"မငိုပါနဲ့မြခြယ် မင်းမငိုပါနဲ့ ကိုးမင်းကိုဘာမှမလုပ်ပါဘူး"

ဒေါသစိတ်ကြောင့် အပြစ်မဲ့တဲ့နံရံကိုစိတ်ရှိလက်ရှိထိုးနှက်နေရာမှ ခြယ့်ရိူက်သံလေးထွက်ပေါ်လာ၍လက်ရုံးအသိစိတ်ပြန်ကပ်သွားသည်။

နံရံကိုလက်သီးဖြင့်ထိုးနှက်နေရာမှရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခြယ့်ထံအကြည့်ရောက်သွားသည်။

ရုတ်တရပ်ရိူက်ကြီးတငင်စတင်ငိုကြွေးသော

ခြယ့်ကြောင့်လက်ရုံး၏ဒေါသများကြက်ပျောက်ငှက်ပျောက် လွင့်ပျံသွားသလိုပင်။

"မငိုနဲ့လို့ မြခြယ်"

"ဟင့် ဟင့် အဟင့်"

"မငိုနဲ့ကိုးမကြိုက်ဘူး!!!

ခြယ့်ငိုသံရပ်မသွား၍ လက်ရုံးအနည်းငယ်လေသံမြှင့်ပြီးအမိန့်ပေးလိုက်မိရာ ခြယ်ကပိုတိုး၍ငိုလေသည်။မျက်ဝန်းအိမ်မှ မျက်ရည်ပေါက်ကြီးငယ်များအဆက်မပြတ်လိမ့်ဆင်းရင်းခြယ်သည်ရိူက်ကာရိူက်ကာဝမ်းနည်းပက်လက်ငိုနေလေသည်။ငိုနေရသောကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံးနီရဲလာပြီး နှာခေါင်းထိပ်ဖျားလေးဆိုရဲတွတ်လာလေသည်။

"အီးဟီး အဟင့်ဟင့် ဟီးဟင့် ဟင့်"

"ဪ မြခြယ်ရယ် မငိုပါနဲ့ဆိုကွယ်"

ခြယ်အငိုတိတ်သွားစေရန် သူချော့မိကာမှခြယ်ကပိုတိုး၍ပင်ငိုလာ၍လက်ရုံးမှာဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်းမသိတော့။လက်ရုံးကလေးသိပ်ချစ်ပေမယ့်ကလေးငိုတာကိုတော့သ‌ေဘာသိပ်မကျပေ။အငိုသန်တဲ့ကလေးတွေဆိုလက်ရုံးပို၍မချစ်။

ကလေး‌ငိုလျှင်လဲ‌ေချာ့ရတာစိတ်မရှည်၍ချော့မ‌တတ်‌ေပ။မည်သူတစ်ဦး‌တစ်ယောက်ကိုမှလက်ရုံးစိတ်ရှည်လက်ရှည်မချော့ခဲ့ဖူး။

သို့သော် သူ့မျက်စိရှေ့တွင်ခြယ်ငိုနေတာမြင်ရတော့လဲခြယ့်မျက်ရည်တွေကိုသူမမြင်လို၍ ခြယ်အငိုတိတ်စေရန်ကြိုးစားပမ်းစားချော့နေလေသည်။

ဟိုးအရင်ချိန်များထဲကခြယ့်မျက်ဝန်းအိမ်ကမျက်ရည်အများစုကသူ့ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။တလျှောက်လုံး ခြယ့်ကိုစိတ်ဒုက္ခပေးကာ အမျိုးမျိုးမျက်ရည်ကျရအောင်လုပ်ကာ ခြယ့်မျက်ရည်တွေကိုသူအရသာခံကြည့်ဖူးသည်။တလျှောက်လုံး သူ့ကြောင့်ခြယ်မျက်ရည်ကျခဲ့ရတာများြပီမလို့ သူ့ကြောင့်ခြယ်မငိုရစေရန်သူအစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့သည်။ယခုတဖန် သူ့ကြောင့်ခြယ်မျက်ရည်ထပ်ကျရပြန်၍လက်ရုံးကိုယ့်ကိုကိုယ်သတ်ပစ်ချင်မိသွားသည်။

**မင်းကိုဘယ်တော့မှမျက်ရည်ကျရအောင်ထပ်မလုပ်တော့ဘူးလို့ သံဓိဌာန်ချထားခဲ့တာ**

"မငိုပါနဲ့တော့နော် ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်"

လက်ရုံး ခြယ့်ပုခုံးနှစ်ဖက်အားအယာယာဆုပ်ကိုင်လျက်သူ့ကိုမျက်နှာချင်းဆိုင်စေသည်။

ခြယ့်ပါးပြင်ပေါ်ကမျက်ရည်များကိုသုတ်ပေးရန်လက်ရံုးကြိုးစားသော်လဲ ခြယ်ကလက်ရုံး၏လက်ကိုတွန်းဖယ်လိုက်သည်။ထို့နောက် လက်ရုံးမျက်နှာကိုမကြည့်လို၍ တစ်ဖက်သို့မျက်နှာလွှဲကာကျောခိုင်းသွာ‌းလေသည်။

"ဟာ မြခြယ်..

"...."

ခြယ်သူ့ကိုကျောခိုင်းသွားကာအိပ်ခန်းရှိရာသို့ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့်လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။လက်ရုံး ခြယ့်နောက်မှလိုက်ကာခြယ့်ကိုနောက်‌ေကျာမှတင်းကြပ်‌ေန‌‌ေအာင်သိုင်းဖက်လိုက်ကာ ခြယ့်ကိုရင်ခွင်ထဲဆွဲဖက်ထားလိုက်လေသည်။

"ကိုးပြောမယ် တောင်းပန်ပါတယ်လို့ မင်းကိုဝမ်းနည်းအောင်လုပ်မိလို့တောင်းပန်ပါတယ် ဒီအခြေအနေကြီးကိုကိုးလက်မခံနိူင်ဖြစ်သွားလို့ပါ ကိုးလဲဒီအခြေအနေကြောင့်တုန်လူပ်သွားလို့‌နည်းနည်းလေးစိတ်အခြေအနေတင်းမာသွားမိတာပါ မင်းဝမ်းနည်းသလိုကိုးလဲဝမ်းနည်းနေရတာပါ မင်းကလေးမရနိူင်လို့ဒေါသထွက်ရတာမဟုတ်ရပါဘူး မင်းကဒီလိုကိစ္စကိုကိုယ့်ကိုမပြောပြလို့ဝမ်းနည်းမိတာပါ အဲ့တာကိုဒေါထွက်မိတာပါ မင်းမှာသားအိမ်မရှိတာကိုကိုယ်အပြစ်တင်တာမဟုတ်ရပါဘူး ဒါကြောင့် မငိုပါနဲ့တော့နော် တောင်းပန်ပါတယ်"

