လီလီအိမ္ျပန္လမ္းတစ္ေလၽွာက္စဥ္းစားမိသည္။ သူမ၏လ်ိွ႔၀ွက္ခ်က္ကိုေယာက္က်ားေလးအမ်ားအျပားသိၿပီးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဘာေၾကာင့္သူတို႔ျပန္မေျပာၾကတာပါလိမ့္။ သတင္းမျပန္႔ေသး။ သူတို႔ေကာင္းမႈေၾကာင့္လီလီသည္ လာကပ္သမၽွလူတိုင္းကိုျပန္ေျပာျပေနရသည္။

အိမ္ေရာက္ေတာ့ေဖေဖျပန္မလာေသး။ေမေမကအေနာက္မွာအႀကီးႏွင့္ဟင္းပြဲျပင္ေနသည္။ ေမေမကိုအေနာက္ကေနဖက္ၿပီး"ေမႀကီးေရ" လို႔အသာေလးေခၚလိုက္သည္။ ေမေမသည္သူမႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္၍ "ေဩာ္ ျပန္လာၿပီေပါ့ ကေလးအႀကီးစားေလး" လို႔ရြဲ႕ေျပာၿပီးသူမေခါင္းကိုေခါက္လိုက္သည္။ " နာတယ္အေမရဲ႕"ေခါင္းကိုကိုင္ၿပီးေျပာေနသည္။ "ဒါဆိုဘာျဖစ္လို႔ေနာက္က်မွျပန္လာလဲ။သြားေရခ်ိဳး ၿပီးရင္ထမင္းစားမယ္" လီလီခဗ်ာ ႏႈတ္ခမ္းႀကီးဆူၿပီး ဟုတ္ လို႔သာျပန္ေျဖခဲ့ေလသည္။

ေရခ်ိဳးၿပီးေနာက္hoodieအ၀ါ ႏွင့္ေဘာင္းဘီရွည္ခဲေရာင္ႀကီး၀တ္ကာေျပးဆင္းလာခဲ့သည္။ ထမင္းစားပြဲဆီေရာက္ေတာ့သူ႔အေဖေတာင္ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ "ေျဖးေျဖးလာပါ။ ဘယ္သူမွလုမစားပါဘူး" ဟုသူ႔မအေဖေျပာရင္းရယ္ေနေလသည္။ သူမလည္းအေဖ့ေဘးမွာ၀င္ထိုင္လိုက္ၿပီ။ထမင္းကိုၿမိန္ေရယွက္ေရစားေလသည္။ သူ႔အႀကီးကေတာ့သူ႔ တူမေလးကိုခ်စ္မ၀ျဖစ္ေနသည္။

ထမင္းစားၿပီးေတာ့သူမအေဖကသူမကိုေခၚသည္ႏွင့္စာဖတ္ခန္းထဲ၀င္သြားလိုက္သည္။ "သမီးေရ အေရးႀကီးကိစၥေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ အထုတ္ေတြျပင္ထားေတာ့ေနာ္။ သဘက္ခါမနက္၆နာရီကားနဲ႔ရန္ကုန္သြားမွာ" ။လီလီအေဖ့နားသြား၍ "ေဖရီး လီလီရန္ကုန္ေရာက္ရင္ဘယ့္သူဆီမွာေနရမွာလဲ။" သူ႔အေဖကတစ္ခ်က္ရယ္လိုက္ၿပီ။

" ကိုရီးဆီမွာသြားေနရမွာေပါ့။ စိတ္မပူပါနဲ႔။ သမီးကိုႀကီးရဲ႕အိမ္မေရာက္ဖူးေသးလို႔။ အခန္းေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္။အက်ယ္ႀကီးဘဲ" သူမအေဖအဲ့လိုေျပာေတာ့အခန္းထဲသာ၀င္လာလိုက္ေတာ့သည္။ အစ္ကို႔ရီးစားမရွိပါေစနဲ႔လို႔ဆုေတာင္းရင္း

