《Sour Candy》part 23🌱/2/
Advertisement
*Unicode*
ဝန်ဆောင်မှုကောင်းတဲ့ Hotel တစ်ခု၌ ဘိုကင်ယူထားပြီးသားဖြစ်နေသော်လည်း မသွားမိ။လေဆိပ်သို့လာပို့ပေးသွားသောကားကို ယူကာ အနားယူရန်မြန်ဆန္လွန်းသောအရှိန်ဖြင့် လမ်းများစွာကုိဖြတ်သန်းလာသည်။ New York ဟာသိပ်လှတဲ့ပြီး Date လို့ကောင်းတဲ့မြို့တစ်မြို့...ခံစားချက်မဲ့နေသော သူ့အတွက် New York City ရဲ့အလှအပကိုလည်း ခံစား၍ရမနေခဲ့။
အရင်နှစ်မွေးနေ့က လက်ဆောင်ရခဲ့တဲ့မြို့လည်၌ view ကောင်းသည့် Condo ကိုသာတန်းတန်းမှတ်မှတ်ရောက်ရှိသွားသည်။ ခရီးဆောင်အိတ်တစ်လံုးကိုဆွဲကာ နယ်ကျွမ်းသည့်သူပမာ ခပ်တည်တည်ပင် Condo ထပ်သို့ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။
အညိုရောင်သံုးထားသည့် အပြင်အဆင်တွေကြောင့်သဘောကျသယောင်တော့ရှိသား။ အိတ်အားကုတင်ပေါ်ပစ်တင်ပြီး ရေချိုးခန်းသံုးရန်အပြင်ဖုန်းဝင်လာသည်ကြောင့် စိတ်ရှုပ်စွာ ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
"ပြော!.."
"ကင်မ်...New York ကိုရောက်နေတယ္ဆို"
"အွန်း "
"ညနေပိုင်းလောက်ကြရင် Club တစ်ခုကိုလာခဲ့ပေးပါလား..."
"အကြောင်းပြချက်"
"ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးက လုပ်ငန္းကိစ္စတိုင်ပင်ဖို့ Club မှာချိန်းတယ်ကင်မ်...ဒေစီတစ်ယောက်တည်းမို့"
ကင်မ်နီဝန်းဆိုတဲ့ ဒယ်ဒီ့နောက်မိန်းမကြောင့် သွေးမတော် သားမစပ်သည့်အစ်မနေရာရောက်လာသည့် ဒေစီယာကိုမျက်နှာကိုမမြင်ချင်သော်ငြား ဒေစီကိုယ်ထဲရှင်သန်နေသည့် ကူးငယ်ရဲ့နှလုံးကြောင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ဖို့ခက်ခဲလွန်းသည်။
"လာခဲ့ပေးနော် ကင်မ်...ဒေစီ address ပို့လိုက်မယ္"
တိတ်ဆိတ်သွားပြီဖြစ်တဲ့ဖုန်းအား စားပွဲပေါ်တင်ကာ အိတ်ထဲမှာဓာတ်ပုံချပ်အား ထုတ်၍ ကုတင်ခေါင်းရင်ထက်တင့်တယ်စွာချိတ်ဆွဲထားလိုက်သည်။
"ကိုယ့်ရဲ့ကူး အများကြီးလှနေတုန်းပဲ...ကိုယ်နဲ့ဒေစီက သာမာန်ဆက်ဆံရေးပဲရှိတော့မို့ ကူးအတွေးမများနဲ့နော် ကိုယ်မင်းကိုပဲချစ်တာ "
တစ်နေ့တာ အားလပ်နေသည့်အချိန်တိုင်း ထိုဓာတ်ပံုချပ်လေးကိုသာ ကြည့်ရင်ချစ်ကြောင်းတဖွဖွဝန်ခံမိသည်။ 31 နှစ်ဦးလေးကြီး အချစ်မွှန်နေပြီ ကူးရဲ့...။
///////////////////////////////
အညိုရောင်ပန့်တစ်ထည်နှင့် ဆင်စွယ်ရောင်ရှပ်အားတွဲဝတ်ကာ ဆံနွယ်နက်နက်တို့အနောက်သပ်ထင်ပြီး Club လာသည့်ထယ်ယောင်းပံုစံကရိုးရှင်းလွန်းသည်။ အကြည့်မလွဲနိုင်လောက်အောင် handsome ဖြစ်လွန်းတဲ့ရုပ်ရည်ကြောင့် လူများကြားထင်းလျက်။ လူများလွန်းသည်ကြောင့် တွန့်ကျိုးနေသောမျက်ဆံုးတန်းနှင့် စူးရဲနေသောမျက်ဝန်းတွေဟာအသက်။
Dance floor ကိုကျော်ကာ ဝိုင်းတွေရှိသည့်အနောက်ဘက်သို့တန်းမတ်မတ်လျှောက်လာရင်း အနက်ရောင် Dress နှင့်ကျော့ကျော့လေးထိုင်နေသည့် သူမစီသွားကာ ခုံလွတ်၌ စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"ကင်မ်...သောက်စရာယူဦးမလား"
လက်ခါပြကာ ရောင်စံုမီးရောင်အောက် တီးလံုးနှင့်စီးချက်ညီညီ ကျားမတွဲကနေသောလူငယ်တွေထံသာ ကြည့်ရင်းထယ်ယောင်းနှုတ်ခမ်းတွန့်ရံုမျှပြုံးမိသည်။ တစ်ချိန်ကသူကိုယ်တိုင် ထိုလူအုပ်ထဲတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့သည်မဟုတ်လား...။
"အခုတလော နှလုံးကနေသားကျသွားပြီထင်တယ် အရင်လိုမအောင့်လာတော့ဘူး"
ဒီနှစ်အတွင်း ခွဲစိတ်မှုအောင်မြင်ခဲ့သည်ဆိုသော် ကိုယ်ပိုင်နှလုံးမဟုတ်၍ နေသားမကျခဲ့။ တစ်ချက်တစ်ချက် ပေါက်ထွက်မတက်အောင့်သည့် ဝေသနာကိုအလူးအလဲခံစားခဲ့ရသည်။ အဲ့လိုအခြေအနေတိုင်း ကင်မ်ကနှစ်သိမ့်စကားပြောပါတယ်...*ကူးခံစားခဲ့ရတာအဲ့ထက်ဆိုးတယ် ဖြူစင်တဲ့ကူးရဲ့နှလုံးမို့ နာကျင်မှုကိုပျော်ပျော်ကြီးခံယူလိုက်* တဲ့
မြူးရိပ်သမ်းနေသော မျက်ဝန်းတို့ကချက်ချင်းငြိမ်ကျသွားကာ သဲ့သဲ့လေးပြုံးလိုက်မိသည်။
"ထပ်အောင့်ဦးမှာ..."