"ကိုးငါ့ကိုဒေါသထွက်ပြီးရိုက်နှက်ပစ်ချင်နေတာမလား ငါသိပါတယ် ငါကကိုးအတွက်ကလေးတယောက်တောင်မမွေးပေးနိူင်တဲ့မြံု‌ေနတဲ့မိန်းမလေ ငါ့ကိုစိတ်တိုရင်လဲခံရမာပဲ ငါကမှကိုးရဲ့ဆန္ဒကိုမဖြည့်ဆည်းပေးနိူင်တာ ဟင့် ဟင့်"

"တောင်းပန်ပါတယ်လို့အဲ့လိုအတွေးတွေဝင်စေခဲ့လို့တောင်းပန်ပါတယ်လို့"

လက်ရုံးခြယ့်ကိုနောက်ကျောမှသိုင်းဖက်ထားရင်းနှင့်ပင် တောင်းပန်ပါတယ်ဟူသောစကားကိုသာတဖွဖွပြောနေမိသည်။

ဒီအချိန်မှာ သူခြယ့်ကိုဘယ်လိုချော့မော့နှစ်သိမ့်ရမလဲစဉ်းစားမရသေး။ထပ်ခါတလဲလဲသာတောင်းပန်စကားပြောနေမိသည်။

"ဟင့် ကိုးကအဲ့တောင်းပန်ပါတယ်ပဲပြောနေတော့မာလား ဟင့် ကိုးအဲ့လိုကြီးပြောနေတော့ငါကပိုမျက်နှာပူရတယ် အီးဟီးး တကယ်တောင်းပန်ရမာကငါလေဟာ တောင်းပန်ပါတယ်ပဲထပ်တလဲလဲပြောပြီးငါ့ကိုရွဲ့နေတာလား အား အဟင့်"

ပြောရင်းနှင့် သူ့ကိုဖက်တွယ်ထားသည့်လက်ရုံးလက်တွေကိုဖြုတ်ချဖို့ခြယ်ကြိုးစားလေတော့ လက်ရုံးကလွှတ်မပေးသည့်အပြင်ပို၍ပင်တိုး၍ဖက်ထားလိုက်သေးသည်။

"မဟုတ်ရပါဘူး ကိုးမရွဲ့ရပါဘူး မင်းမှာဘာတောင်းပန်စရာမှမလိုဘူး မင်းမှာအမှားမရှိဘူး...

"ဒါပေမဲ့ ငါကချို့ယွင်းနေတာလေ ကိုးရာ..."

"ဟင့်အင်း မင်းကဘာမှမချို့ယွင်းဘူး မချို့ယွင်းဘူးလို့ ကလေးမမွေးနိူင်တာနဲ့ပဲမင်းကချို့ယွင်းသွားတာမဟုတ်ဘူး မင်းကပြီးပြည့်စုံ‌တယ်ကိုယ့်အတွက် ဟုတ်တယ် ကိုယ်ကလေးအရမ်းလိုချင်တာဟုတ်တယ် ကိုယ်ရယ်မင်းရယ်ကိုယ်တို့ကလေးေလးရယ်ဆိုပြီးစိတ်ကူးထားတာတွေအများကြီး မင်းမှတ်မိလား ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်လုံးကသာ‌းလေးလိုချင်ကြတာလေ ဒါပေမဲ့သူတယောက်ထဲဆိုအထီးကျန်နေရမာဆိုးလို့သူ့အတွက်သူကာကွယ်‌ေပးရမဲ့ညီမလေးတယောက်လဲထပ်မွေးကြမယ်လို့ကိုယ်တို့အများကြီးစိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ကြဖူးတာနော် ဒါပေမဲ့ အခုကလေ...

ပြောရင်းနှင့်လက်ရုံးလေသံသည်တဖြည်းဖြည်းတုန်ရင်လာပြီးတိမ်ဝင်သွားကာငိုသံ‌ေပါက်လာလေသည်။ယောကျာ်းဟူသည့်မာန်နှင့်အားတင်းထားကာလက်ရုံး တုန်ရင်နေသည့်လေသံပျောက်သွားစေရန်ချောင်းတချက်ဟန့်လိုက်သည်။

"အဟမ်းး အခုကလေ ကိုယ်တို့ကလေးမရနိူင်တော့လဲဘယ်တတ်နိူင်ပါ့မလဲ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ထဲလဲပျော်နေကြတာပဲလေ အိမ်‌ေထာင်‌ေရးတခုမှာမရှိမဖြစ်‌ကလေးရှိမှပျော်ရမာမှမဟုတ်တာ အကောင်းဘက်ကကြည့်ရင်လေ ကလေး‌ေတွရလာရင်လေကိုးကသူတို့ကိုအချစ်တွေခွဲပေးရအုန်းမှာ အဲ့ခါကျရင်မင်းအတွက်အချစ်တွေလျော့သွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မာလဲ မင်းအတွက်အချစ်တွေကိုလေဘယ်သူ့ဆီကိုမှမခွဲပေးချင်ဘူး အဲ့တာကြောင့်ကလေးလဲမလိုအပ်ဘူး ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ထဲပဲ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ဆိုရင်လုံလောက်ပြီ"

"ကိုးမလိမ်ပါနဲ့ ကိုးငါ့ကိုလာလိမ်မနေနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့2နာရီကအထိကလေးလိုချင်နေတဲ့ကိုးကအခုမှကလေးမရှိလဲရတယ်ဆိုတာကို ငါ့ကိုယုံခိုင်းနေတာလား ငါငတုံးမဟုတ်ပါဘူးကိုးရာ ငါဒီလောက်တော့နားလည်ပါသေးတယ် ဟင့်"

ဖမ်းချုပ်ထားသောလက်ရုံးလက်များထဲမှခြယ်ရုန်းထွက်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ရုံးဆွဲမထားတော့ပဲခြယ့်ကိုဖက်တွယ်ထားသည့်လက်များကိုဖြေလျှော့ပေးလိုက်သည်။လက်ရုံးဒီအခြေအနေကိုဘယ်လို‌ေဖြရှင်းရမလဲမသိတော့။ဒါအိမ်မက်တခုဆိုရင်အမြန်ဆုံးနိုးထလာပါတော့။

