!unicode!

ကျင်းဖေးထုန်ကသူ့ကိုအကြိမ်ပေါင်းများစွာဖက်ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့မဟုတ်ပေ။ ယခုတွင်သူဟာသူ၏ကိုယ်နေဟန်ထားကိုရုတ်တရက်ပြောင်းလဲလိုက်ပေရာ ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုသာလျှင်ရှိသည်--သူ့ရင်ဘတ်ဒဏ်ရာရထားမှန်းတစ်ဖက်လူသိသည်။

ရှုလင်ကျားတကယ့်ကိုရင်ဘတ်မှာဒဏ်ရာရထားသည်။

သူသည်ကျန်းရွေ့နှင့်တိုက်ခိုက်စဥ်က သူ၏ဓားစွမ်းအင်ဖြင့်ရင်ဘတ်ကိုရိုက်ခတ်မိသွားသည်မို့ သူလဲကျကာသွေးအန်လိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း အသားပေါ်တွင်ဒဏ်မဖြစ်သွားဘဲ အဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါကတစ်ဝက်မျှပြန်ရောက်လာသဖြင့် ယခုတွင်အနည်းငယ်သာနာကျင်သော်လည်း ဒဏ်ရာကသိပ်မပြင်းထန်ပေ။

သို့သော် ကျင်းဖေးထုန်ကသူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ဒဏ်ရာနှင့်ပတ်သတ်ပြီးအလွန်စိုးရိမ်ပူပန်လွန်းလှသဖြင့် ထိပင်မထိရဲပေ။ မြေခွေးလေးကရှုလင်ကျားဖြစ်ပြီး သူ့ဒဏ်ရာကိုသူ့မျက်စိ​ဖြင့်တပ်အပ်မြင်ထားခြင်းမှအခြားမရှိပေ။

ထိုဖြစ်နိုင်ချေကိုတွေးမိရင်း ရှုလင်ကျားချက်ချင်းပင့်သက်ရှိုက်မိကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးပေါ်ရှိအမွှေးများအကုန်ထောင်လာရသည်။

သူသိလို့ရှိရင် သူဘယ်တုန်းကသိသွားတာလဲ။ သူဘယ်လိုသိသွားတာလဲ။

ကျင်းဖေးထုန်ကတကယ့်ကိုမိစ္ဆာပဲ!

သူတို့နှစ်ဦးအတူရှိခဲ့စဥ်က ကျင်းဖေးထုန်၏ယခင်အပြုအမူများကိုရှုလင်ကျားမနေနိုင်ဘဲပြန်တွေးကြည့်မိသည်။ သူ့ရင်ထဲမှာဒီသံသယရှိလာသည်နှင့် မြေခွေးအပေါ်သူ၏သဘောထားမှာတကယ့်ကိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ သူဘယ်ကလာပြီး ဘယ်ကိုသွားမှန်းလုံးဝမသိချင်ခဲ့ကြောင်း ချက်ချင်းသိရှိသွားသည်။

အတိတ်တုန်းက ကျင်းဖေးထုန်ကမြေခွေး၏ဇစ်မြစ်ကိုရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန်စိတ်အခြေအနေမရှိဟုသာ ရှုလင်ကျားတွေးခဲ့မိပေမဲ့ အခုတွေးကြည့်မိရာ သူသိပြီးသား...ဖြစ်လောက်မည်။

လူကောင်းလေး၊ ခင်ဗျားဒီလောက်အကြာကြီးအပြစ်အနာအဆာတစ်ခုလေးတောင်မဖော်ပြခဲ့ဘူးနော်၊ ခင်ဗျားသိပ်ကိုဟန်ဆောင်ကောင်းလွန်းတယ်!