"ကို! "
"အဲ့နာမ်စားသံုးစရာအကြောင်းမရှိတော့ဘူး ဒေစီယာ!"
DJ သံမြူးနေသည့်ကြား ခပ်နက်နက်ထွက်လာသည့် အသံကကြီးစိုးလွန်းသည်။
*Don't cut me down, Throw me out*
ကိုယ့်အပေါ် မရက်စက်လိုက်ပါနဲ့, ကိုယ့်ကို မလွှင့်ပစ်ပါနဲ့
*Leave me here to waste *
အမှုိက်တစ်စလို ကိုယ့်ကိုဒီမှာ မစွန့်ပစ်လိုက်ပါနဲ့
*I once was a man with dignity and grace*
တစ်ချိန်ကကိုယ်ဟာ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ပြည့်စံုတဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက်ပါ
*Now I'm slipping through the cracks of your cold embrace*
အခုတော့ကိုယ်ဟာ မင်းရဲ့အေးစက်တဲ့ရင်ခွင်က အက်ကွဲကြောင်းတွေမှာ ရှင်သန်နေတဲ့ကောင်ပါကွာ
*So please, please*
အဲ့တာကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီးတော့
*Could you find a way to let me down slowly?*
ညင်ညင်သာသာလေး ကိုယ့်ကိုထားခဲ့လို့ရမဲ့နည်းလမ်း မင်းရှာပေးလို့မရဘူးလား။
*A little sympathy, I hope you can slow me*
ကိုယ်ချင်းစာတရားနည်းနည်းလောက်တော့ မင်းကိုယ့်အပေါ်ထားဖို့မျှော်လင့်ပါတယ်
*If you wanna go, then I'll be lonely*
မင်းထွက်သွားရင်ကိုယ်သိပ်အထီးကျန်ရတော့မှာ
*If you're leaving, baby Let me down slowly*
မင်းထွက်သွားဖို့ဆံုးဖြတ်ထားရင်တောင် ဘေဘီကိုယ့်ကိုညင်ညင်သာသာလေးပဲ လုပ်ပါ
*let me down, down*
ကိုယ့်ကိုထားခဲ့ပါ
ရင်နင့်စရာသီချင်းကို ခပ်မြူးမြူးတီးလံုးတို့ဖြင့် DJ ပြန်တီးထားသည့် DJ ဆရာအားမေတ္တာပို့မိပါသည်။ စာသားတွေက ထယ်ယောင်းအသဲကိုအက်စစ်လောင်းလိုက်သလိုတဆစ်ဆစ်နဲ့။ ကူးကရက်စက်လွန်းတဲ့ နည်းနဲ့ထားသွားခဲ့တာ။ ဒီကောင့်မှာ ရင်တွေကွဲလို့...
အရည်ကြည်ဝေ့သီလာသောမျက်ဝန်းကြောင့် ခပ်ထေ့ထေ့ရယ်သွမ်းရင်း မသောက်တော့ဘူးဆံုးဖြတ်ထားသည့်ကြား ကော့တေးတစ်ခွက်မော့သောက်မိလိုက်သည်။
ပြင်းလွန်းသည့္အလျောက် လည်ချောင်းတစ်လျှောက်ပူရှိန်းရှိန်း။
"Hello Daisyar ဟုတ်ပါတယ် CEO ကိုခေါ်ခိုင်းလိုက်လို့ပါ"
"ကောင်းပြီ
ဝန်ထမ်းတစ်ဦးလာခေါ်သည့်နောက် ကနေသောလူငယ်အုပ်ကြီးအားကျောပေးကာ ဒေစီယာရောသူပါ VIP room တွေဘက်ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။
"DJ song ပြောင်းပေးလို့ပြောနေတာ စောက်နားကန်းနေလား !!!"
မိုက်ကန်းစွာထွက်ပေါ်ခဲ့တဲ့ ခပ်အက်အက်အသံက တီးလံုးသံတို့ကျော်လွန်ကာ ဟိန်းထွက်ခဲ့သည်။
ရပ်တန့်မိသွားသောခြေလှမ်းတွေ သိမ့်ခနဲဖြစ်သွားသောရင်အစံု...ဆွဲငင်ခံရလေသောစိတ်ဖြင့် ကနေသူတေွထံ လှည့်ကြည့်မိသည်။ ရှာတယ်မမည်သော အကြည့်ဖြင့်ဝေ့ဝဲကြည့်နေမိသည်။ ဘာကိုလှည့်ကြည့်မိသလဲ ကိုယ်တိုင်ရေရေရာရာမသိခဲ့။
Advertisement
"လူငယ်တွေယမကာဝင်လို့ သွေးဆိုးနေတာဖြစ်မယ် အာရံုထဲမထားနဲ့ကင်မ် သွားရအောင်"
လက်မောင်းကနေဆွဲခေါ်သွားသော ဒေစီယာနောက်ငြိမ်သက်စွာပါသွားမိသည်။
ကိုယ်ရူးပြန်ပြီထင်တယ်ကူး...အကြောင်းပြချက်ရေရေရာရာမရှိပဲ လူအုပ်ထဲဘာကိုရှာမှန်းမသိ လှည့်ရှာမိနေတယ်။ ဒီကပြန်ရင်ဆေးဝင်ဝယ်ဦးမှဖြစ်မယ်
"စောက်သဲကွဲနေရင်လည်း ဂျောင်မှာကပ်ငိုနေ... သူများတွေမြူးနေတဲ့စိတ်ပျက်အောင် Club ထဲဝင် စောက်သဲကွဲသီချင်းကို DJ လုပ်မတီးနဲ့!!စောက်အာရံုပျက်တယ်!"
"ဟုတ်တယ် !"
