထပ်ချင်တယ် အရမ်းပဲဒယ်ဒီ ကျွန်တော်ထင်ခဲ့တာကဒယ်ဒီတို့အပြင်းထန်ကန့်ကွက်ပြီးကျွန်တော့်ကိုအရမ်းစိတ်ဆိုးမယ်ထင်ခဲ့တာ"

"စိတ်ကတော့ဆိုးတယ် ခွေးကောင်"

"မာမီကလဲ ချစ်တယ်လေနော် ကျေးဇူးပါ ကျွန်တော့်ရွေးချယ်မူကိုလက်ခံပြီးအသိမှတ်ပြုပေးလို့ ကျွန်တော်အခုမှတရားဝင်အိမ်ထောင်သည်ဖြစ်ခွင့်ရပြီး ကျေးဇူးပါ အားး ပျော်လိုက်တာ အရမ်းပျော်တယ်"

"ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း ခြယ်လက်မထပ်ချင်ဘူး ခြယ်သူ့ကိုအရမ်းမုန်းတယ် ခြယ်သူ့ကိုတစက်မှမချစ်ဘူး သူနဲ့ကွာရှင်းခွင့်ပေးပါ မင်္ဂလာမဆောင်နိုင်ဘူး"

ထိုသို့အတိလင်းဆိုလာသောခြယ့်ကိုစို့နစ်ကြေကွဲနေသောမျက်လုံးတွေနှင့်လက်ရံုးငေးကြည့်မိသည်။

ခြယ့်ရဲ့ပြတ်ပြတ်သားသားဆိုလာသောစကားလုံးများကြောင့် မိဘ‌ေတွကသူတို့ကိုလက်ခံလိုက်၍ သာယာပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်‌းသောအိမ်ထောင်ရေးလေးတည်ဆောက်ပြီး သူ့ကိုသူဘယ်လောက်ချစ်ကြောင်းဝန်ခံပြီး သူ့အပေါ်အနိုင်ကျင့်ခဲ့မိတာတွေကိုတောင်းပန်ရင်းပျော်စရာအနာဂတ်လေးဖန်တီးမည့်လက်ရုံးရဲ့အတွေးကမ္ဘာလေးရုတ်ချည်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လက်ရုံးရဲ့ချိုမြန်စွာတည်ဆောက်သွားချင်သည့်အနာဂတ်လေးကို စကားလုံးတွေနှင့်ထုချေရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

#Paradise Khin

Supriseတိုက်ပြီးအပိုင်းသစ်upလိုက်တာ သဘောကျရဲ့လား🦋🍁

Zawgyi

စာအိတ္အတြင္းမွဓာတ္ပုံတခ်ိဳ႕အားျမတ္ၾကည့္ရင္းႏူတ္ခမ္းကိုက္ၿပီးမ်က္လုံးေတြကစူးရဲေနသည္။

ေဆး႐ုံမွာခိုး႐ိုက္ထားသည့္ႏွစ္ေယာက္တြဲဓာတ္ပုံအားေထာင္ျပရင္း

"ဘယ္လိုပက္သက္မူလဲမင္းသိလား"

"အား အဲ့တာက...

"႐ွင္း႐ွင္းေျပာစမ္း သူ႕အေပ်ာ္ရည္းစားလားလာလား ဘယ္လိုပက္သက္လဲ"

"အဲ့အလႊာမွာေနတဲ့သူေတြကိုေမးလို႔သိရသေလာက္ကေတာ့ ေကာင္ေလးကမိန္းမခိုးေျပးၿပီးတူတူေနတာထင္တယ္တဲ့ လင္မယားျဖစ္ဖို႔မ်ားပါတယ္ ဆရာျမတ္"

"သြားလို႔ရၿပီ"

သားျဖစ္သူမေရမတြက္ႏိုင္ေသာအေပ်ာ္ရည္းစားမ်ားစြာ႐ွိသည္ကိုသိေသာ္လဲ တခါမွေတာ့မိန္းမယူလိမ့္မယ္လို႔သူမထင္ခဲ့မိ။

ဪ အ႐ြယ္ေရာက္လို႔မိန္းမယူသြားတာဆန္းသလားလို႔ျပန္ေမးရင္

သူ႕အတြက္ေတာ့ရင္ႏွစ္သည္းျခာသားက သူ႕သ‌ေဘာႏွင့္သူမိဘေတြကိုတစ္ခ်က္အသိမေပးပဲလုပ္ခ်င္ရာလုပ္သြား၍သူ႕ရင္ထဲဗေလာင္ဆူေနသည္။