ထို့နောက် သူဟာသူ၏မြေခွေးအသွင်ပေါ်မှီခို၍ အိပ်ယာပေါ်တွင်လှိမ့်ခြင်း၊ အမွှေးပွတ်ပေးဖို့တောင်းဆိုခြင်း၊ သူ့ဝတ်ရုံကိုဖြဲခြင်း၊ အမြှီးနန့်ပြခြင်း၊ အစရှိသဖြင့်၊ သူ...

ပြီးတော့ အရင်ကပန်းရောင်ဖဲပြား....

ရှုလင်ကျားရုတ်တရက်ကျောက်ပြားပေါ်တွင်​ခေါင်းဆောင့်ကာသေချင်မိသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကရှုလင်ကျားကိုဖမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူသက်မချလိုက်မိပေမဲ့ တစ်ဖက်လူကကြောက်လန့်ကာထုံအနေပုံပေါ်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင်မလှုပ်မရှားအကြာကြီးလှဲနေကာ သူ့အမြှီးပင်တည့်တည့်ထောင်မတ်လျက်ရှိသည်ကိုမြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမနေနိုင်ဘဲအနည်းငယ်ပဟေဠိဖြစ်သွားရသည်။

သူကရှုလင်ကျား၏ဝမ်းဗိုက်ကိုတို့လိုက်သည်။

"ဟိတ်၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ရှုလင်ကျားကကျင်းဖေးထုန်၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင်ဝှီးခနဲထထိုင်ကာ ကျင်းဖေးထုန်၏လက်ချောင်းများကိုသူ၏လက်ဖဝါးများဖြင့်ဖိလျက် သူ့ကိုစူးစိုက်ကြည့်လာသည်။

ကျင်းဖေးထုန်မှာပုံမှန်ဆိုရင်ဉာဏ်ကောင်းသော်လည်း စိတ်အပြောင်းအလဲမြန်သောမြေခွေးနှင့်ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူဟာအချိန်တိုင်းတကယ့်ကိုနားမလည်နိုင်ဖြစ်မိကာ ထပ်မေးမိပြန်သည်။

"မင်းဘာလို့ဒေါသထွက်နေတာလဲ၊ ကိုယ်မင်းကိုထိခိုက်အောင်လုပ်လိုက်မိလို့လား။"

ရှုလင်ကျားသူ့ကိုတစ်အောင့်ကြာစိုက်ကြည့်နေမိပြီး ထို့နောက်ရုတ်တရက်သူ့လက်ဖဝါးများကကျင်းဖေးထုန်ခါးဘေးရှိဓားကိုမြေပြင်ပေါ်ရိုက်ချပစ်လိုက်သည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်သာထိုကဲ့သို့အခြေအနေနှင့်ရင်ဆိုင်ရလို့ရှိရင် ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုမှာမြေခွေးကဒေါသထွက်နေသည်ဟုဖြစ်လိမ့်မည်၊ သို့သော် ရှုလင်ကျားမှာဓားရေးအရာတွင်ပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီစွမ်းရည်ရှိကာ ဒါကိုအကြောင်းမရှိဘဲမလုပ်မှန်းကျင်းဖေးထုန်သိသည်။ ကြည့်ရတာ သူ့ဓားဘာဖြစ်သွားလဲမေးခြင်းဖြစ်လောက်သည်။

သူ့မျက်နှာထားရုတ်ခြည်းတောင့်ခဲသွားရကာ ခြေဖျားထောက်၍ ချက်ချင်းဆယ်ပေကျော်နောက်ဆုတ်ကာ မြေခွေးလေးကိုလက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်ကိုင်ထားရင်း အခြားလက်ဖျားထိပ်တွင်စွမ်းအားကိုစုစည်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင်အငြှိုးအတေးကြီးစွာလဲလျောင်းနေသည့်ဓားရှည်ကိုသတိဖြင့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

တစ်အောင့်မျှငြိမ်သက်နေပြီး ဘာမှဖြစ်မလာပေ။

ကျင်းဖေးထုန်အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ သူငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့လက်ပေါ်ရှိမြေခွေးလေးကသူ့ကိုဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်နေသည်ကိုမြင်လိုက်ရပေသည်။

ထို့နောက် သူ၏နှင်းတမျှဖြူသောအမွှေးများကပန်းရောင်တို့ဖြင့်စွန်းထင်းလာသည်ကိုကျင်းဖေးထုန်ကူကယ်ရာမဲ့စွာမြင်လိုက်ရတော့သည်။

ကျင်းဖေးထုန်: "..."