"သူပြောတာမှန်တယ်"
အသွေးကိုပွက်ပွက်ဆူစေတဲ့ သီချင်းရဲ့စာသားတွေ နားစည်ကိုရိုက်ခက်စဥ်တစ်လျှောက် ဘယ်ဘက်ရင်အုံမှ အောင့်သက်ကာ မြန်ဆန်လွန်းတဲ့ပံုရိပ်ဝါးတွေမျက်ဝန်းထဲ ဖြတ်ပြေးလာတဲ့အခါ မြူးကြွနေတဲ့ စိတ်ကောင်းတွေ ကောက်မရအောင်တစ်စစီလွှင့်ပြယ်ကုန်သည်။
ဝေဝေဝါးဝါးပံုရိပ်တွေ အစီအရီမြင်မက်မိတိုင်း JeyKay ဆိုတဲ့ကောင်ငယ်လေးက သွေးသိပ်ဆိုးလာတက်သည်။
ခဏကအချိန်အထိ လွင့်စဲမျောစဲလူငယ်တွေက JeyKay ထသောင်းကျန်းမှ တစ်ယောက်တစ်ခွန်းထထောက်ခံလာကြသည်။ JeyKay ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကဒါပဲလေ...အရာခပ်သိမ်းရုပ်ရည်လေးနဲ့ထိန်းသွားတာ။
"စိတ်လျှော့ပါ မစ္စတာ...သီချင်းကပြီးတော့မှာပဲဟာ"
"အခု ပြောင်း စေ ချင် တာ...အခုဆိုမှအခုပဲ"
"အဲ့တာကမရ..."
*ခွပ်*
လိုတိုင်းပြည့် တတိုင်းရနေတဲ့ ဘဝကြီးမှာဘူးဆိုဖရုံမသီးတဲ့အထိ ခေါင်းမာလွန်းတာမမှားခဲ့ဘူး။
လစ်ခနဲပြေးတက်သွားပြီး DJ သမားကိုဆွဲထိုးလိုက်သည့် JeyKay အားဟာမနည်းကြောင်း သွေးထွက်သွားသောနှုတ်ခမ်းနဲ့ လှဲကျသွားသော ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း DJ သမားကိုကြည့်ခြင်းဖြင့်သိသာသည်။ ဝိုး ခနဲထွက်လာတဲ့အသံတွေရယ် ပိတ်မသွားသေးတဲ့သီချင်းသံတွေရယ် အံုလာတဲ့လုံခြုံရေးတွေရယ်...စူးရဲရဲပြန်ကြည့်လာသည့် Mike ဆိုတဲ့ DJ သမားက လက်တင်းတင်းဆုတ်ကာကုန်းထလာပြီး နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက်တွန့်ကာ မထီအပြုံး ပြုံးပြနေ၍ အဝါရောင်ရှပ်လက်တိုနှင့်မိမိုက်ပြနေသည့် JeyKay ထံ ပြန်တံု့ပြန်ဖို့ကြိုးစားသည်ထင်ပါရဲ့။
ဘယ်လိုတောင်အတွေးတိမ်တဲ့လူစားလဲ။ JeyKay ဆိုတဲ့ကောင်ကိုကိုယ်ထိလက်ရောက် တိုက်ခိုက်ဖို႔ စဥ်းစားရဲရတာလဲ...။ချောလွန်းတဲ့မျက်နှာမှာ အညိုအမဲစွဲနေရင် ဘယ်လိုတောင်ကြည့်ကောင်းလိုက်မလဲ...Grayson နဲ့ အိမ်ကလူတွေကို အပူပေးချင်လာသည့် အတွေးဆိုးလေးနဲ့ ရှောင်လို့ရသည့် လက်သီးထိုးချက်ကို မျက်ဝန်းမှေးဆင်းကာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ခံယူလိုက်ပါသေးသည်။
အောင့်တက်သွားသောပါးရိုးနှင့် ဦးနှောက်ဦးရိုးခွံ့အထိကျဥ်ခနဲ ကိုက်ခဲသွားကာ လည်ထွက်သွားသောခေါင်း ထိုးလိုက်သည့်ကောင်ကတောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့်အကောင်ကြီးမို့ ယိုင်နဲ့သွားသည်အထိ ဟန်ချက်ပျက်သွားခဲ့သည်။ထူးဆန်းစွာ နာကျင်သွားတဲ့ခံစားချက်ကို သဘောကျလွန်စွာ နှုတ်ခမ်းလေးကော့တက်သွားခဲ့သည်။
အထိုးခံရတာလည်းမဆိုးပါဘူး...အကျဥ်းတန်တဲ့ပံုရိပ်ဝါးဝါးတွေထွက်သွားစေပြီ။
လုံခြုံရေးတွေကြားအချုပ်ခံလိုက်ရသည့် Mike မျက်နှာအားစေ့စေ့ကြည့်ကာ ပေါက်သွားသည့်ပါးစောင်းမှ ခပ်ချွဲချွဲသွေးစတို့အား မျက်နှာတည့်တည့်ထွေးပစ်လိုက်သည့် JeyKay ဟာအဆံုးထိမိုက်မိုက်ကန်းကန်း။
"Mike..Mike..Mike Congratulations Bro...ငါ့မျက်နှာကို ထိခိုက်အောင်လုပ်နိုင်တဲ့ ပထ...ကျစ် လူစားထဲပါဝင်သွားလို့"
ပထမဆံုးလို့ထွက်မိမဲ့စဲစဲ တားဆီးနေသည့်ခံစားချက်တွေအရစကားလမ်းကြောင်း ကျော်ချပစ်ခဲ့သည်။ မှတ်မိသလောက်အခုချိန်ထိ မျက်နှာကိုထိပေးခဲ့တာ အရှေ့ကကျက်သတံုးတစ်ယောက်တည်းပဲမဟုတ်လား။
ဖရိုဖရဲအဝတ်အစားတွေ ပါးပြင်အားကိုင်ကာ ကြမ်းပြင်ထက် မျက်ရည်စတွေဖြင့်ပြိုပြိုပျက်ပျက် ရက်စက်စွာရိုက်ရက်တဲ့ခါးထောက်နေတဲ့လူအား နာကျင်မှုရောယှက်နေတဲ့အချစ်မျက်ဝန်းတွေဖြင့် တစ်စက်စက်တုန်ရီနေသောနှုတ်ခမ်းပါးအား အားယူပြုံးပြနေသည်အပြုံးတေွ....
မမြင်ချင်ဘူး!!!! ဘာတွေလဲ ဘာတွေမို့လို့အဲ့ဒီပံုရိပ်တွေကိုထပ်ခါထပ်ခါ မြင်နေရတာလဲ။ မကြိုက်လိုက်တာ အားနည်းပြီးမျက်ရည်တွေနဲ့ ယိုယိုယွင်းယွင်းဖြစ်နေတဲ့ ပံုစံကိုမကြိုက်လွန်းလို့ လက်တွေ့မှာသန်မာအောင်နေထိုင်နေတာ...