ဇာတ္ကားၾကည့္ေနရင္း အစ္ကို႔ဆီမွစာ၀င္လာသည္။ " နင္ငါ့အိမ္မွာလာေနမယ္ဆို"။

လီလီ ; " ေအးေလ။ဘာျဖစ္လို႔လဲ"

ကိုႀကီး ; "ငါကငါ့ရီးစားနဲ႔ေနတာ။ နင္တို႔ေတြအေနမခက္ေအာင္လို႔အခုကတည္းကေနခင္ေအာင္ေနထားေနာ္"ဆိုၿပီး သူ႔ရီးစားအေကာင့္ကိုေပးလိုက္သည္။

လီလီ ; "မလိုပါဘူးအဲ့လိုေတြ။ လီလီေနမယ့္အခန္းကိုျပင္ထားေပး။ၿပီးေတာ့မုန္႔ေတြလည္းအစံုထားထား"

ကိုႀကီ ; " သူကမ်ားလာေျပာရတယ္ရွိေသး။ ေလာရွည္မ"

လီလီ ; "အဲ့ဒီေလာရွည္မကကိုႀကီးထက္ရုပ္ေခ်ာတယ္။ ဖုန္ရႈလိုက္"

ကိုႀကီး ; " middle finger up"

လီလီတို႔ေမာင္ႏွမကအဲ့လိုပါဘဲ။ တည့္တဲ့အခ်ိန္ဆိုလို႔ ျပသာနာရွာတဲ့အခ်ိန္သာရွိသည္။ သာမန္လူေတြကရိုင္းတယ္လိုသတ္မွတ္ထားတဲ့လက္ခလယ္ကို လီလီတို႔ေမာင္ႏွမကတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ လက္ခလယ္အျမဲျပၾကသည္။ သူမ်ားေတြက လက္ျပၿပီးႏႈတ္ဆက္ၾကေပမယ့္ လီလီတို႔ကေတာ့ လက္ခလယ္သာ

လီလီကိုယ္တိုင္ကမလိုဘူးလို႔ေျပာထားေပမယ့္ သူမအစ္ကို၏ ရီးစားကိုသြားadd ထားေလသည္။ လီ့စိတ္ထင္သူမသည္နာမည္ႀကီးျဖစ္မည္။ အလြန္ေခ်ာေမာလွပၿပီး ေမာ္ဒယ္ျဖစ္ေလာက္မည္ဟုထင္ရေသာအရပ္ရွည္ႀကီးရွိသည္။ "သူသာtachi ျဖစ္ၿပီး ငါကneko ျဖစ္ရင္ဘယ္ေလာက္ေတာင္ေကာင္းလိုက္မလဲ" အဲ့လိုစဥ္းစားမိစဥ္ၿပီးမွ သတိျပန္၀င္ကာ ကိုယ့္ပါးစပ္ကိုျပန္ရိုက္ေနၿပီး" ငရဲေတြေတာ့ႀကီးေတာ့မွာဘဲ ။ ျပစ္မွားလို႔မျဖစ္ဘူးေလ"။ သိပ္မၾကာပါ။ ေအာက္ကိုဆြဲေနရင္း သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ 3 months anni ပံုေလးတင္ထားတဲ့post ေလးကလီလီကို၀မ္းနည္းေစသည္။ " ဟူး ငါဘာျဖစ္ေနတာပါလိမ့္" ေနာက္၅မိနစ္က်ေတာ့လီလီကိုယ္တိုင္အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။