လက္႐ုံးကအျပင္မွာေပ်ာ္တတ္တဲ့သူျဖစ္ေပမယ့္ သုံးရက္ထက္အျပင္မွာပိုမေန။

အိမ္ကိုတန္းတန္းမွတ္မွတ္ျပန္လာတတ္တဲ့ကေလး။

အခုေတာ့တစ္လနီးနီးမေတြ႕ရတာၾကာ‌ေနၿပီျဖစ္သည္။

"လက္႐ုံးရယ္"

စားပြဲေပၚမွာ‌ေထာင္ထားသည့္လက္႐ုံးရဲ႕အျပစ္ကင္းစြာျပဳံးေနသည့္ ဓာတ္ပုံမွန္ေဘာင္ေလးကိုၾကည့္ရင္း

"ဘာေတြေလွ်ာက္လုပ္ေနတာလဲ သား႐ုံးရယ္ မင္းကိုမတရားအလိုလိုက္ခဲ့မိတာမွားၿပီထင္ပါတယ္ကြာ မင္းကိုလႊတ္ထားေပးခဲ့မိတာဒယ္ဒီအမွားပဲ"

လက္႐ုံးကႏွစ္ဆယ္စြန္း႐ုံ လူငယ္‌ေလးျဖစ္သည့္အေလ်ာက္လူငယ္ဆိုေတာ့အေပ်ာ္ပါးမက္သည္။

ျမတ္လဲငယ္ရာကႀကီးလာတဲ့သူျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ကိုယ္ကက်ေတာ့ငယ္ငယ္ကလုပ္ခဲ့ၿပီး သားအလွည့္က်မွမလုပ္ခိုင္းရင္မတရားရာ‌က်မည္ဆိုးသျဖင့္

လက္႐ုံးမိန္းမမ်ားစြာနဲ႔လက္လြန္ၾကက္သြန္ျဖစ္ကာ မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ကုတင္ေပၚေရာက္ေနသည့္ကိစၥေတြကိုလဲမျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေပးခဲ့မိသည္။

အခုမိန္းမယူထားသည္ဆိုေတာ့လဲ ယူထားသည့္

မိန္းမကစာရိတၱေရာေကာင္းရဲ႕လား သိုက္တူးခ်င္လို႔ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့တာလား ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ရင္ထဲတဆစ္ဆစ္ကိုက္ေနသည္။

လက္႐ုံးအသက္အရမ္းမငယ္ေတာ့ေပမယ့္ ေလာကႀကီးအေၾကာင္းဘာမွမသိေသးတာကိုေမြးထားသည့္အေဖကအသိဆုံး။

ပိုး‌ေမႊးသလို‌ေမြးလာသည့္တစ္ဦးတည္းေသာသားေလး မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္အညိဳးမခံပဲလိုေလေသးမ႐ွိထားခဲ့သည့္သားငယ္က

မိန္းမလည္သိန္းႂကြယ္ရဲ႕ အပိုင္ခ်ဳပ္ခံထားရတာလို႔စဥ္းစားၾကည့္မိ႐ုံနဲ႔သူရင္ေမာသည္။

သားကိုအမ်ားျကီးေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့တာအခုလိုေက်ာင္းမၿပီးေသးဘဲမိန္းမယူသြားေတာ့တကယ္စိတ္ပ်က္မိသည္။

"ငါ ကေလးကိုဘယ္လိုေျပာျပရမလဲကြာ"

ကိုယ္ကေယာက်ာ္းမလို႔စိတ္တင္းထားႏိုင္ေပမယ့္ စိတ္ထိခိုက္လြယ္လြန္းေသာဇနီးကိုသူေျပာသင့္မေျပာသင့္ခ်ိန္ဆေနရေသးသည္။

.

.