ရှုပ်ထွေးလာသည့်စိတ်တွေ တင်းကြပ်လာတဲ့စိတ်တွေ လက်နှစ်ဖက်အားလာချုပ်သည့်လံုခြုံရေးရဲတွေ...အသားကိုလက်လွတ်စပယ်ထိတာလောက် မုန်းတာမရှိတဲ့ JeyKay အတွက် ပူလောင်နေတဲ့စိတ်ကိုလောင်စာထပ်ဖြည့်သလို တောက်လောင်လာစေသည်။
"ရာရာစစငါ့အသားကိုများ...!!"
ချုပ်ထားသည့်လံုခြုံးရေးရဲနှစ်ယောက်ကြားမှ ရုန်း၍ ယမကာဖျော်သည့်ဘက်မှ နှစ်ချို့ဝိုင်ပုလင်းအား ဘားကိုမှီကာ တက်တူးထင်းနေသောလက်ကိုသံုး၍ ဖောက်သောက်ရင်း ရောင်စံုလင်းလက်နေသော မီးလုံးကြီးအား မျက်စိကျသွားဟန် နှုတ်ခမ်းရဲရဲလေးကော့တက်သွားခဲ့သည်။
"မစ္စတာ ဒီနေ့တစ်ရက်ဒီကထွက်သွားပေးပါ"
"ဆိုင်ပိုင်ရှင်ခေါ်လိုက် "
ရီဝေဝေအကြည့်နှင့် သောက်ဂရုမစိုက်ဟန် မျက်နှာထားတွေမှာ ဝိုင်းအုံနေသောဝန်ထမ်းနေမှာ ခေါင်းတကုတ်ကုတ်။
JeyKay ဟာတစ်ယောက်ခြင်းစီမျက်နှာထားကို ဝိုင်ပုလင်းလိုက်မော့ရင်း ရဲတင်းစွာအကဲခတ်နေပံုမှာ မသုန်မမှုန်။ တုတ်တုတ်မလှုပ်ဝိုင်းအုံရပ်နေကြသည့် ဝန်ထမ်းတွေကြောင့် ဒီကောင်ကရုပ်ရှင်မင်းသားကြီးလိုလို အဟွန်း...။
"မကြားဘူးလား...ဆိုင်ပိုင်ရှင်ခေါ်လိုက်လို့!!!"
အသံနက်နက်ကြောင့်တုန်တဲ့သူကတုန် လန့်တဲ့သူကလန့်...သူခိုးကလူပြန်ဟစ်တယ် ဆိုတဲ့စကားပံုကို JeyKay လက်တွေ့ပြသနေတာ။
"ဆရာ မရှိဘူး...."
*ခွမ်း!!*
မုသားစကားဆိုတာနဲ့ နားခါးတက်လွန်းတဲ့အကျင့်တွေအရ ညစ်တေးစွာ မီးရောင်စံုလံုးကြီးသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ပစ်လိုက်သည့် ဝိုင်ပုလင်း...စကေးတွေက လေ့ကျင့်ထားသလို 100℅ Perfect ပဲ။ ကွဲကျလာသည့် သန်းရာချီတန်သည့်မီးလံုးကြောင့် ရုပ်ရုပ်သဲသဲထပြန်သွားကြသည့်လူတွေဟာလည်း အမြောက်အမြား...။
"မစ္စတာ!! တော်သင့်ပြီ"
မန်နေဂျာဖြစ်ဟန်ရှိသည့် ဆံပင်ကောက်ကောက်နဲ့ကောင်လေးအား မျက်ခံုးပင့်ပြကာ ဝိုင်ထပ်နောက်ပုလင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြတ်ပြေးနေတဲ့ လူတွေမျက်နှာကိုကြည့်ရတာ သိပ်အရသာရှိလွန်းသည်။ တားလည်းတားချင် မတားလည်းမတားရဲကြသည့် ဝန်ထမ်းများနဲ့လံုခြုံရေးတွေကြောင့် JeyKay ဟာစိတ်ကြိုက် အမျက်မီးကို ပေါက်ကွဲပစ်သည်။
မြောက်သွားတဲ့ တက်တူးထင်းထင်းဖြင့်လက်ရယ် မှိတ်ကျသွားသည့်မျက်ဝန်းတစ်ဖက်ရယ် နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက်တွန့်အပြုံးရယ်...
*ခွမ်း!!!*
ထိသွားပြန်တဲ့ နောက်ထပ်မီးဆိုင်းကြီးတစ်ခု...အဆင့်မှီ Club ဖြစ်သည့်အလျောက် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတွေဟာနေရာတိုင်း ထိုင်ခံုလေးအစ ခွက်လေးတစ်လံုးအဆံုး သိန်းဆယ်ချီတန်သည်။ မီးဆိုင်းတွေဆို...အိုးးပြောမနေနဲ့တော့ တန်ဖိုးတွေသိပ်ကြီးတဲ့ပစ္စည်းတွေကို ကစားကွင်းရောက်သည့်ပမာ ဖျက်ဆီးနေတဲ့ JeyKay ကိုလိမ္မာတယ်ပြောရင် ကျိန်းသေမုသားပဲဖြစ်နေမှာပေါ့...
*ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း*
တစ်ချက်ခြင်းတီးလိုက်သည့် လက်ခုပ်သံသံုးချက်တိတိဟာ တစ်ချိန်ကနုထွေးလှပါသည်ဆိုတဲ့ လက်တွေကမြည်တီးလာခြင်း...
"ဟားးဟားး Perfect !..."
ဟန်လုပ်ရယ်နေသည့် ရယ်သံတွေကသိပ်နားထောင်ကောင်းသည်။ ဆိုးနေတဲ့ပံုရိပ်တွေက စွဲလန်းချင်စရာကောင်းသည်။ ကိုယ်လိုချင်တာ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာကို ဘယ်သူ့ကိုမှမငဲ့ပဲ မဖြစ်ဖြစ်အောင်ရတဲ့နည်းနဲ့လုပ်နေတဲ့ စိတ်တွေကသိပ်မိုက်သည်။
စကားလံုးလေးက လှတယ္ Love Yourself တဲ့။
"ဆိုင်ပိုင်ရှင် ရှိတာသိတယ္...Paris ကပြန်ရောက်နေတာသိတယ်...!! နောက်တစ်လံုးထပ်ခွဲပစ်ရမလား..."