လက်ရုံးလက်မှလွတ်ထွက်သွားသည်နှင့်ခြယ်အိပ်ခန်းထဲသို့အမြန်ဝင်ရောက်ကာ ဗီရိုအတွင်းမှာရှိသည့်သူ့အဝတ်စားများအားဆွဲထုတ်ကာကုတင်ပေါ်သို့ပစ်ချလိုက်သည်။

အခန်းထောင့်မှာထောင်ထားသည့်ခရီးဆောင်သေတ္တာကိုဆွဲယူလာလိုက်ပြီး ခြယ်သူ့အဝတ်များကိုသေတ္တာထဲထည့်နေလေသည်။

လက်ရုံးအိပ်ခန်းထဲသို့လိုက်ဝင်လာပြီးခြယ့်အပြုအမူကိုမြင်တွေ့လိုက်ပြီးထိတ်လန့်သွားသည်။

"မြခြယ် မင်းဒါဘာလုပ်တာလဲလို့ ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ"

လက်ရုံး ခြယ့်လက်ထဲမှအဝတ်များကိုဆွဲယူပစ်ကာ ခရီးဆောင်သေတ္တာကိုကုတင်တစ်ဖက်ကြမ်းပြင်သို့လှမ်းပစ်ချလိုက်သည်။

အပြစ်မဲ့သောသေတ္တာသည်ကြမ်းပေါ်သို့ဝုန်းခနဲပစ်ကျသွားလေသည်။သေတ္တာကြမ်းပေါ်သို့ဝုန်းခနဲကျသွားသည့်အသံကြောင့်ခြယ့်မှာလန့်ဖျန့်သွားရသည်။ရုတ်တရတ်ဆန်စွာပြုမူလိုက်သည့်လက်ရုံးအပြုမူကိုသူနားမလည်။

"ကိုး ဒါဘာလုပ်တာလဲ"

"ဒါကကိုးပြောရမယ့်စကားပါမင်းဒါဘာလုပ်နေတာလဲ ဘယ်သွားမလို့လဲ"

"ငါထွက်သွားပေးပါ့မယ်"

"ဘာ????

လက်ရုံး ထိုအာမေဋိတ်တစ်လုံးကိုလေသံပြင်းပြင်းဖြင့်ပြောမိသွားသည်။ပြီးမှ ခြယ်ကသူလေသံကျယ်ရင်ကြောက်တတ်ပြီးဝမ်းနည်းတတ်သည်ကိုသတိရသွားတော့သူလေသံပြန်ထိန်းကာ

"မင်းကိုဘယ်သူကသွားခိုင်းလဲ"

"ငါကကိုးနဲ့မတန်ဘူးဒါကြောင့် ကိုးအသစ်တယောက်‌ရှာလိုက်ပါ ငါ့လိုမဟုတ်ပဲကိုးရဲ့ရင်သွေးမွေးပေးနိူင်တဲ့သူပေါ့ ကိုးသူ့ကိုလက်ထပ်လိုက်ပါ ငါထွက်သွားပေးမယ် ကိုးမိဘတွေကိုလဲငါဘယ်လိုမျက်နှာပြမလဲသူတို့သားရဲ့မျိုးဆက်ကိုငါမမွေးပေးနိူင်တာမလို့မလို့ တချိန်ကိုးလဲငါ့ကိုစိတ်ကုန်ပြီးပစ်သွားမှာပဲလေ ဒါကြောင့်ငါ့ဘာသာငါထွက်သွားပါ‌ရစေ"

ခြယ့်စကားများကြောင့်လက်ရုံးမှာငိုအားထက်ရယ်အားသန်သွားသည်။ခြယ်ဘယ်လို‌ေတာင်တွေးနေလို့သူနောက်အိမ်ထောင်ပြုတာတွေအထိပါအတွေးရောက်ကုန်တာလဲ။လက်ရုံး ထိုသို့တွေးမိပြန်တော့လဲခြယ့်ကိုသနားချစ်ပိုရပြန်သည်။ဒီကောင်မလေးသည်ညဏ်ကောင်းမလိုလိုနဲ့တကယ့်ငတုံးမလေး။

"ဟုတ်လား ကိုယ်ကဘယ်သူ့ကိုလက်ထက်ရမာတုန်း"

"မသိဘူးလေ တယောက်ယောက်ပေါ့"

"မင်းကိုယ့်ကိုဒီလောက်တောင်မယုံကြည်ဘူးလား ကိုယ်ကမင်းကလေးမမွေးနိူင်တာနဲ့ပဲမင်းကိုကွာပစ်ပြီး နောက်အိမ်ထောင်ပြုပစ်မယ့်ကောင်လို့မင်းသတ်မှတ်တယ်ပေါ့လေ ...ဘာလို့လဲ ဘာလို့ကိုယ်ကမင်းကိုထားခဲ့ရမာလဲ မင်းမရှိရင်ရူးရင်ရူး မရူးရင်သေမယ့်ကောင်ကိုမင်းချန်ထားရက်မယ်ပေါ့လေ"

"မင်းကိုလေချစ်လွန်းကြိုက်လွန်းလို့မရရအောင်အတင်းသိမ်းယူခဲ့ရတာ မင်းကိုဒီလောက်ခက်ခက်ခဲခဲရအောင်ယူထားရတာ ကိုယ်ကမင်းကိုချစ်လို့ယူခဲ့တာ ကလေးမွေးဖို့မဟုတ်ဘူး မင်းကကလေးမွေးစက်မဟုတ်ဘူး မင်းကိုဒီကောင်ကချစ်လို့ယူထားတာ ငါ့မိန်းမကလွဲရင်ဘယ်မိန်းမကိုမှလဲအတည်ယူဖို့စဉ်းစားခဲ့ဖူးတာမဟုတ်ဘူးကိုယ်အတည်ယူထားတဲ့မင်းကကိုယ့်ကိုစွန့်ခွာသွားဖို့မကြိုးစားပါနဲ့ ဒီကောင်ကမင်း

တယောက်ကိုပဲ‌ေသ‌ေလာက်‌ေအာင်ချစ်ခဲ့ဖူးတာမလို့တခြားဘယ်ကောင်မကိုမှမယူဘူးလို့"