"အျဖဴကိုတျခားအေရာင္ေတြနဲ႔တြဲမ‌ေလွ်ာ္ရတာနားမလည္ဘူးလား"

"မသိလို႔အကုန္ေရာၿပီးအဝတ္‌ေလွ်ာ္စက္ထဲထည့္လိုက္မိတာပါ"

"က်စ္ အျဖဴေရာင္ကိုက်မွကြာ ဒါတထည္တန္ဖိုးကမင္းတမ်ိဳးလုံးကိုကြၽန္ျပဳထားလို႔ရတယ္ကြ"

"အဲ့ဒါဘာလို႔ေဆးကြၽတ္တဲ့အက်ီအနီက်ေတာ့ဝတ္ရတာလဲ"

ျခယ္ကိုယ့္အမွားေပမယ့္ဆတ္ဆတ္ထိမခံခြန္းတုံ႔ျပန္သည္။

"ေသခ်ာၾကည့္ အဲ့ဒါငါ့တီ႐ွပ္မဟုတ္ဘူး ဂ်ိဳးဟာ

အဲ့ဒီေကာင္ရဲ႕အေပါစားအ‌ေရာင္ကြ်တ္တဲ့ဟာေၾကာင့္ ငါ့Hoddieေလးႏွေျမာစရာကြာ"

အေရာင္ေတြစြန္းေပသြားေသာသူ႕၏ အျဖဴစြတ္စြတ္Hoddieေလးကိုလက္႐ုံးႏွေျမာတသၾကည့္ေနမိသည္။သိန္းခ်ီ‌ေပးဝယ္ထားရၿပီးအနီေရာင္‌ေဆးေတြစြန္းသြားတာရစရာမ႐ွိ။

အခုမွေတာ့ဘာမွလုပ္မရေတာ့ လုံးေခ်ၿပီး

အမိူက္ပုံးထဲထည့္လိုက္ေတာ့သည္။

"ႏွေျမာလိုက္တာကြာ ငါ့အႀကိဳက္ဆုံးေလး"

ျခယ္အစကေတာ့သူစိတ္ဆင္းရဲေအာင္တမင္တကာအနီေရာင္အက်ီေ႐ြးၿပီးထည့္လိုက္ေပမယ့္သူအခုလိုစိတ္မေကာင္းျဖစ္တာျမင္ရေတာ့မေပ်ာ္ပဲ ရင္ထဲမေကာင္း။

ကိုယ့္ကိုအမ်ိဳးမ်ိဳးစိတ္ဒုကၡေပးတဲ့လူကိုလက္တုံ႔ျပန္ရတာမေပ်ာ္မိေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲျခယ္အံ့ဩမိေနသည္။

ျခယ္ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးပိတ္လိုက္ခ်ိန္တံခါးၾကားမွာခံလာသည့္လက္တစ္စုံေၾကာင့္လန္႔ဖ်န္႔သြားသည္။

"႐ွင္ဒါဘာလုပ္တာလဲ"

"မင္းလင္ကမင္းနဲ႔ေရတူတူခ်ိဳးမလို႔"

"မရဘူး သြား သြား"

ျခယ္တံခါးကိုအတင္းအားနဲ႔တြန္းပိတ္လိုက္မူေၾကာင့္သူ႕လက္ေတြညႇပ္မိသြားသည္။

"အား ေသပါၿပီ မင္းလင္လက္က်ိဳးေတာ့မယ္"

"ေသေသ"

"ေအး ငါအထဲေရာက္ရင္မင္းအေသပဲ"

အထဲႏွင့္အျပင္အားၿပိဳင္တြန္းမူအတြင္းမွာလက္႐ုံးပုခုံးအားပါေပါင္းသုံးၿပီးေဆာင့္တြန္းလိုက္၍ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးပြင့္သြားၿပီးျခယ္အ႐ွိန္နဲ႔ဖင္ထိုင္က်သြားသည္။

"အသာတၾကည္ဖြင့္ေပးလိုက္ရင္ရေနတဲ့ဟာကို

ေရတူတူခ်ိဳးၾကရေအာင္ ကိုယ့္မိန္းမေလး"

"လူယုတ္မာ ထြက္သြား"

"ေအး မင္းေျပာပုံကမသိရင္ငါကပဲတစ္ေလာကလုံးမွာအဆိုးဆုံးလူက်ေနတာပဲ ငါက

လူယုတ္မာဆိုရင္ေတာင္မင္းကိုပဲယုတ္မာခ်င္တာ"

လက္႐ုံးႏူတ္ခမ္းကိုလွ်ာနဲ႔သပ္ၿပီးေျပာသည္။

ျခယ္ၾကမ္းျပင္ေပၚကလက္ေထာက္ၿပီးထလာခ်ိန္မွာ ျခယ့္ခႏၶာကိုယ္ေလးကတဘက္ကိုသူဆြဲျဖဳတ္ဖယ္လိုက္သည္။