Advertisement
VIP Room ဘက်မှပြေးလာသည့် လူတစ်ယောက်ကြောင့် JeyKay ဟာအင်္ကျီကိုသေချာပြင်လိုက်ပြီး ဆံနွယ်တို့အားထိုးဖွပြစ်လိုက်သည်။ခက်ထန်နေတဲ့မျက်ဝန်းကို ပို၍ခက်ထန်အောင် မျက်ခံုးတို့တွန့်ချိုးပစ်ကာ မာယာသိပ်များပစ်မည်ဟု တေးထားသည်။
"Mr Jey...CEO အရေးကြီးဧည့်သည်နဲ့ဆေွးနွေးနေတာကြောင့် အငြိမ်နေပေးဖို့အရင်ဦးဆံုးမေတ္တာရပ်ခံထားပါရစေ..."
မကြိုက်တာအဲ့တာတွေ...ဘာမှထပ်မလုပ်ဖို့ကိုယ်တိုင်ဆံုးဖြတ်ထားပြီးသားကို လာတားနေတော့...အရွဲ့ခံစိတ်လေးက ငြိမ်နေဖို့မသေချာတော့။JeyKay ကအဲ့လိုလူစားပါ တလောကလံုးကိုကန့်လန့်တိုက်ပြီး စိတ်ထင်ရာကြမ်းပစ်မဲ့ကောင်။
အကောင်းဆံုးဆိုပြီးတစ်သီးတစ်သန့်ထားထားတဲ့ အခန်းရှေ့ အနက်ရောင်လူတွေဟာတစ်သီတစ်တန်းကြီးရပ်လျက်။ တစ်ယောက်မကျန် ပါးစောင်အားလျှာဖြင့်ထိုးရင်း ပေစောင်းစောင်းကြည့်ပေးခြင်းက သက်တော်စောင့်တွေခံရပေါင်းများတော့ရိုးနေပြီ။ အသံမြည်စွာဖွင့်ဝင်၍ တစ်ပတ်အတိပစ်ထားသူအား စိတ်ဒုက္ခပေးဖို့ တေးထားသည်။
စားသောက်ဖွယ်ရာတွေဖြင့် စကားကောင်းနေကြတဲ့ လူ။ ကျောပေးထားသည့် အမျိုးသမီးနဲ့အမျိုးသားကိုတော့မမြင်ရ၍ နှာခေါင်းရှုံ့မိသည်။ တံခါးနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်နေသည့် ဆိုင်ပိုင်ရှင်ဆိုသူက JeyKay ကိုမြင်တော့ Gentleman ဆန်ဆန် မြတ်နိုးမှုအပြည့်ပါသည့်မျက်ဝန်းတွေနဲ့ပြုံးလာသည်။
"အဆိုးလေး...ဆိုးလို့ပြီးရင်ကိုယ့်နားငြိမ်ငြိမ်လေးလာထိုင်"
တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်လေးထွက်လာတဲ့ အသံကတစ်ခြားစကီသေးသေးလေးတွေသာဆို ပစ်ကြွေမှာမှန်သော်ငြား လူဆိုးလေးအတွက် ပံုမှန်သာ။ ရင်လည်းမခုန်သလို ပြုံးလည်းမပြ ရုပ်တည်တည်နှင့် ပေကပ်ကပ်ကြည့်ပေးလိုက်ကာ middle finger ထောင်ပြလိုက်သည်။ ထိုလူကသဲ့သဲ့လေးရယ်လာသည်။
Grayson ရဲ့စကားသံတွေကြောင့်လှည့်ကြည့်လာသည့် အမျိုးသမီး...အတော်လှသည်ဆိုတာထက်ချောသည့်ထဲပါမည်။ အံ့အားသင့်သည့်ပမာ ပါးစပ်အား လက်နှင့်အုပ်ကာ လူကိုအစုန်အဆန်ကြည့်လာသည်။ JeyKay ကိုပစ်ကြွေသွားပြန်ပြီထင်တယ် ဟဟ။
မကြာပါ ဘေးကဆင်စွယ်ရောင်ရှပ်နှင့် အမျိုးသားကပါလှည့်လာသည်။ စူးရှနေသည့် မျက်ခမ်းအောက်ကမှည့်နက်လေးနှင့် မျက်ဝန်းကဝိုင်းတက်သွားသလို ချက်ချင်းဝေ့တက်လာတဲ့မျက်ရည်စတွေ...။
ထိုမျက်ဝန်းတွေမှာ ခြေလှမ်းဖို့မေ့လျော့ကာ ရပ်နေမိသည်အထိ JeyKay ဟာဆေးမိသူပမာ။တုန်ရီနေတဲ့ထိုလူ့နှုတ်ခမ်းတွေက တစ်ခုခုပြောချင်နေဟန်။ ရင်းနှီးနေသူပမာခံစားနေရသည်နှင့် တစ်စက်တည်း စို့နင့်နေတဲ့စိတ်တွေ...။
အဲ့ဒီမျက်ဝန်းတွေ...သန်မာပါတယ်ဆိုတဲ့သူကို ချက်ချင်းအားနည်းစေတာ...။
"ကူး...ကူးမဟုတ်လား..."
"Darling..."
နှစ်ရက်ဆက်တိုက်နော်
အခုအပိုင်းရှည်အောင်ဆွဲဆန့်ရေးထားတယ်
JeyKay ရဲ့ခပ်ကြမ်းကြမ်းစတိုင်တွေ ထပ်ဖန်တီးချင်နေတယ် တစ်ယောက်လောက် ခိုက်ကိုလာချုပ်ထားပေးကြပါ≧﹏≦
Thanks for your reading📖
Love you all❤
*****************
*Zawgyi*
ဝန္ေဆာင္မႈေကာင္းတဲ့ Hotel တစ္ခု၌ ဘိုကင္ယူထားၿပီးသားျဖစ္ေနေသာ္လည္း မသြားမိ။ေလဆိပ္သို႔လာပို႔ေပးသြားေသာကားကို ယူကာ အနားယူရန်မြန်ဆန္လွန်းသောအရှိန်ဖြင့် လမ်းများစွာကုိဖြတ်သန်းလာသည်။ New York ဟာသိပ္လွတဲ့ၿပီး Date လို႔ေကာင္းတဲ့ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕...ခံစားခ်က္မဲ့ေနေသာ သူ႕အတြက္ New York City ရဲ႕အလွအပကိုလည္း ခံစား၍ရမေနခဲ့။
အရင္ႏွစ္ေမြးေန႕က လက္ေဆာင္ရခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕လည္၌ view ေကာင္းသည့္ Condo ကိုသာတန္းတန္းမွတ္မွတ္ေရာက္ရွိသြားသည္။ ခရီးဆောင်အိတ်တစ်လံုးကိုဆွဲကာ နယ္ကြၽမ္းသည့္သူပမာ ခပ္တည္တည္ပင္ Condo ထပ္သို႔ေရာက္ရွိလာခဲ့ၿပီ။
အညိုရောင်သံုးထားသည့် အျပင္အဆင္ေတြေၾကာင့္သေဘာက်သေယာင္ေတာ့ရွိသား။ အိတ္အားကုတင္ေပၚပစ္တင္ၿပီး ရေချိုးခန်းသံုးရန်အပြင်ဖုန်းဝင်လာသည်ကြောင့် စိတ္ရႈပ္စြာ ေကာက္ကိုင္လိုက္သည္။
"ေျပာ!.."