လက်ရုံးပြောရင်းဖြင့်ခြယ့်ကိုယ်လေးအားရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ခြယ့်ကိုရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းပြီးခြယ့်နဖူးလေးအားအဆက်မပြတ်နမ်းရင်းလက်ခံုဖြင့်ခြယ့်မျက်ရည်များကိုအယာယာသုတ်ပေးလေသည်။

"ဘယ်လိုများတွေးလိုက်ရတာတုန်းကလေးလေးရယ် ကိုယ်ကထားသွားမယ်လို့ဘယ်လိုတောင်တွေးမိရတာလဲ ကလေးမရနိူင်တာနဲ့ကိုးကမင်းကိုပစ်သွားမယ်တဲ့လား လျှောက်မတွေးနဲ့ ကိုယ်ကဘယ်‌ေတာ့မှထားခဲ့မှာမဟုတ်လို့ကိုယ့်ကိုစွန့်ခွာသွားဖို့လဲယောင်လို့‌ေတာင်မတွေးပါနဲ့

မင်းကကိုယ့်အပိုင် ဘယ်တော့မှကိုယ့်အနားကထွက်သွားဖို့မတွေးနဲ့"

"ကိုယ့်အနားမှာနေပါ ကိုယ့်တယောက်ထဲကိုပဲကြည့်ပေးပါ ရှေ့လျှောက်ကိုယ့်တစ်မျက်နှာကိုပဲကြည့်သွားပေးပါ ကိုယ်တယောက်လုံးရှိတာမလို့ဘယ်သူ့ကိုမှစောက်ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး ကြားလား မင်းဘက်မှာမင်းလင်ကိုယ်တယောက်လုံးရှိတယ်လို့ကိုယ့်အနားမှာပဲနေပြီးကိုယ့်ကိုပဲချစ်‌ေန‌ေပးပါ ကြင်နာပေးပါ ဒါဆိုရင်ရပြီမလို့ ကိုယ့်ကိုမထားခဲ့ပါနဲ့နော် ထိုင်ရှိခိုးဆိုလဲရှိခိုးမာမလို့ငါထွက်သွားပေးမယ်ဆိုတာမျိုးကိုနောက်ယောင်လို့တောင်မပြောပါနဲ့နော်"

"အင်းပါ"

"နော် ကိုးစကားကိုနားထောင်ပေးပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အငိုရပ်သွားကာ မျက်ရည်များရစ်ဝဲနေ‌ေသး

သည့်မျက်လုံးလေးများနှင့်သူ့ကိုစိုက်ကြည့်ကာ စိတ်မရှည်သလိုခပ်ပြတ်ပြတ်‌ပြန်ဖြေလာသည့်ခြယ့်ကြောင့်လက်ရုံးမှာအချစ်ပိုရပြန်သည်။

ငိုထားရ၍မျက်နှာလေးကခရမ်းချဥ်သီး‌ေလးလိုနီရဲနေပြီး နှာ‌ေခါင်းထိပ် နာရွက်ထိပ်လေးတွေဆိုနီတာရဲလေးတွေဖြစ်‌ေနသည်။ခြယ်အငိုတိတ်သွား၍လက်ရုံးမှာစိတ်ချမ်းသာသွားရသည်။

"နောက်ဆိုအဲ့လိုမငိုပါနဲ့ မင်းငို‌ေနတာမြင်ရရင်ကိုးဆယ်နှစ်လောက်အသက်တိုတယ်"

ထိုစကားကြောင့်ခြယ့်ကတင်ကျန်နေသေးသည့်မျက်ရည်စလေးများအားလက်ဖြင့်ဖိသုတ်ပစ်လိုက်သည်။

"ကိုးကိုနမ်း"

"အင်း"

ခြယ် လက်ရုံး၏လည်တိုင်အားဖက်တွယ်လိုက်ကာသူနှင့်အနီးကိုဆွဲယူလိုက်ပြီး ပထမဦးစွာလက်ရုံး၏နူတ်ခမ်းသားများကိုလျှာဖြင့်အရင်သပ်လိုက်သည်။

လက်ရုံး၏နူတ်ခမ်းသားတို့အားတလွှာချင်းမက်မက်‌ေမာ‌ေမာစုပ်ယူ‌ရင်း လက်ရုံး၏အောက်

နူတ်ခမ်းအားလဲဖိကိုက်လိုက်သည်။

ခြယ်၏သွားစွယ်ချွန်ချွန်လေးဖြင့်ဖိကိုက်ထား၍နာကျင်မူကိုလက်ရုံးခံစားမိသော်လဲ

ခြယ့်၏ဦးဆောင်မူအောက်မှာကြည်ဖြူစွာလိုက်ပါလျက်ရှိသည်။

ခြယ်လက်ရုံး၏လည်တိုက်အားတွယ်ဖက်ထားပြီးစိတ်တိုင်းကျလက်ရုံး၏နူတ်ခမ်းသားတို့အားစုပ်ယူနမ်းရိူက်လျက်ရှိသည်။

ခြယ့်၏ဦးဆောင်အနမ်းအောက်မှာ လက်ရုံးလဲ‌ေခြ‌ေထာက်နှင့်‌ေမြကြီးလွတ်ထွက်သလားမှတ်ရ‌ေအာင်လေပေါ်မှာလွင့်နေသည့်ခံစားချက်မျိုးနှင့်မိန်းမောလျက်ရှိသည်။ခြယ့်အနမ်းကြောင့်တစ်ကိုယ်လုံးရှိသွေးများထူပူသွားသလိုပင်။

ထို့‌ေနာက်လက်ရုံး၏နူတ်ခမ်းသားများကို

ဖြတ်‌ေကျာ်၍လက်ရံုးဧ။်အာခံတွင်းထဲသို့ခြယ်သူ့ဧ။်လျှာကိုအလည်အပတ်ပို့ပြီး လက်များမှလဲလက်ရုံး၏လည်တိုင်ကိုပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်ကာ လက်ရုံး၏ဆံပင်များကြားထဲသို့သူ့လက်ချောင်းလေးများအားထိုးသွင်းကာထိုးဖွဆော့ကစားပြန်သည်။