မနက္ေရာက္ေတာ့ မနက္စာစားၿပီးခ်င္းခ်င္း ေမေမက ဆရာမေတြကိုႏႈတ္ဆက္လိုက္ဦးဆိုလို႔ေက်ာင္းကိုထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ ထင္သည့္အတိုင္းေက်ာင္းမွာ ဆရာမအားလံုးအလုပ္လုပ္ေနၾကသည္။ ဆရာမေတြကိုႏႈတ္ဆက္စကားလိုက္ေျပာၿပီး ေက်ာင္းအ၀င္ေပါက္တြင္ေကာင္ေလးမ်ားလာေနသည္ကိုျမင္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းထြက္လာလိုက္ရသည္။ သူတို႔ဒုကၡလည္းမေသးပါလား။ ေက်ာင္းေနာက္ေပါက္ကေနထြက္လာၿပီး သူမစဥ္းစားေနသည္ကတစ္စံုတစ္ေယာက္အေၾကာင္းျဖစ္သည္။ စေတြ႕ကတည္းကသူ႔ကိုအေတြးထဲကေနထုတ္ပစ္လို႔မရခဲ့။ ထိုသူကား "ခင္ေလးႏြယ္"

အခုတေလာလမ္းမေလၽွာက္ျဖစ္တာၾကာၿပီလို႔ထင္တာေၾကာင့္စက္ဘီးေတာင္မယူလာဘဲလမ္းေလၽွာက္ျပန္ခဲ့သည္။ လမ္းေလၽွာက္ေနရင္းအေတြးနယ္ခ်ဲ့ေနေလသည္။ အခုသူ႔အာရံုကိုဖမ္းစားေနသူကားခင္ေလးႏြယ္ပင္။ ခင္ေလးႏြယ္သည္အျခားသူမဟုတ္။ သူမအစ္ကို၏ရည္းစားပင္ျဖစ္သည္။ ဘာလို႔သူ႔အေၾကာင္းဦးေႏွာက္ထဲေရာက္ေနမိတာလဲ။ ဘာလို႔လဲ

သူမအိမ္ေရွ႕တံခါးဖြင့္လိုက္သည္ႏွင့္သူမအႀကီးကိုအရင္ေတြ႕၍ေျပးဖက္လိုက္သည္။

"အႀကီးေရ အရမ္းလြမ္းေနတာ"

"ေအာင္မယ္ေလး ဒီေကာင္မေလးဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ"လို႔ေျပာတာသူ႔အလုပ္ကိုအာရံုစိုက္ေနေလသည္။ "အႀကီးကလည္း စာအုပ္ေတြမလိုပါဘူး။ အဲ့ဒီကိုေရာက္မွ၀ယ္လို႔ရတာဘဲေလ။ အဲ့ဒီမွာေတာင္ပိုစံုတယ္ေလ" အိတ္ႀကီးႀကီးတစ္လံုးထဲစာအုပ္ေတြထည့္ေနေသာသူ႔အႀကီးအားေျပာလိုက္သည္။ "ေဟ ဟုတ္သားဘဲေနာ္။ ဒါဆိုလည္းမယူသြားနဲ႔ေတာ့" ဟုေျပာကာစာအုပ္ေတြကိုသိမ္းေနေလသည္။ သူမလည္းျပံဳးစိစိျဖင့္ သူ႔အႀကီးေနာက္ကိုလိုက္၍စာအုပ္ေတြကို၀ိုင္းသိမ္းေလေတာ့သည္။