"ကင္မ္...New York ကိုေရာက္ေနတယ္ဆို"
"အြန္း "
"ညေနပိုင္းေလာက္ၾကရင္ Club တစ္ခုကိုလာခဲ့ေပးပါလား..."
"အေၾကာင္းျပခ်က္"
"ရွယ္ယာရွင္တစ္ဦးက လုပ်ငန္းကိစ္စတိုင်ပင်ဖို့ Club မွာခ်ိန္းတယ္ကင္မ္...ေဒစီတစ္ေယာက္တည္းမို႔"
ကင္မ္နီဝန္းဆိုတဲ့ ဒယ္ဒီ့ေနာက္မိန္းမေၾကာင့္ ေသြးမေတာ္ သားမစပ္သည့္အစ္မေနရာေရာက္လာသည့္ ေဒစီယာကိုမ်က္ႏွာကိုမျမင္ခ်င္ေသာ္ျငား ေဒစီကိုယ္ထဲရွင္သန္ေနသည့္ ကူးငယ္ရဲ႕ႏွလုံးေၾကာင့္ အဆက္အသြယ္ျဖတ္ဖို႔ခက္ခဲလြန္းသည္။
"လာခဲ့ေပးေနာ္ ကင္မ္...ေဒစီ address ပို့လိုက်မယ္"
တိတ္ဆိတ္သြားၿပီျဖစ္တဲ့ဖုန္းအား စားပြဲေပၚတင္ကာ အိတ္ထဲမွာဓာတ္ပုံခ်ပ္အား ထုတ္၍ ကုတင္ေခါင္းရင္ထက္တင့္တယ္စြာခ်ိတ္ဆြဲထားလိုက္သည္။
"ကိုယ့္ရဲ႕ကူး အမ်ားႀကီးလွေနတုန္းပဲ...ကိုယ္နဲ႕ေဒစီက သာမာန္ဆက္ဆံေရးပဲရွိေတာ့မို႔ ကူးအေတြးမမ်ားနဲ႕ေနာ္ ကိုယ္မင္းကိုပဲခ်စ္တာ "
တစ္ေန႕တာ အားလပ္ေနသည့္အခ်ိန္တိုင္း ထိုဓာတ်ပံုချပ်လေးကိုသာ ၾကည့္ရင္ခ်စ္ေၾကာင္းတဖြဖြဝန္ခံမိသည္။ 31 ႏွစ္ဦးေလးႀကီး အခ်စ္မႊန္ေနၿပီ ကူးရဲ႕...။
///////////////////////////////
အညိုေရာင္ပန့္တစ္ထည္ႏွင့္ ဆင္စြယ္ေရာင္ရွပ္အားတြဲဝတ္ကာ ဆံႏြယ္နက္နက္တို႔အေနာက္သပ္ထင္ၿပီး Club လာသည့်ထယ်ယောင်းပံုစံကရိုးရှင်းလွန်းသည်။ အၾကည့္မလြဲနိုင္ေလာက္ေအာင္ handsome ျဖစ္လြန္းတဲ့႐ုပ္ရည္ေၾကာင့္ လူမ်ားၾကားထင္းလ်က္။ လူမ်ားလြန္းသည္ေၾကာင့္ တွန့်ကျိုးနေသောမျက်ဆံုးတန်းနှင့် စူးရဲေနေသာမ်က္ဝန္းေတြဟာအသက္။
Dance floor ကိုေက်ာ္ကာ ဝိုင္းေတြရွိသည့္အေနာက္ဘက္သို႔တန္းမတ္မတ္ေလွ်ာက္လာရင္း အနက္ေရာင္ Dress ႏွင့္ေက်ာ့ေက်ာ့ေလးထိုင္ေနသည့္ သူမစီသြားကာ ခုံလြတ္၌ စကားတစ္ခြန္းမွ်မဆိုဘဲဝင္ထိုင္လိုက္သည္။
"ကင္မ္...ေသာက္စရာယူဦးမလား"
လက္ခါျပကာ ရောင်စံုမီးရောင်အောက် တီးလံုးနှင့်စီးချက်ညီညီ က်ားမတြဲကေနေသာလူငယ္ေတြထံသာ ကြည့်ရင်းထယ်ယောင်းနှုတ်ခမ်းတွန့်ရံုမျှပြုံးမိသည်။ တစ္ခ်ိန္ကသူကိုယ္တိုင္ ထိုလူအုပ္ထဲတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့သည္မဟုတ္လား...။
"အခုတေလာ ႏွလုံးကေနသားက်သြားၿပီထင္တယ္ အရင္လိုမေအာင့္လာေတာ့ဘူး"
ဒီႏွစ္အတြင္း ခြဲစိတ္မႈေအာင္ျမင္ခဲ့သည္ဆိုေသာ္ ကိုယ္ပိုင္ႏွလုံးမဟုတ္၍ ေနသားမက်ခဲ့။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေပါက္ထြက္မတက္ေအာင့္သည့္ ေဝသနာကိုအလူးအလဲခံစားခဲ့ရသည္။ အဲ့လိုအေျခအေနတိုင္း ကင္မ္ကႏွစ္သိမ့္စကားေျပာပါတယ္...*ကူးခံစားခဲ့ရတာအဲ့ထက္ဆိုးတယ္ ျဖဴစင္တဲ့ကူးရဲ႕ႏွလုံးမို႔ နာက်င္မႈကိုေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးခံယူလိုက္* တဲ့
ျမဴးရိပ္သမ္းေနေသာ မ်က္ဝန္းတို႔ကခ်က္ခ်င္းၿငိမ္က်သြားကာ သဲ့သဲ့ေလးၿပဳံးလိုက္မိသည္။
"ထပ္ေအာင့္ဦးမွာ..."