ခြယ် လက်ရုံး၏သွားဖုံးနှင့်သွားများပါမကျန်လိုက်လံစုပ်ယူရင်းအနမ်းကြမ်းများကိုဖန်တီးနေလေသည်။နှစ်‌ေယာက်သားမက်‌မက်‌ေမာ‌ေမာနမ်းရိူက်‌ေနကြပြီးမှ အောက်ဆ‌ီဂျင်လိုအပ်လာပြီဟုခံစားမိလာမှ ဂဟေဆက်နေသည့်သူနှင့်လက်ရုံး၏နူတ်ခမ်းသားတို့အားခြယ်ခွဲခွာလိုက်သည်။နူတ်ခမ်းနှစ်စုံခွဲခွာပြီးမှ လက်ရုံးကကျေနပ်အားရသွားသည့်ဟန်နှင့်ပြုံးစစမျက်နှာပေးဖြင့်

"ကိုယ့်ကလေးလေးကအတော်ဆုံးပဲ"

လက်ရုံး ခြယ့်၏ခေါင်း‌ေလးအားဖွဖွလေးပွတ်သပ်လျက်ဆိုလိုက်သည်။ခြယ်ကတော့ ခုနကလက်ရုံးစကားကိုတသွေမတိမ်းနားထောင်ကာစိတ်ရှိလက်ရှိဦးဆောင်နမ်းခဲ့သည်ကသူမဟုတ်သလိုရှိုးတိုးရှန့်တန်းဖြစ်နေလေသည်။

"ကိုးနူတ်ခမ်း‌ေတွက‌ေလအမြဲတမ်းဆေးလိပ်အနံ့လိုမျိုး ဆေးလိပ်အရသာလိုမျိုးရတယ်"

"အင်းပေါ့ ကိုးကဆေးလိပ်သောက်တာကိုးကွ ဆေးလိပ်နံ့တွေစွဲ‌ေနမာ‌ေပါ့ဘာလို့လဲ မကြိုက်ဘူးလား"

"သဘောကျတယ်"

ခြယ့်အဖြေကြောင့်လက်ရုံးမှာသဘောကျစွာပြုံးရင်း ကိုယ့်နူတ်ခမ်းကိုလက်ညိုးနှင့်အသာယာပြန်ထိတွေ့ကြည့်မိသည်။

"ဒီဆေးလိပ်နံ့စွဲနေတဲ့နူတ်ခမ်းတွေက

မင်းတ‌ေယာက်ထဲအပိုင်လေ ဒါကြောင့်ဒီနူတ်ခမ်း‌‌ေလးတွေကိုနောက်တခေါက်ထပ်မနမ်းချင်ဘူးလားဟင်"

ခြယ်‌ေခါင်းညိမ့်ပြလျက်ခွင့်ပြုချက်ပေးလိုက်ပြီး တဖန်လက်ရုံးလည်တိုင်ကိုဖက်တွယ်လိုက်ပြန်သည်။ဒီတကြိမ်တွင်တော့လက်ရုံးကသူ့လည်တိုင်ကိုဖက်တွယ်လာသည့်ခြယ့်ကိုပြန်လည်ဆွဲဖက်လိုက်ပြီး ခြယ့်ကိုချိုင်း‌ေအာက်မှမချီလိုက်ကာ ခြယ့်ခြေထောက်နှစ်ဖက်အားသူ့၏ခါးတွင်ချိတ်စေလိုက်သည်။

သူ့ကိုရုတ်တရတ်ဆွဲချီမလိုက်သည့်လက်ရုံးကြောင့်ခြယ့်မှာလက်ရုံးလည်တိုင်ကိုပိုမိုတွယ်ဖက်မိလျက်သားဖြစ်သွားပြီး ခြေနှစ်ဖက်ကလဲလက်ရုံးကိုယ်၌မြဲနေအောင်ချိတ်လျက်သားဖြစ်သွားသည်။ဤအနေအထားကြောင့်သူတို့နှစ်ဦး၏ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုပိုမိုပူးကပ်သွားရပြီး တယောက်နှလုံးခုန်သံတယောက်ကြားရသည့်အကွာအ‌ေဝးတွင်ရှိသွားသည်။

"ငါကလေကိုးကိုပိုးစိုးပက်စက်ချစ်တာသိလား ဟီး"

"ကိုးကလဲမင်းကိုသေလောက်အောင်ချစ်တာပါဗျား"

နားနားကပ်ပြောလာသည့်ခြယ့်စကားသံလေးကြောင့်လက်ရုံးမှာတော့ရင်ခုန်သံတဒိန်းဒိန်း။လက်ရုံး၏ရင်ခုန်သံစည်းချက်ကိုနားဆင်ရင်း

ခြယ့်သူ့နူတ်ခမ်းတို့အား လက်ရုံးနူတ်ခမ်းတို့နှင့်ပြန်လည်ဆုံတွေ့စေလိုက်ပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်းအနမ်းတို့အားထပ်မံစတင်လိုက်လေသည်။

****

"ရုံး ဖုန်းမကိုင်ဘူး ဒီကောင်လေးဘယ်လိုဖြစ်လို့နှစ်ရက်ဆက်တိုက်ခေါ်လိုက်တိုင်းဖုန်းစက်ပိတ်နေတာလဲ"

ဒေါ်ခင်သစ္စာ လက်ထဲရှိဖုန်းကိုတဖက်မှကားမောင်းနေသည့်ခင်ပွန်းသည်ထံသို့ထိုးပြပြီး လက်ရုံးဖုန်းစက်ပိတ်နေရသည့်အကြောင်းအရင်းကိုမကျေနပ်ကြောင်းပြောဆိုနေသည်။

"အင်းနော်ဘာဖြစ်တာလဲမသိဘူး"

"အဲ့တာပြောတာဘာလို့တချိန်လုံးဖုန်းစက်ပိတ်နေရတာလဲမသိဘူး Messenger မှာactiveမဖြစ်တာလဲတစ်ပတ်ကျော်နေပြီ"

"အမ်..ဟုတ်လား ကိုယ်တို့လက်ရုံးကတအားငြိမ်ကျသွားတယ်လို့မထင်ဘူးလားဟင် ထောင်ထဲရောက်ပြီးထဲကတအားငြိမ်သွားတာနော် အရင်တုန်းကဆိုကိုယ့်မှာတလကိုသုံးလေးခါလောက်ရုံးရောက်ဂတ်ရောက်သူ့ပြဿနာတွေရှင်းပေးနေရတာ ကြားထဲမင်းမသိအောင်ဖုံးကွယ်ပေးခဲ့ရတာတွေရှိသေးတယ်"

"မိန်းမရပြီးထဲကနည်းနည်းငြိမ်ကျသွားတာ"