ညေရာက္ေတာ့ အေဖနဲ႔ အေမ ကိုေရာအႀကီးကိုပါဘုရားခန္းထဲကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္။ "ကံယံကံ ၀စီကံ မေနာကံတို႔ႏွင့္ျပစ္မွားမိသည္ရွိေသာ္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ ေမေမ ေဖေဖနဲ႔ႀကီးႀကီးတို႔ေရ" ေမေမကေတာ့မ်က္ရည္ေတြ၀ိုင္းေနတာကိုေဖေဖသိေတာ့"သမီးကအၿပီးေနတာမွမဟုတ္ဘဲဘာလို႔ငိုေနတာလဲ မိန္းမရယ္" ရယ္လ်က္ေျပာေနခဲ့သည္။ "ေဩာ္ ရွင္ကလည္း က်ယ္မတို႔သမီးကက်ယ္မတို႔နဲ႔ခြဲမွမေနဖူးတာေတာ္ ။ သမီးအငယ္ဆံုးေလးတစ္ေယာက္ဘဲရွိတာ" တရွိုက္ရွိုက္ႏွင့္ေျပာေနေတာ့သည္။ ေဖေဖကလည္းေခါင္းတစ္ခါခါႏွင့္"သမီးအေမကေတာ့လုပ္ၿပီ အရမ္းမ်က္ရည္လြယ္တာ"ဟုေျပာေသာေၾကာင့္အေမသည္အေဖ့ကိုမ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္ေသးသည္။ အႀကီးကလည္း" မနက္၆နာရီသြားရမယ္မလား။ လက္မွတ္ေတြလည္းေသခ်ာစစ္ဦး။မနက္၄နာရီကတည္းကေနျပင္ဆင္ထားေနာ္" မေမ့ေအာင္မွာထားေလသည္။

မနက္ alarm ၄နာရီေပးထားတာမို႔ အသံျမည္တာႏွင့္ ျပင္ဆင္ရေတာ့သည္။ပစၥည္းေတြျပန္စစ္ရတာႏွင့္၅နာရီခြဲသြားသည္။ထို႔ေနာက္အေဖ့ကားဂိတ္အထိပို႔ေပးၿပီး လီလီဆင္းခါနီးမွာေတာ့ "သမီးေရ အစစအရာရာဂရုစိုက္ေနာ္။ ဘုရားရွိခိုးဖို႔လည္းမေမ့နဲ႔ဦး။ မုန္႔ဖိုးေတာ့လိုရင္ေျပာေနာ္" မွာေလသည္။လီလီလည္း ေခါင္းၿငိမ့္ကာ မနၱလာမင္းကားဂိတ္ထဲသို႔၀င္၍ေစာင့္ေနေလသည္။

"ရန္ကုန္ကိုသြားမယ့္ခရီးသည္မ်ားတက္လို႔ရပါၿပီ"

လူတစ္ေယာက္ကေအာ္ေျပာတာနဲ႔လြယ္အိတ္နဲ႔အထုတ္ကိုဆြဲကာကားဆီသိုးသြားခဲ့သည္။ ကားစတင္ထြက္ခြာသည္ႏွင့္ လီလီအရမ္းစိတ္လႈပ္ရွားေနမိၿပီ။ ကားမူးတတ္လို႔ပါ

ေတာ္ေသး၍ကားခရီးစဥ္တေလၽွာက္လံုးဘာမွမျဖစ္ခဲ့။ car driver က ရန္ကုန္ကားဂိတ္ဆီကိုေရာက္ေတာ့မယ္လို႔ေျပာလို႔အဆင္သင့္ျပင္လိုက္သည္။ ေနာက္ေတာ့ ကားတံခါး၀ဘဲေရာက္ေသး taxi သမားမ်ားကအလုအယွက္ေခၚေနၾကသည္။ သူမကိုအစ္ကိုလာႀကိဳမည္ဆိုေသာေၾကာင့္ကားဂိတ္မွာဘဲေစာင့္ေနလိုက္သည္။ မၾကာမီ အစ္ကို႔ကားဟုထင္ရေသာကားတစ္စီးကိုေတြ႕ေလသည္။ လီ့အစ္ကိုမွာေမာ္ဒယ္ျမင့္ေသာကားဘဲေရြး

စီးတတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ all BLACK ျဖစ္ေနသည့္ကိုႀကီးဖက္ရွင္သည္လီလီ့အတြက္ သူခိုးႏွင့္သြားတူေနေလသည္။ လီလီသည္အရပ္ပိုျမင့္လာေသာေၾကာင့္ကိုႀကီးႏွင့္တူတူပင္ျဖစ္ေနေလသည္။ လီလီအစ္ကိုဆိုသည့္အတိုင္း လက္ခလယ္ျပၿပီးႏႈတ္ဆက္တာေၾကာင့္လီလီလည္းျပန္ျပလိုက္သည္။