ကိုယ္လုံးတီးအေနအထားႏွင့္လွခ်င္တိုင္းလွေနေလသည္။

"ကြၽန္မ႐ွက္တယ္ ႐ွင္ ထြက္သြားေပးပါ"

"ကိုယ္ကမင္းေယာက်ာ္းပါ မင္းလက္ခံခ်င္မခံခ်င္ကိုယ္ကမင္း‌ေယာက်ာ္းျဖစ္‌ေနၿပီဒါအမွန္တရားပါ ကိုယ္ျမင္ဖူးၿပီးသားမလို႔ဘာမွ႐ွက္ေနစရာမလိုဘူး ေဘဘီ"

ေျပာရင္းဆိုရင္းျခယ့္ခါးကိုဆြဲဖက္ၿပီးရင္ခြင္ထဲဆြဲဖက္ထားၿပီးႏူတ္ခမ္းေတြကိုသူ႕ပါးစပ္ထဲဆြဲငုံပလိုက္၍ဘာမွျပန္မေျပာႏိုင္ေတာ့။

ထူးထူးဆန္းဆန္းျခယ္မ႐ုန္းကန္မိပဲသူ႕ရဲ႕အနမ္းေတြၾကားလိုက္စီးေျမာေနမိသည္။

သူ႕ရဲ႕လွ်ာကျခယ့္ရဲ႕လွ်ာကိုလာကလူက်ီစယ္ၿပီးစုပ္ယူသည္။

ျခယ့္သြားေတြနဲ႔သြားဖုံးပါမက်န္လွ်ာနဲ႔လိုက္ထိေတြ႕ေနသည့္သူ႕ရဲ႕အနမ္းၾကမ္းမ်ားၾကားထဲတြင္အသက္ပင္မ႐ွဴႏိူင္ေတာ့။

"ေဘဘီ"

ပူးကပ္ေနတဲ့ႏူတ္ခမ္းေတြကိုလက္႐ုံးခတၱခြဲခြာေစၿပီးျခယ့္အားအသက္႐ွဴခြင့္ေပးလိုက္သည္။

အသက္႐ွဴမဝ၍မ်က္ႏွာေလးကရဲတက္ေနသည္။

တျဖည္းျဖည့္ျခယ့္ကိုယ္ေလးကိုနံရံမွာေက်ာကပ္ေစၿပီး လည္တိုင္ေလးကိုငုံလိုက္သည္။

"အား မကိုက္နဲ႔"

"ဒါအခ်စ္အမွတ္သားေလးပါ ေဘဘီရဲ႕"

အခ်စ္အမွတ္သားလို႔ေျပာရေအာင္သူတို႔ႏွစ္‌ေယာက္ၾကားထဲမွာအမုန္းေတြပဲ႐ွိတာ။

လက္႐ုံးလက္ေမာင္းေနရာတဝိုက္ကိုပါအခ်စ္အမွတ္အသားေတြခ်န္ခဲ့သည္။

လက္႐ုံးၾကမ္းျပင္ေပၚဒူးေထာက္ခ်လိုက္ၿပီး

ျခယ့္ရဲ႕ပစၥည္းကိုလွ်ာနဲ႔အဆက္မျပတ္တို႔ထိလ်က္ေနသည္။

"အင့္"

"ေဘဘီ မင္းႀကိဳက္တာငါသိတယ္"

"ဟင့္"

ပန္းဖူးေလးကိုႏူတ္ခမ္းႏွင့္ဖိညႇပ္စုပ္ေပးၿပီးနတ္ျပည္တက္ေစသည္။

သူ႕ေအာက့္ပိုင္းကိုျပဳစု‌ေပး‌ေနရင္းေရေတြ႐ႊဲစိုေနသည့္ဆံပင္ကိုအေပၚလွန္တင္လိုက္သည့္လက္ရံဳးပံဳစံက႐ုပ္႐ွင္ထဲကမင္းသားမိုးေရခ်ိဳးေနသည့္အလားဆြဲေဆာင္မူ႐ွိသည္။လက္႐ုံးရဲ႕ထိုပံဳစံကိုၾကည့္ၿပီးျခယ့္ရင္ထဲမွာအမ်ိဳးမည္မသိေသာခံစားမူမ်ားျဖစ္ေပၚလာသည္။