သူ့စကားကြောင့်ဖြစ်သွားသည့်ဦးမြတ်သုခ၏မယုံသင်္ကာ‌ဖြင့်ဟုတ်လို့လားဆိုသည့်မျက်နှာပေးကြောင့် ခင်ပွန်းသည်အားခင်မကျေမနပ်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက်

"အဲ့ရုပ်ကဘာဖြစ်တာလဲ ကျွန်မသားရုံးကဘာဖြစ်လို့လဲ"

"လက်ရုံးမိန်းမရရချင်းတုန်းပိုတောင်ဆိုးလာသေးတာ‌ေလကွာ သူ့မိန်းမကိုရွဲ့ပြီးသူ့မိန်းမသဝန်တိုအောင်တွေ့ကရာမိန်းမ‌ေတွနဲ့ပတ်ရူပ် ဟိုကလဲအိမ်ထိ‌တခြားမိန်းမပါလာတာတောင်ကျောက်ရုပ်လိုပဲဘာမှကိုရန်မရှာဘူး လက်ရုံးကတော်တော်ဆိုးတဲ့ကောင်ကွ သမီးခြယ်နေရာမှာတခြားမိန်းမသာဆိုရင်သူရောအဲ့ဒီမိန်းမရောအဲ့နေ့ထဲကဆေးရုံရောက်ရင်ရောက်မဟုတ်ရင်အသက်ပျောက်နေလောက်ပြီ ခြယ်ကအတော်အေးတာနော် အဲ့လိုမိန်းကလေးမျိုးဆီကတောင်အမုန်းခံရအောင်လုပ်နိူင်ခဲ့တာကိုယ်တို့သားက

Another Level ရောက်နေပြီ ခြယ်ကတလောကလုံးနဲ့တည့်တယ်လက်ရုံးနဲ့ဆိုရင်သာမတည့်တာ"

"ခြယ်ကမှသူ့ကိုမကြိုက်တာ အဲ့တာကိုအတင်းမရမရသွားယူတာကိုဟိုကဘယ်ကြည်ဖြူနိုင်ပါ့မလဲ"

ဒေါ်ခင်သစ္စာ လက်ရုံးနှင့်ခြယ်၏အရင်အကြောင်းများကိုပြန်လည်တွေးမိရင်းသက်ပြင်းချမိသွားသည်။ဟိုးအစထဲကကိုယ့်သားဘက်ကမိန်းကလေးကိုအကြိမ်ကြိမ်အနိူင်ယူခဲ့တာတွေကြီးပင်။ခြယ့်မှာလက်ရုံးကိုမိမိစိတ်ဆန္ဒမပါပဲလက်ထပ်ခဲ့ရသည်။အတင်းအဓမ္မလက်မထပ်လို့မဖြစ်တဲ့အခြေအနေမျိုးရအောင်လက်ရုံးဖန်တီးယူခဲ့ပြီး ခြယ့််ကိုအပိုင်သိမ်းယူခဲ့သည်။ဟိုမိန်းကလေးကသူ့ကိုဒီလောက်ခါးခါးသီးသီးဖြစ်နေတာတောင်လက်ရုံးမရရအောင်ကိုခြယ့်ကိုရအောင်ယူခဲ့သည်။

"အခုတော့လဲသူတို့မဟုတ်တော့သလိုပါပဲ တယောက်နဲ့တယောက်ချစ်လိုက်ခင်လိုက်ကြတာများနော်"

"ဒါနဲ့လေသိလား ကိုယ့်မှာလေသမီးခြယ့်ကိုမြင်ရတိုင်းမျက်နှာပူနေမိတယ် ငရုံးလိုကောင်ကိုခွင့်လွှတ်ပေးနိူင်တာအံ့ဩမဆုံးဘူး ခြယ်ကတော်ရုံမိန်းကလေးမဟုတ်ဘူးနော် တော်ရုံမိန်းကလေးဆိုသူ့ကိုသေလုမျောပါးရိုက်နှက်ထားတဲ့ဒီကောင်နဲ့ဘယ်လိုမှကိုအတူပြန်‌မနေရဲဘူး ဘယ်ချိန်ထဖောက်အုန်းမလဲဆိုပြီးသူ့လက်ကပြေးဖို့ပဲချောင်းနေမာ"

မြတ်စကားကြောင့်မြတ်ရောခင်ပါအသံထွက်ရယ်မောမိသွားကြသည်။

"ဟုတ်ပ့ တွေ့လားလူကြီးမင်း ခြယ်ကတော်ရုံမဟုတ်ပါဘူးဆို လက်ရုံးလိုကောင်ကိုသည်းခံ

နိူင်တာလဲသူပဲရှိတယ် လက်ရုံးလိုကောင်ကလေခြယ်နဲ့မှကိုဖြစ်မှာ

ဘုရားကလေ စိမ်းမြခြယ်ကို‌ေလခင်တို့သားအတွက်ဆိုပြီးဖန်ဆင်းပေးခဲ့တာ ခြယ်ကလက်ရုံးအတွက်ကိုမွေးဖွားလာတာ လက်ရုံးဘဝကိုလမ်းြပပေးဖို့‌ကောင်းကင်ဘုံကနေခြယ့်ကိုစေလွှတ်ခဲ့တာ ခြယ်ကလေအတောင်ပံလေးတွေနဲ့ကောင်းကင်ကနေပျံဆင်းလာတာ ခြယ်ကနတ်ပြည်ကလာတဲ့နတ်သမီးလေးမလို့နတ်သမီးလေးလိုလှနေတာ သိလား ကံကြမ္မာကခြယ်နဲ့လက်ရုံးကိုအတိကျကိုဆုံဆည်းပေးခဲ့တာ ဒါကြောင့်ခြယ်ဘယ်လောက်မုန်းမုန်းသူလက်ရုံးကိုလက်ထပ်ခဲ့ရတာလေ သူတို့ကြားကိုဘယ်သူကမှဝင်လို့မရဘူး သူတို့ကတယောက်အတွက်တယောက်တဖြစ်တည်နေတဲ့soulmateတွေ ဘုရားကတောင်ဖန်ဆင်းပေးခဲ့ရတဲ့ချစ်သူမျိုးတွေ"

"ဟ"

"လက်ရုံးကစန္ဒယားဆိုရင်ခြယ်ကစန္ဒယားရဲ့အမဲခလုတ်လေးတွေပဲ သူတို့နှစ်ယောက်နာမည်ကိုကံကြမ္မာကတွဲရေးထိုးပေးပြီးသား"