ထို႔ေနာက္အထုတ္မ်ားကိုကားေနာက္ခန္းတြက္ထည့္၍လီလီကိုအေနာက္တံခါးဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ လီလီကလည္းျပံဳးျပ၍ "thanks you bro" လို့ေျပာကာ၀င္ထိုင္ေနလိုက္သည္။ စစထိုင္ေနစဥ္မွာဘဲကားအေရွ႕ခန္းမွာလူတစ္ေယာက္ပိုပါေနတာေတြ႕လိုက္သည္။

သူမႀကိတ္crush ေနရေသာ ေကာင္မေလးပင္။

Unicode

လီလီအိမ်ပြန်လမ်းတစ်လျှောက်စဉ်းစားမိသည်။ သူမ၏လျှိ့ဝှက်ချက်ကိုယောက်ကျားလေးအများအပြားသိပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘာကြောင့်သူတို့ပြန်မပြောကြတာပါလိမ့်။ သတင်းမပြန့်သေး။ သူတို့ကောင်းမှုကြောင့်လီလီသည် လာကပ်သမျှလူတိုင်းကိုပြန်ပြောပြနေရသည်။

အိမ်ရောက်တော့ဖေဖေပြန်မလာသေး။မေမေကအနောက်မှာအကြီးနှင့်ဟင်းပွဲပြင်နေသည်။ မေမေကိုအနောက်ကနေဖက်ပြီး"မေကြီးရေ" လို့အသာလေးခေါ်လိုက်သည်။ မေမေသည်သူမနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ "ျ ပြန်လာပြီပေါ့ ကလေးအကြီးစားလေး" လို့ရွဲ့ပြောပြီးသူမခေါင်းကိုခေါက်လိုက်သည်။ " နာတယ်အမေရဲ့"ခေါင်းကိုကိုင်ပြီးပြောနေသည်။ "ဒါဆိုဘာဖြစ်လို့နောက်ကျမှပြန်လာလဲ။သွားရေချိုး ပြီးရင်ထမင်းစားမယ်" လီလီခဗျာ နှုတ်ခမ်းကြီးဆူပြီး ဟုတ် လို့သာပြန်ဖြေခဲ့လေသည်။

ရေချိုးပြီးနောက်hoodieအဝါ နှင့်ဘောင်းဘီရှည်ခဲရောင်ကြီးဝတ်ကာပြေးဆင်းလာခဲ့သည်။ ထမင်းစားပွဲဆီရောက်တော့သူ့အဖေတောင်ရောက်နှင့်နေပြီ။ "ဖြေးဖြေးလာပါ။ ဘယ်သူမှလုမစားပါဘူး" ဟုသူ့မအဖေပြောရင်းရယ်နေလေသည်။ သူမလည်းအဖေ့ဘေးမှာဝင်ထိုင်လိုက်ပြီ။ထမင်းကိုမြိန်ရေယှက်ရေစားလေသည်။ သူ့အကြီးကတော့သူ့ တူမလေးကိုချစ်မ၀ဖြစ်နေသည်။

ထမင်းစားပြီးတော့သူမအဖေကသူမကိုခေါ်သည်နှင့်စာဖတ်ခန်းထဲဝင်သွားလိုက်သည်။ "သမီးရေ အရေးကြီးကိစ္စတော့မဟုတ်ပါဘူး။ အထုတ်တွေပြင်ထားတော့နော်။ သဘက်ခါမနက်၆နာရီကားနဲ့ရန်ကုန်သွားမှာ" ။လီလီအဖေ့နားသွား၍ "ဖေရီး လီလီရန်ကုန်ရောက်ရင်ဘယ့်သူဆီမှာနေရမှာလဲ။" သူ့အဖေကတစ်ချက်ရယ်လိုက်ပြီ။