"ကိုယ္လိုခ်င္ေနၿပီ ေဘဘီ ကိုယ့္ကိုေပးပါ"

သူဘာေျပာေျပာလက္မခံခ်င္ေပမယ့္လဲ‌ေသြးသား‌က‌ေတာင္းဆို‌ေန‌ေတာ့ဘယ္လိုမွမျငင္းဆန္ႏိုင္တာဘယ္ဘဝကဝဋ္ေႂကြးလဲမသိဘူး။

ျခယ္ေခါင္းကိုသာေျဖးေျဖးၿငိမ့္ျပလိုက္သည္။

"‌ဒီလိုလိမၼာ ေဘဘီ"

လက္႐ုံးသူ႕အတံကိုျခယ့္အဝမွာေတ့လိုက္ၿပီးအထဲကိုတျဖည္းျဖည္းခ်င္းသြင္းသည္။

"စိတ္ေလွ်ာ့ထား ေဘဘီ"

"အင္းး အ့ "

"ခဏပဲသည္းခံ"

ေရခ်ိဳးခန္းနံရံမွာျခယ့္ကိုယ္‌ေလးေက်ာမွီရင္း

ေရပန္းမွ႐ြာခ်ေနသည့္ေရစက္မ်ားေအာက္မွာအခ်စ္ငွက္ေတြခ်စ္ရည္လူးေနၾကသည္။

"အားးး"

ေရစိုေန၍တအားႀကီးအားစိုက္ေနစရာမလိုပဲ‌အလြယ္တကူေ႐ွာေ႐ွာ႐ွဴ႐ွဴဝင္သြားေတာ့သည္။

အရသာသိၿပီးသြားေသာခႏၶာကိုယ္ကိုႏွစ္ခါမျမည္းစမ္းတတ္တဲ့လက္႐ုံးကျခယ့္ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ေလးကိုေတာ့အၿမဲတမ္းရေလလိုေလအိုတေစၧျဖစ္တတ္သည့္ စြဲမက္ဖြယ္ရာေလး။

"အား အ အ့"

အာ႐ုံေျပာင္းသြားေစရရန္ႏူတ္ခမ္းေလးကိုစုပ္ယူၿပီးေခ်ာ့ျမဴသည္။

"အား အင့္"

"နာတယ္ ေတာ္ၿပီ"

"လက္႐ုံးသုခ ၿပီးေတာ့မယ္လို႔"

"ကိုယ္နဲ႔တူတူၿပီးမယ္ေနာ္ ခဏ"

အခ်က္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ေဆာင့္သြင္းၿပီးမွာထုတ္လႊတ္လိုက္ၿပီးၿပီးသြားသည္။

"ေရတူတူခ်ိဳးၾကမယ္ေနာ္"

ေရပန္းႀကီးရဲ႕ေအာက္မွာႏွစ‌္ေယာက္သားခႏၶာကိုယ္ခ်င္းပူးကပ္ထိၿပီးလက္႐ုံးရဲ႕လက္ေတြကျခယ့္ရဲ႕ကိုယ္ခႏၶာအႏွံ႔ကိုဆပ္ျပာႏွင့္ပြတ္သပ္ေရခ်ိဳးေပးသည္။

"မင္းအရမ္းလွတယ္‌ ေဘဘီ သိပ္လွတယ္ မင္းကိုကိုယ္ပိုင္တယ္"

ေရခ်ိဳးၿပီးအခန္းထဲမွာအဝတ္ဝတ္ဖို႔ျပင္ဆင္ေနတဲ့ျခယ့္ကိုယ္ေလးကိုေနာက္ေက်ာမွသိုင္းဖက္လိုက္ၿပီး

"ေနာက္တခ်ီျပန္စရေအာင္"

"႐ွင္ေတာ္ပါေတာ့ နာတယ္ ကိုယ္ခံရတာမဟုတ္တိုင္း"

"အတုတပ္ၿပီးကိုယ့္ကိုခ်မလား"

"အဟက္ဟက္‌ ေပါက္ကရေတြ"