"‌ငါ့မိန်းမတော့ficအဖတ်များတာလား ကိုရီးယားကားအကြည့်လွန်သွားတာလားတခုခုပဲဟေ့"

"ဘယ်ကသာ ဒါရင်ထဲကလာတဲ့စကာလုံးတွေ ရင်ထဲကဖိတ်စဥ်ကျလာတာ"

"ဟုတ်ပါပြီကဗျာဆရာမ‌ေလးရယ် က‌ဗျာတွေစာတွေဆန်လွန်းလိုက်တာ စကားတွေတတ်နေတာ"

ဇနီးဖြစ်သူ၏တခမ်းတနားဖွဲ့ဆိုမူအရှည်ကြီးအောက်မှာမြတ်မှာအားရပါးရကိုထရယ်မိပါတော့သည်။

တကယ်ပါ သူ့မိန်းမဟာလေသူနဲ့သာဆိုရင်

တကယ့်ကိုကလေးလေးလိုပင်။ကျန်တဲ့လူတွေရှေ့မှာဘယ်လောက်ပဲဂုဏ်‌သရေရှိအမျိုးသမီးတယောက်ဖြစ်‌ေန‌ေန မြတ်နဲ့ဆိုရင်တော့ကလေးတယောက်လိုပင်အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့်ပေါက်ကရလေးဆယ်အကုန်ပြောပြီးပြောင်ချော်ချော်လုပ်တတ်သည်။

သူ့၏မရယ်ရသည့်ဟာသများကိုရယ်လာပေးရသည်မှာဦးမြတ်သုခဧ။်လက်ရုံးတသက်မ

က‌ေအာင်ထမ်းဆောင်လာခဲ့ရသည့်တာဝန်ပင်ဖြစ်လေသည်။တခါတလေတာဝန်ကိုများမေ့လျော့မိလျှင်ဦးမြတ်သုခတယောက်2ရက်လောက် သူ့ဇနီးဆီစကားမပြောပဲပစ်ထားတာခံရသည်။

အခုလဲ ဘယ်ficကိုဖတ်လာလဲ ဘယ်ကိုရီးယားကားကြည့်လာမိလဲတော့မသိ လက်ရုံးဇာတ်လမ်းကိုစိတ်ကူးယဥ်ဆန်ဆန်ပြောဆိုနေ‌ပြန်သည်။မြတ်မှာသူဘ‌ာပြောပြော အပြုံးမပျက်နားဆင်ရင်း ဇနီးသည်၏မျက်နှာလေးကိုသာတချက်တချက်ကားမောင်းရင်းအသဲတယားယားလှမ်းစောင်းငဲ့ကြည့်ရသေးသည်။နှစ်တွေဘယ်လောက်ကြာကြာသူ့စကားသံတွေကမြတ်အတွက်တော့ဘယ်တော့မှရိုးမသွားချေ။နှစ်‌ေပါင်းများစွာမျက်လုံးနှစ်လုံးပွင့်သည်နှင့်ဒီမျက်နှာကိုမြတ်မြင်တွေ့နေရသော်လဲ မြင်ပါများလို့ရိုးသွားသည်ထဲမှာခင့်မျက်နှာမပါခဲ့ချေ။

"ကလေးလေးရယ် မင်းဟာကလေ ဝင်္ကဝုတ္တိ

အင်္လကာမြောက်နေသလားလို့ တအားကြီးလွန်ကျုးနေလားလို့"

"မြန်မာစာတအားကျွမ်းတာနော် ဝင်္ကဝုတ္တိမဟုတ်ဘူး အတိသယဝုတ္တိပါ"

"ဟဲဟဲ ကိုယ့်မြန်မာစာစကေးကမင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ ရပင့်နဲ့ယရစ်တောင်သေချာစဉ်းစားပြီးရေးရတာ"

"ဒါတဲ့လား ဝန်ကြီးချုပ်"

"ဝေဖန်တာလား အင်္ဂလိပ်စာပြိုင်ကြမလား"

ဒေါ်ခင်သစ္စာကငယ်စဉ်ထဲကအစိုးရကျောင်းမှာပညာသင်လာခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယဉ်ကျေးလိမ္မာသင်တန်းကျောင်းတွေ၊အဘိဓမ္မာသင်တန်းစသဖြင့်အနည်းငယ်တက်ရောက်ဖူးသူဖြစ်၍ ပါဠိစာပေတီးမိခေါက်မိတတ်သည်။ဦးမြတ်သုခကတော့ kindergartenအရွယ်ထဲက International school မှာတက်လာသူဖြစ်ပြီးUniကိုလဲ aboard မှာတင်လေ့လာခဲ့သူဖြစ်ရာမြန်မာစာနှင့်အလှမ်းဝေးသည်။မြန်မာလူမျိုးဖြစ်သည့်အလျောက်မြန်မာစာတတ်မြောက်အောင်သူလေ့လာဖူးပေမယ့်သူမြန်မာစာမကျွမ်းကျင်ပေ။မြတ်အတွက် English language ကသာပို၍လွယ်ကူသည်။ထို့ကြောင့်မြန်မာစာကျွမ်းသည့်ခင်က မြတ်စာလုံးပေါင်းမှားတိုင်း၊စကားပုံတွေအသုံးလွဲတိုင်းအားရပါးရ‌ေအာ်ရယ်ပြီးစနောက်တတ်သည်။ထိုအခါတိုင်းမြတ်မှာသူ့ဇနီးကိုဘယ်လိုအပြစ်ဆိုရမလဲကိုမသိ။

"အမယ် ပြိုင်မယ်လေ လာစမ်းပါ ဘိုလိုပြိုင်

မူတ်ကြတာပေါ့ Come on"

"စတာပါဗျာ ကိုယ်အရူံးပေးပါတယ် ဟုတ်ပြီလား ကိုယ်ရူံးတယ် ကျော့်ဘေဘီနိူင်တယ်"

"Yes I am winner You are loser"

"ဟုတ်ပါတယ် ကိုယ်ကအရူံးသမားပါမင်းကိုအရူံးပေးပြီးသား ဟုတ်ပြီလား"

"ဒီလိုပဲဖြစ်နေရမယ်လေ ဟင်းဟင်း ကျော့်

ဒါလင်ကကျော့်လက်အောက်မှာတအားငြိမ်ဝပ်ပိပြားတာ"

"ဒါပေါ့ ကိုယ့်ကလေးရဲ့အုပ်ချုပ်မူအောက်မှာနာခံနေပြီသား"