" ကိုရီးဆီမှာသွားနေရမှာပေါ့။ စိတ်မပူပါနဲ့။ သမီးကိုကြီးရဲ့အိမ်မရောက်ဖူးသေးလို့။ အခန်းတွေအများကြီးရှိတယ်။အကျယ်ကြီးဘဲ" သူမအဖေအဲ့လိုပြောတော့အခန်းထဲသာဝင်လာလိုက်တော့သည်။ အစ်ကို့ရီးစားမရှိပါစေနဲ့လို့ဆုတောင်းရင်း

ဇာတ်ကားကြည့်နေရင်း အစ်ကို့ဆီမှစာဝင်လာသည်။ " နင်ငါ့အိမ်မှာလာနေမယ်ဆို"။

လီလီ ; " အေးလေ။ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကိုကြီး ; "ငါကငါ့ရီးစားနဲ့နေတာ။ နင်တို့တွေအနေမခက်အောင်လို့အခုကတည်းကနေခင်အောင်နေထားနော်"ဆိုပြီး သူ့ရီးစားအကောင့်ကိုပေးလိုက်သည်။

လီလီ ; "မလိုပါဘူးအဲ့လိုတွေ။ လီလီနေမယ့်အခန်းကိုပြင်ထားပေး။ပြီးတော့မုန့်တွေလည်းအစုံထားထား"

ကိုကြီ ; " သူကများလာပြောရတယ်ရှိသေး။ လောရှည်မ"

လီလီ ; "အဲ့ဒီလောရှည်မကကိုကြီးထက်ရုပ်ချောတယ်။ ဖုန်ရှုလိုက်"

ကိုကြီး ; " middle finger up"

လီလီတို့မောင်နှမကအဲ့လိုပါဘဲ။ တည့်တဲ့အချိန်ဆိုလို့ ပြသာနာရှာတဲ့အချိန်သာရှိသည်။ သာမန်လူတွေကရိုင်းတယ်လိုသတ်မှတ်ထားတဲ့လက်ခလယ်ကို လီလီတို့မောင်နှမကတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လက်ခလယ်အမြဲပြကြသည်။ သူများတွေက လက်ပြပြီးနှုတ်ဆက်ကြပေမယ့် လီလီတို့ကတော့ လက်ခလယ်သာ

လီလီကိုယ်တိုင်ကမလိုဘူးလို့ပြောထားပေမယ့် သူမအစ်ကို၏ ရီးစားကိုသွားadd ထားလေသည်။ လီ့စိတ်ထင်သူမသည်နာမည်ကြီးဖြစ်မည်။ အလွန်ချောမောလှပပြီး မော်ဒယ်ဖြစ်လောက်မည်ဟုထင်ရသောအရပ်ရှည်ကြီးရှိသည်။ "သူသာtachi ဖြစ်ပြီး ငါကneko ဖြစ်ရင်ဘယ်လောက်တောင်ကောင်းလိုက်မလဲ" အဲ့လိုစဉ်းစားမိစဉ်ပြီးမှ သတိပြန်ဝင်ကာ ကိုယ့်ပါးစပ်ကိုပြန်ရိုက်နေပြီး" ငရဲတွေတော့ကြီးတော့မှာဘဲ ။ ပြစ်မှားလို့မဖြစ်ဘူးလေ"။ သိပ်မကြာပါ။ အောက်ကိုဆွဲနေရင်း သူတို့နှစ်ယောက် 3 months anni ပုံလေးတင်ထားတဲ့post လေးကလီလီကိုဝမ်းနည်းစေသည်။ " ဟူး ငါဘာဖြစ်နေတာပါလိမ့်" နောက်၅မိနစ်ကျတော့လီလီကိုယ်တိုင်အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