ထိုစကားကိုၾကားေတာ့ျခယ့္မ်က္ႏွာေပၚမွာ႐ွားပါးလြန္းေသာအျပဳံးေလးသီးပြင့္လာသည္။

ျမင္ရခဲလွေသာအျပဳံး သူတခါမွမျပဳံးျပခဲ့ဖူး။

သြားစြယ္ေဖြးေဖြးေလးကလဲရယ္လိုက္ေတာ့အထင္းသားေပၚလာသည္။

ထိုအျပဳံးေလးကိုလက္႐ုံးအသက္႐ွဴရပ္မတတ္ေငးမိသည္။

*လွရက္လိုက္တာ အခ်စ္ရယ္*

"ကိုယ္မတင္းတိမ္ေသးဘူး‌ အေနာက္ကထည့္ခ်င္ေသးတယ္"

လက္႐ုံးျခယ့္ရဲ႕တင္သားေလးေတြကိုbathrobe အေပၚမွစုပ္ညႇစ္ေနသည္။

လက္႐ုံးကိုယ္ေအာက္ပိုင္းမွာတဘက္တထည္သာပတ္ထားၿပီးျခယ္ကbathrobeအျဖဴပါးပါးေလးသာပါသည္။

တင္သားေပၚမွာေထာက္ေနသည့္တဘက္ေအာက္ကခပ္မာမာအရာကို ျခယ့္လက္ကိုဆြဲၿပီးထိကိုင္ေစသည္။

"ေၾကာက္တယ္ မကိုင္ရဲဘူး"

"ဒီေကာင္ကမင္းအထဲကိုဝင္ခဲ့တာေလ"

ဆိုကာျခယ့္လက္ကိုမိမိေကာင္ေပၚကိုတဘက္ခြ်တ္ၿပီးပြတ္ဆြဲေစသည္။

"ငါ့သားဆီ ငါလာတာ မင္းကဘာေကာင္မလို႔လာတားေနတာလဲ"

"မဟုတ္ဘူး ဆရာျမတ္ မဖြင့္နဲ႔"

လက္႐ုံးအခန္းတံခါးကိုဆြဲဖြင့္လိုက္ၿပီးျမင္ေတြ႕လိုက္ရသည့္ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ျမတ္ေရာအထဲကႏွစ‌္ေယာက္ေရာလန္႔သြားၾကသည္။

"ဟာ ဒယ္ဒီ "

ဂ်ိဳးသူ႕မ်က္ႏွာသူသာလက္နဲ႔အုပ္ၿပီးတေခါင္းလုံးကိုဆြဲဖြလိုက္မိသည္ ။

"အဲ့ဒါေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ္မဖြင့္နဲ႔လို႔ေျပာသားပဲ"

ျမတ္တံခါးကိုသာျပန္ပိတ္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။

ထိုႏွစ္ေယာက္အဝတ္စားလဲၿပီးအျပင္ထြက္လာေတာ့မွဆိုဖာေပၚမွာေျခခ်ိတ္ထိုင္ေနေသာဦးျမတ္သုခကိုၾကည့္ကာဘာစကားမွမထြက္လာၾက။

"ဒယ္ဒီ ကြၽန္ေတာ္ ဟိုဟာ...

"အခုခ်က္ခ်င္းအိမ္ျပန္လိုက္ခဲ့ မင္းမိန္းမပါေခၚလာခဲ့ဟိုေရာက္မွ႐ွင္းမယ္"

"ဒယ္ဒီသိေနတာလား"

"ငါဘာေကာင္လဲမင္းေမ့သြားတာလား"

ဟုတ္ပါတယ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကေတာ့ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ပါပဲ။

.

.

မာမီနဲ႔ဒယ္ဒီေ႐ွ႕တြင္အခ်စ္ငွက္ႏွစ္ေကာင္ေခါင္းကိုသာတြင္တြင္ငုံ႔ထားၾကသည္။

နားလည္ရခက္ေသာျပႆနာကိုျမတ္ေအးေဆးစြာဇနီးျဖစ္သူအားနားသြင္းသည္။

သူေတြးထင္ခဲ့တာနဲ႔ဆန္႔က်င္စြာတည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္သာတုံ႔ျပန္သည္။

ဝမ္းနည္းသြားသည့္အရိပ္ေယာင္ေတြျမင္ေတြ႕ေနရေသာ္လဲႀကီးႀကီးမားမားမတုံ႔ျပန္။

ဦးျမတ္သုခေခါင္းငုံ‌့ေနေသာလက္႐ုံးကိုစိုက္ၾကည့္ၿပီး

"လက္႐ုံး"

"ဗ်ာ"