"ကို! "
"အဲ့နာမ်စားသံုးစရာအကြောင်းမရှိတော့ဘူး ေဒစီယာ!"
DJ သံျမဴးေနသည့္ၾကား ခပ္နက္နက္ထြက္လာသည့္ အသံကႀကီးစိုးလြန္းသည္။
*Don't cut me down, Throw me out*
ကိုယ့္အေပၚ မရက္စက္လိုက္ပါနဲ႕, ကိုယ့္ကို မလႊင့္ပစ္ပါနဲ႕
*Leave me here to waste *
အမှုိက်တစ်စလို ကိုယ့္ကိုဒီမွာ မစြန႔္ပစ္လိုက္ပါနဲ႕
*I once was a man with dignity and grace*
တစ္ခ်ိန္ကကိုယ္ဟာ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ပြည့်စံုတဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက်ပါ
*Now I'm slipping through the cracks of your cold embrace*
အခုေတာ့ကိုယ္ဟာ မင္းရဲ႕ေအးစက္တဲ့ရင္ခြင္က အက္ကြဲေၾကာင္းေတြမွာ ရွင္သန္ေနတဲ့ေကာင္ပါကြာ
*So please, please*
အဲ့တာေၾကာင့္ ေက်းဇူးျပဳၿပီးေတာ့
*Could you find a way to let me down slowly?*
ညင္ညင္သာသာေလး ကိုယ့္ကိုထားခဲ့လို႔ရမဲ့နည္းလမ္း မင္းရွာေပးလို႔မရဘူးလား။
*A little sympathy, I hope you can slow me*
ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနည္းနည္းေလာက္ေတာ့ မင္းကိုယ့္အေပၚထားဖို႔ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္
*If you wanna go, then I'll be lonely*
မင္းထြက္သြားရင္ကိုယ္သိပ္အထီးက်န္ရေတာ့မွာ
*If you're leaving, baby Let me down slowly*
မင်းထွက်သွားဖို့ဆံုးဖြတ်ထားရင်တောင် ေဘဘီကိုယ့္ကိုညင္ညင္သာသာေလးပဲ လုပ္ပါ
*let me down, down*
ကိုယ့္ကိုထားခဲ့ပါ
ရင္နင့္စရာသီခ်င္းကို ခပ်မြူးမြူးတီးလံုးတို့ဖြင့် DJ ျပန္တီးထားသည့္ DJ ဆရာအားေမတၱာပို႔မိပါသည္။ စာသားေတြက ထယ္ေယာင္းအသဲကိုအက္စစ္ေလာင္းလိုက္သလိုတဆစ္ဆစ္နဲ႕။ ကူးကရက္စက္လြန္းတဲ့ နည္းနဲ႕ထားသြားခဲ့တာ။ ဒီေကာင့္မွာ ရင္ေတြကြဲလို႔...
အရည္ၾကည္ေဝ့သီလာေသာမ်က္ဝန္းေၾကာင့္ ခပ္ေထ့ေထ့ရယ္သြမ္းရင္း မသောက်တော့ဘူးဆံုးဖြတ်ထားသည့်ကြား ေကာ့ေတးတစ္ခြက္ေမာ့ေသာက္မိလိုက္သည္။
ပြင်းလွန်းသည့္အလျောက် လည္ေခ်ာင္းတစ္ေလွ်ာက္ပူရွိန္းရွိန္း။
"Hello Daisyar ဟုတ္ပါတယ္ CEO ကိုေခၚခိုင္းလိုက္လို႔ပါ"
"ေကာင္းၿပီ
ဝန္ထမ္းတစ္ဦးလာေခၚသည့္ေနာက္ ကေနေသာလူငယ္အုပ္ႀကီးအားေက်ာေပးကာ ေဒစီယာေရာသူပါ VIP room ေတြဘက္ဦးတည္ခဲ့ၾကသည္။
"DJ song ေျပာင္းေပးလို႔ေျပာေနတာ ေစာက္နားကန္းေနလား !!!"
မိုက္ကန္းစြာထြက္ေပၚခဲ့တဲ့ ခပ္အက္အက္အသံက တီးလံုးသံတို့ကျော်လွန်ကာ ဟိန္းထြက္ခဲ့သည္။
ရပ္တန႔္မိသြားေသာေျခလွမ္းေတြ သိမ့်ခနဲဖြစ်သွားသောရင်အစံု...ဆြဲငင္ခံရေလေသာစိတ္ျဖင့္ ကနေသူတေွထံ လွည့္ၾကည့္မိသည္။ ရွာတယ္မမည္ေသာ အၾကည့္ျဖင့္ေဝ့ဝဲၾကည့္ေနမိသည္။ ဘာကိုလွည့္ၾကည့္မိသလဲ ကိုယ္တိုင္ေရေရရာရာမသိခဲ့။
"လူငယ္ေတြယမကာဝင္လို႔ ေသြးဆိုးေနတာျဖစ္မယ္ အာရံုထဲမထားနဲ့ကင်မ် သြားရေအာင္"
လက္ေမာင္းကေနဆြဲေခၚသြားေသာ ေဒစီယာေနာက္ၿငိမ္သက္စြာပါသြားမိသည္။
ကိုယ္႐ူးျပန္ၿပီထင္တယ္ကူး...အေၾကာင္းျပခ်က္ေရေရရာရာမရွိပဲ လူအုပ္ထဲဘာကိုရွာမွန္းမသိ လွည့္ရွာမိေနတယ္။ ဒီကျပန္ရင္ေဆးဝင္ဝယ္ဦးမွျဖစ္မယ္
"ေစာက္သဲကြဲေနရင္လည္း ေဂ်ာင္မွာကပ္ငိုေန... သူမ်ားေတြျမဴးေနတဲ့စိတ္ပ်က္ေအာင္ Club ထဲဝင္ ေစာက္သဲကြဲသီခ်င္းကို DJ လုပ္မတီးနဲ႕!!စောက်အာရံုပျက်တယ်!"
"ဟုတ္တယ္ !"