မနက်ရောက်တော့ မနက်စာစားပြီးချင်းချင်း မေမေက ဆရာမတွေကိုနှုတ်ဆက်လိုက်ဦးဆိုလို့ကျောင်းကိုထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ ထင်သည့်အတိုင်းကျောင်းမှာ ဆရာမအားလုံးအလုပ်လုပ်နေကြသည်။ ဆရာမတွေကိုနှုတ်ဆက်စကားလိုက်ပြောပြီး ကျောင်းအဝင်ပေါက်တွင်ကောင်လေးများလာနေသည်ကိုမြင်တော့ ချက်ချင်းထွက်လာလိုက်ရသည်။ သူတို့ဒုက္ခလည်းမသေးပါလား။ ကျောင်းနောက်ပေါက်ကနေထွက်လာပြီး သူမစဉ်းစားနေသည်ကတစ်စုံတစ်ယောက်အကြောင်းဖြစ်သည်။ စတွေ့ကတည်းကသူ့ကိုအတွေးထဲကနေထုတ်ပစ်လို့မရခဲ့။ ထိုသူကား "ခင်လေးနွယ်"

အခုတလောလမ်းမလျှောက်ဖြစ်တာကြာပြီလို့ထင်တာကြောင့်စက်ဘီးတောင်မယူလာဘဲလမ်းလျှောက်ပြန်ခဲ့သည်။ လမ်းလျှောက်နေရင်းအတွေးနယ်ချဲ့နေလေသည်။ အခုသူ့အာရုံကိုဖမ်းစားနေသူကားခင်လေးနွယ်ပင်။ ခင်လေးနွယ်သည်အခြားသူမဟုတ်။ သူမအစ်ကို၏ရည်းစားပင်ဖြစ်သည်။ ဘာလို့သူ့အကြောင်းဦးနှောက်ထဲရောက်နေမိတာလဲ။ ဘာလို့လဲ

သူမအိမ်ရှေ့တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့်သူမအကြီးကိုအရင်တွေ့၍ပြေးဖက်လိုက်သည်။

"အကြီးရေ အရမ်းလွမ်းနေတာ"

"အောင်မယ်လေး ဒီကောင်မလေးဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"လို့ပြောတာသူ့အလုပ်ကိုအာရုံစိုက်နေလေသည်။ "အကြီးကလည်း စာအုပ်တွေမလိုပါဘူး။ အဲ့ဒီကိုရောက်မှဝယ်လို့ရတာဘဲလေ။ အဲ့ဒီမှာတောင်ပိုစုံတယ်လေ" အိတ်ကြီးကြီးတစ်လုံးထဲစာအုပ်တွေထည့်နေသောသူ့အကြီးအားပြောလိုက်သည်။ "ဟေ ဟုတ်သားဘဲနော်။ ဒါဆိုလည်းမယူသွားနဲ့တော့" ဟုပြောကာစာအုပ်တွေကိုသိမ်းနေလေသည်။ သူမလည်းပြုံးစိစိဖြင့် သူ့အကြီးနောက်ကိုလိုက်၍စာအုပ်တွေကိုဝိုင်းသိမ်းလေတော့သည်။

ညရောက်တော့ အဖေနဲ့ အမေ ကိုရောအကြီးကိုပါဘုရားခန်းထဲကန်တော့လိုက်ပါတယ်။ "ကံယံကံ ဝစီကံ မနောကံတို့နှင့်ပြစ်မှားမိသည်ရှိသော် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ မေမေ ဖေဖေနဲ့ကြီးကြီးတို့ရေ" မေမေကတော့မျက်ရည်တွေဝိုင်းနေတာကိုဖေဖေသိတော့"သမီးကအပြီးနေတာမှမဟုတ်ဘဲဘာလို့ငိုနေတာလဲ မိန်းမရယ်" ရယ်လျက်ပြောနေခဲ့သည်။ "ျ ရှင်ကလည်း ကျယ်မတို့သမီးကကျယ်မတို့နဲ့ခွဲမှမနေဖူးတာတော် ။ သမီးအငယ်ဆုံးလေးတစ်ယောက်ဘဲရှိတာ" တရှိုက်ရှိုက်နှင့်ပြောနေတော့သည်။ ဖေဖေကလည်းခေါင်းတစ်ခါခါနှင့်"သမီးအမေကတော့လုပ်ပြီ အရမ်းမျက်ရည်လွယ်တာ"ဟုပြောသောကြောင့်အမေသည်အဖေ့ကိုမျက်စောင်းထိုးလိုက်သေးသည်။ အကြီးကလည်း" မနက်၆နာရီသွားရမယ်မလား။ လက်မှတ်တွေလည်းသေချာစစ်ဦး။မနက်၄နာရီကတည်းကနေပြင်ဆင်ထားနော်" မမေ့အောင်မှာထားလေသည်။