"မင္းဒီမိန္းကေလးရဲ႕မ်က္ႏွာကိုတသက္လုံးေန႔စဥ္ရက္ဆက္ျမင္ရလဲမင္းမၿငီးမေငြ႕ပဲတသက္လုံးတူတူေနသြားႏိုင္လား"

"ကြၽန္ေတာ္ေနသြားႏိုင္တယ္ ဒယ္ဒီ"

ေအးေဆးျပတ္သားစြာေျဖၾကားလာသည့္လက္႐ုံး။

"ေကာင္းၿပီ မင္းေ႐ြးခ်ယ္မူကိုတခါေလာက္ယုံၾကည္ေပးလိုက္မယ္ မင္းကငါ့သားပဲအေ႐ြးမမွားဖို႔ေတာ့ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ ဒါဆိုမဂၤလာေဆာင္ၿပီးမင္းေကာင္မေလးကိုငါတို႔မိသားစုဝင္သစ္အျဖစ္လက္ခံတာေပါ့"

"ဒယ္ဒီ သူနဲ႔ကလက္ထပ္စာခ်ဳပ္မွာလက္မွတ္ထိုးၿပီးသား... ဒါေပမဲ့လဲ မဂၤလာေဆာင္တာက်မတူ‌ဘူးေပါ့ေလ"

"မင္းမဂၤလာမေဆာင္ခ်င္ဘူးလား"

"ဟင့္အင္း အရမ္းလက္ထပ္ခ်င္တယ္ အရမ္းပဲဒယ္ဒီ ကြၽန္ေတာ္ထင္ခဲ့တာကဒယ္ဒီတို႔အျပင္းထန္ကန္႔ကြက္ၿပီးကြၽန္ေတာ့္ကိုအရမ္းစိတ္ဆိုးမယ္ထင္ခဲ့တာ"

"စိတ္ကေတာ့ဆိုးတယ္ ေခြးေကာင္"

"မာမီကလဲ ခ်စ္တယ္ေလေနာ္ ေက်းဇူးပါ ကြၽန္ေတာ့္ေ႐ြးခ်ယ္မူကိုလက္ခံၿပီးအသိမွတ္ျပဳေပးလို႔ ကြၽန္ေတာ္အခုမွတရားဝင္အိမ္ေထာင္သည္ျဖစ္ခြင့္ရၿပီး ေက်းဇူးပါ အားး ေပ်ာ္လိုက္တာ အရမ္းေပ်ာ္တယ္"

"ဟင့္အင္း ဟင့္အင္း ျခယ္လက္မထပ္ခ်င္ဘူး ျခယ္သူ႕ကိုအရမ္းမုန္းတယ္ ျခယ္သူ႕ကိုတစက္မွမခ်စ္ဘူး သူနဲ႔ကြာ႐ွင္းခြင့္ေပးပါ မဂၤလာမေဆာင္ႏိုင္ဘူး"

ထိုသို႔အတိလင္းဆိုလာေသာျခယ့္ကိုစို႔နစ္ေၾကကြဲေနေသာမ်က္လုံးေတြႏွင့္လက္ရံဳးေငးၾကည့္မိသည္။

ျခယ့္ရဲ႕ျပတ္ျပတ္သားသားဆိုလာေသာစကားလုံးမ်ားေၾကာင့္ မိဘ‌ေတြကသူတို႔ကိုလက္ခံလိုက္၍ သာယာေပ်ာ္႐ႊင္ဖြယ္ေကာင္‌းေသာအိမ္ေထာင္ေရးေလးတည္ေဆာက္ၿပီး သူ႕ကိုသူဘယ္ေလာက္ခ်စ္ေၾကာင္းဝန္ခံၿပီး သူ႕အေပၚအႏိုင္က်င့္ခဲ့မိတာေတြကိုေတာင္းပန္ရင္းေပ်ာ္စရာအနာဂတ္ေလးဖန္တီးမည့္လက္႐ုံးရဲ႕အေတြးကမ႓ာေလး႐ုတ္ခ်ည္းေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။

လက္႐ုံးရဲ႕ခ်ိဳျမန္စြာတည္ေဆာက္သြားခ်င္သည့္အနာဂတ္ေလးကို စကားလုံးေတြႏွင့္ထုေခ်႐ိုက္ခြဲလိုက္သည္။

#Paradise Khin

Supriseတိုက္ၿပီးအပိုင္းသစ္upလိုက္တာ သေဘာက်ရဲ့လား🦋🍁