ခင်ပြောရင်းနှင့် မြတ်၏ခေါင်းကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းပွတ်သပ်လိုက်သည်။ပုံစံတကျကော့နေအောင်ဖီးသင်ထားသည့်မြတ်၏ဆံပင်တို့ကလဲ ခင့်လက်အောက်မှာနာခံစွာပင်လဲပြိုကုန်ကြသည်။မြတ်ကသူ့ဆံပင်ဖီးသင်ထားတဲ့ပုံစံပျက်တာသိပ်မုန်းပေမယ့်လဲ သူ့မိန်းမကသူ့ဆံပင်တွေကိုထိုးဖွတဲ့အခါမျိုးမှာတော့ကျေကျေနပ်နပ်ကြီးကိုပြုံးရွှင်နေတတ်သည်။

ဟန်ချက်ပျက်သွားသည့်‌‌ဆံပင်တို့ကိုမြတ်တချက်ပြန်လှန်တင်လိုက်သည်။

မူလကလိုဆံပင်တွေကော့နေအောင်သပ်ရပ်နေခြင်းမရှိတော့ပေမယ့်လဲ တရားခံကသူ့ဇနီးဖြစ်နေ၍မြတ်မှာအလွန်အမင်းကျေနပ်စွာဆံပင်ပုံအပျက်ခံလိုက်လေသည်။

***

"ဒင်းဒေါင် ဒင်းဒေါင်"

"ဒင်းဒေါင် ဒင်းဒေါင်"

"မြခြယ်ရေ အိမ်ရှေ့မှာဘဲလ်မြည်သံကြားတယ် တံခါးလေးသွားဖွင့်ပေးပါလား ကိုးဒီမှာလက်မအားလို့"

"ဟာ ကိုးကလဲငါဒီမှာတူးကုန်မာပေါ့ ကိုးပဲသွားဖွင့်လိုက်ပါလိမ္မာတယ်"

တစ်ဖက်ရှိ အိမ်ရှေ့တံခါးတွင်တော့ အိမ်ရှင်များကတံခါးလာမဖွင့်သေး၍ဦးမြတ်သုခမှာဘဲလ်ကိုသာအဆက်မပြတ်နှိပ်နေလေသည်။

လက်ထဲတွင်သယ်ပိုးထားရသည့်အထုပ်‌တွေအိတ်တွေကများနေ၍ မြတ်မှာလဲလက်အံသေတော့မည်။လက်ထဲမှအထုပ်အလေးကြီးများကိုအမြန်လွတ်ချချင်နေပြီဖြစ်၍မြတ်မှာလူခေါ်

ဘဲလ်ကိုသာတရစပ်နှိပ်နေမိသည်။

ဘောင်းဘီအိတ်ထဲမှာဒီအခန်း၏သော့အပိုပါလာသော်လဲမြတ်မှာစွတ်မဖွင့်ရဲချေ။

အထဲကတံခါးလာဖွင့်တာစောင့်မနေပဲအတင်းတံခါးဖွင့်ဝင်သွားမိတာနှင့်ပက်သက်ပြီးမြတ်ကြုံ‌ဖူးတွေ့ဖူးပြီးဖြစ်၍ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့လက်ရုံးတံခါးလာဖွင့်ပေးမှာကိုတာစောင့်နေတော့သည်။

"လူကြီးမင်းမှာသော့အပိုရှိတယ်မလား ဖွင့်လိုက်ရအောင်လေ"

"မလုပ်နဲ့ မလုပ်ပါနဲ့ လာဖွင့်တာပဲစောင့်လိုက်ရအောင် အထဲမှာဘာမြင်ရမလဲကြိုမသိနိူင်ဘူးလေ"

မြတ် အတွေ့အကြုံရှိသူပီပီဇနီးသည်ကိုတားလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်ရမာလဲလူကြီးမင်းကလဲ အဲ့လိုဆိုလဲလက်ထဲကအထုပ်တွေပေးလေ လေးနေမာပေါ့ကွျန်မဘယ်လက်အားနေတယ်"

"ရတယ် ကိုယ့်ဘာသာသယ်မယ် ဘေဘီရဲ့"

ခင်ကျူးလစ်ပန်းတစ်စည်းကိုသာညာဘက်လက်‌ေမာင်းရင်းတွင်ညှပ်ကိုင်လျက် snacks ဘူးအိတ်ကိုသာသယ်ထားရ၍လစ်ဟာနေသည့်ဘယ်လက်ဖြင့် မြတ်လက်ထဲမှအလေးပင်တချို့ကိုကူသယ်ပေးရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။မြတ်ကခင့်လက်ထဲသို့ထည့်မပေးပဲသူသာလျှင်ဆက်လက်ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။

"ဒင်းဒေါင် ဒင်းဒေါင် ဒင်းဒေါင်"

"လာပြီ လာပြီဟ စွတ်တီးနေတာပဲ"

အဆက်မပြတ်ဘဲလ်တီးသံကြောင့်လက်ရုံးမှာအိမ်ရှေ့တံခါးသို့အသဲသန်ပြေးသွားရသည်။တံခါးလာဖွင့်သောလက်ရုံးပုံစံကိုကြည့်ပြီးမိဘများအံ့ဩသွားရသည်။

"ဝင်ကြလေဗ‌ျာ ဘာကြည့်နေတာတုန်း"

တံခါးဖွင့်ပြီးသည်ကိုဝင်မလာကြသေးဘဲသူ့ကိုငေးစိုက်ကြည့်နေကြတဲ့ဒယ်ဒီနဲ့မာမီကိုအထဲဆွဲဝင်စေလိုက်သည်။သူတို့အထဲရောက်တော့လက်ရုံးတံခါးကိုပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

"အေးအေး"

အေပရွန်ဝတ်လျက်ဆံပင်များအထက်၌ဂျံုမူန့်များ‌ေပကျံ‌ေနပြီးလက်မှလဲဂျံု‌ေမွှတံကိုဆွဲကိုင်လျက်အူယားဖားယားတံခါးအ‌ေပြးလာဖွင့်သည့်လက်ရုံးပုံစံမှာထူးခြားနေသည်။

သူ့ကိုငေးစိုက်ကြည့်နေသည့်မြတ်လက်ထဲမှအထုပ်အပိုးများအားလက်ရံုးကူသယ်လိုက်သည်။

"အလေးကြီးတေပါလား ဘာတွေလဲ"