"သူေျပာတာမွန္တယ္"
အေသြးကိုပြက္ပြက္ဆူေစတဲ့ သီခ်င္းရဲ႕စာသားေတြ နားစည္ကိုရိုက္ခက္စဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ဘယ္ဘက္ရင္အုံမွ ေအာင့္သက္ကာ မြန်ဆန်လွန်းတဲ့ပံုရိပ်ဝါးတွေမျက်ဝန်းထဲ ျဖတ္ေျပးလာတဲ့အခါ ျမဴးႂကြေနတဲ့ စိတ္ေကာင္းေတြ ေကာက္မရေအာင္တစ္စစီလႊင့္ျပယ္ကုန္သည္။
ဝေဝေဝါးဝါးပံုရိပ်တွေ အစီအရီျမင္မက္မိတိုင္း JeyKay ဆိုတဲ့ေကာင္ငယ္ေလးက ေသြးသိပ္ဆိုးလာတက္သည္။
ခဏကအခ်ိန္အထိ လြင့္စဲေမ်ာစဲလူငယ္ေတြက JeyKay ထေသာင္းက်န္းမွ တစ္ေယာက္တစ္ခြန္းထေထာက္ခံလာၾကသည္။ JeyKay ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ကဒါပဲေလ...အရာခပ္သိမ္း႐ုပ္ရည္ေလးနဲ႕ထိန္းသြားတာ။
"စိတ္ေလွ်ာ့ပါ မစၥတာ...သီခ်င္းကၿပီးေတာ့မွာပဲဟာ"
"အခု ေျပာင္း ေစ ခ်င္ တာ...အခုဆိုမွအခုပဲ"
"အဲ့တာကမရ..."
*ခြပ္*
လိုတိုင္းျပည့္ တတိုင္းရေနတဲ့ ဘဝႀကီးမွာဘူးဆိုဖ႐ုံမသီးတဲ့အထိ ေခါင္းမာလြန္းတာမမွားခဲ့ဘူး။
လစ္ခနဲေျပးတက္သြားၿပီး DJ သမားကိုဆြဲထိုးလိုက္သည့္ JeyKay အားဟာမနည္းေၾကာင္း ေသြးထြက္သြားေသာႏႈတ္ခမ္းနဲ႕ လွဲက်သြားေသာ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း DJ သမားကိုၾကည့္ျခင္းျဖင့္သိသာသည္။ ဝိုး ခနဲထြက္လာတဲ့အသံေတြရယ္ ပိတ္မသြားေသးတဲ့သီခ်င္းသံေတြရယ္ အံုလာတဲ့လုံခြုံရေးတွေရယ်...စူးရဲရဲျပန္ၾကည့္လာသည့္ Mike ဆိုတဲ့ DJ သမားက လက္တင္းတင္းဆုတ္ကာကုန္းထလာၿပီး ႏႈတ္ခမ္းတစ္ဖက္တြန့္ကာ မထီအၿပဳံး ၿပဳံးျပေန၍ အဝါေရာင္ရွပ္လက္တိုႏွင့္မိမိုက္ျပေနသည့္ JeyKay ထံ ပြန်တံု့ပြန်ဖို့ကြိုးစားသည်ထင်ပါရဲ့။
Advertisement
- In Serial27 Chapters
The Featherlight Transmission
In the ancient desert metropolis of Wellspring City, magic is dead, and technology reigns supreme. Baulric Featherlight, one of thousands of street mages for hire, is summoned by the City Watch to assist with a particularly grisly murder - the deed was done by a rogue mage, and the fanatical Dynamic Brotherhood will have every arcanist in the city pay for it. The killer continues carving a line of death throughout all twenty sectors of the city, and anti-magic sentiment begins to rise. Will Featherlight's singular skills be enough to hunt down this elusive killer? Or will fear and old hatreds finally tear Wellspring City apart? (Cover art by the inestimable UncertaintyCrossing. You can find more of his enchanting works here.) hi! im the guy that wrote this story. i hope you like reading it. im bad at elevator pitches ^ and honestly, it's a little misleading. it's really just a detective noir with a few extras. if you like detective stories, this is a good one. it's got robots and magic and stuff too. have fun! (obligatory extra note: im an internet busker who subsists on the generosity of readers like you. if you haven't done your good deed for the day and you think my work is worth paying for, why not tip some spare change into my hat? i'd be awful appreciative ♥) [premium game of the year DLC edition edit: if you've read the whole thing for free and want to buy a copy for yourself, this dang ol' story is available for purchase on amazon now. it's not super special, but showing your support by buying it would make writing new ones a lot easier. thanks a million billion for reading either way ♥]
8 114 - In Serial14 Chapters
Marketing Penny
Chapter by chapter i try to tell a story through the mind of Penny.
8 254 - In Serial47 Chapters
V for Vampire || kth. ✅
''so, want my bites or hickeys?''©2018-2019
8 95 - In Serial10 Chapters
The Tragedy of the Hanged King
Ameni is the child of a wealthy merchant, with a bright future ahead of him, however when an eldritch monstrosity named 'The Hanged King', which claims to be the 'God of Misfortune and Madness' forces itself into him, he is banished from his family, is exiled from the city-state that he called home, is deported to a work colony in a far-off land. Having lost both his future and his family, he is on the precipice of suicide, however realizes that doing so would only validate those who have wronged him, he decides that he is going to build the best life possible in this strange new world, even if it is only out of spite. This is my first work of fiction, so expect things like grammar errors and inconsistent chapter lengths Set in a 1700s version of a 'Fallen London'-esque America with magic, expect steampunk, and wild west elements with a focus on world building and dark ambiance
8 147 - In Serial21 Chapters
Little Lockwood
The untold story of the youngest and most unwanted of the Lockwoods. Follow his journey from the beginning of the story that you already know and see how he will shape and change the lives of those in Mystic Falls. This is the story of Linkin Lockwood.◇ This story will contain triggering content and written for a mature audience ◇For those of you who do read on, I hope you all enjoy it.
8 210 - In Serial48 Chapters
HAVEN ✓
Sophie's future is planned out for her. Having just outgrown her studies and Job Placement in a few months, her path is straight and clear. But when her best friend is captured and taken over the wall that protects them from a wild, primitive people, Sophie makes the most uncharacteristic and dangerous decision of her life: follow her into the Outlands and face every fear she's ever known.Once in the Outlands, she realizes that things are not what they seem. There is a force even more sinister lurking on the outside, bigger than anyone had ever imagined. Seeking the help of seemingly one of the most savage Outlanders, with his handsome, brooding demeanor-not to mention his scary-accurate talent with a bow-they go on a mission that will challenge not just their survival, but that of the entire human race. As the two grow closer, Sophie realizes that no one is safe, and the scariest monsters are the ones inside of us. 🏆 Highest rank : #6 in ROMANCE#72 in Adventure #1 in Dystopia #1 in Science#1 in Utopia• 1st place : Adventure in The Magical Awards• 3rd place : Action/Adventure in The Rebel Wars• People's Choice Award for Adventure in The Phoenix Awards
8 210