မနက် alarm ၄နာရီပေးထားတာမို့ အသံမြည်တာနှင့် ပြင်ဆင်ရတော့သည်။ပစ္စည်းတွေပြန်စစ်ရတာနှင့်၅နာရီခွဲသွားသည်။ထို့နောက်အဖေ့ကားဂိတ်အထိပို့ပေးပြီး လီလီဆင်းခါနီးမှာတော့ "သမီးရေ အစစအရာရာဂရုစိုက်နော်။ ဘုရားရှိခိုးဖို့လည်းမမေ့နဲ့ဦး။ မုန့်ဖိုးတော့လိုရင်ပြောနော်" မှာလေသည်။လီလီလည်း ခေါင်းငြိမ့်ကာ မန္တလာမင်းကားဂိတ်ထဲသို့ဝင်၍စောင့်နေလေသည်။

"ရန်ကုန်ကိုသွားမယ့်ခရီးသည်များတက်လို့ရပါပြီ"

လူတစ်ယောက်ကအော်ပြောတာနဲ့လွယ်အိတ်နဲ့အထုတ်ကိုဆွဲကာကားဆီသိုးသွားခဲ့သည်။ ကားစတင်ထွက်ခွာသည်နှင့် လီလီအရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေမိပြီ။ ကားမူးတတ်လို့ပါ

တော်သေး၍ကားခရီးစဉ်တလျှောက်လုံးဘာမှမဖြစ်ခဲ့။ car driver က ရန်ကုန်ကားဂိတ်ဆီကိုရောက်တော့မယ်လို့ပြောလို့အဆင်သင့်ပြင်လိုက်သည်။ နောက်တော့ ကားတံခါးဝဘဲရောက်သေး taxi သမားများကအလုအယှက်ခေါ်နေကြသည်။ သူမကိုအစ်ကိုလာကြိုမည်ဆိုသောကြောင့်ကားဂိတ်မှာဘဲစောင့်နေလိုက်သည်။ မကြာမီ အစ်ကို့ကားဟုထင်ရသောကားတစ်စီးကိုတွေ့လေသည်။ လီ့အစ်ကိုမှာမော်ဒယ်မြင့်သောကားဘဲရွေး

စီးတတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ all BLACK ဖြစ်နေသည့်ကိုကြီးဖက်ရှင်သည်လီလီ့အတွက် သူခိုးနှင့်သွားတူနေလေသည်။ လီလီသည်အရပ်ပိုမြင့်လာသောကြောင့်ကိုကြီးနှင့်တူတူပင်ဖြစ်နေလေသည်။ လီလီအစ်ကိုဆိုသည့်အတိုင်း လက်ခလယ်ပြပြီးနှုတ်ဆက်တာကြောင့်လီလီလည်းပြန်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက်အထုတ်များကိုကားနောက်ခန်းတွက်ထည့်၍လီလီကိုအနောက်တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ လီလီကလည်းပြုံးပြ၍ "thanks you bro" လို့ပြောကာဝင်ထိုင်နေလိုက်သည်။ စစထိုင်နေစဉ်မှာဘဲကားအရှေ့ခန်းမှာလူတစ်ယောက်ပိုပါနေတာတွေ့လိုက်သည်။

သူမကြိတ်crush နေရသော ကောင်မလေးပင်။

___________________________