နိမိတ်မကောင်းသောခန့်မှန်းချက်တစ်ခုကသူ့ရင်ထဲတွင်ဆန်တက်လာသည်။

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ဘယ်သူလဲဆိုတာခင်ဗျားသိနေပြီးသားကိုး!"

ကျင်းဖေးထုန်: "ဒါ..."

ရှုလင်ကျားကသူ့လက်ပေါ်မှမြေပြင်ပေါ်ခုန်ဆင်းသွားကာ လူသားအသွင်အဖြစ်သို့တမဟုတ်ချင်းပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး နီစွေးနေသောပါးပြင်နှစ်ဖက်မှာ ဒေါသထွက်နေသည့်အစား ပိုမိုရှက်ရွံ့ကာပေါက်ကွဲနေသယောင်။

ရှက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ!

ငါ့ဘဝမှာဘယ်တုန်းကမှဒီလောက်အရှက်မရဖူးဘူး!

ရှုလင်ကျားသူလုပ်ခဲ့သည့်အရာများကိုပြန်မတွေးရဲပေ၊ သူ့ကိုစိုက်ကြည့်ကာမေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားဘယ်တုန်းကသိသွားတာလဲ?!"

ကျင်းဖေးထုန်ချောင်းခြောက်ဆိုးကာ အနည်းငယ်တိုင်းတာလိုက်သည်။ သူလိမ်ပြောချင်ပေမဲ့မလုပ်ရဲသည်မို့ပြောမိသည်။

"ချင်းချိုးမှာတုန်းက။"

ရှုလင်ကျားဒါကိုကြားလိုက်ရသော် ထိုမျှစောလိမ့်မည်ဟုမထင်ထားမိပေ၊ သူ့မျက်လုံးမှောင်မိုက်သွားကာ ကောင်းကင်ကြီးပြိုကျလာပြီဟုခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည်ကျင်းဖေးထုန်ကိုအချိန်တစ်ခုစာမျှမျက်နှာချင်းမဆိုင်နိုင်ပေ၊ သူ့မျက်နှာထက်ရှိအမူအရာမှာတစ်အောင့်မျှပျက်ယွင်းသွားကာ ဘာမှမဆိုဘဲ လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်ခပ်မြန်မြန်ရှေ့နှစ်လှမ်းတိုးကာသူ့ကိုလှမ်းဆွဲလိုက်ပေမဲ့ ရှုလင်ကျားကသူ့ကိုခါချကာဒေါသတကြီးပြောလာသည်။

"မထိနဲ့!"

သူပြောလို့ပြီးသွားသော် တစ်ခဏမျှတန့်သွားကာပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်စိတ်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့လိုတယ်၊ မဟုတ်ရင်ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုထိုးမိလိမ့်မယ်။"

သူ့ကိုသတ်မယ်၊ ပြီးရင်သတ်သေလိုက်မယ်!

ကျင်းဖေးထုန်: "..."

သူအထိုးခံရမှာမကြောက်ပေမဲ့ ရှုလင်ကျား၏မျက်နှာမှာ ရှက်သွေးဖြာမှုအလွှာနှစ်လွှာခွာချထားသည့်အလား အလွန်နီမြန်းလျက်ရှိသည်။ ကျင်းဖေးထုန်တုံ့ဆိုင်းနေစဥ် ရှုလင်ကျားကခပ်သုတ်သုတ်လျှောက်ထွက်သွားပြီဖြစ်သည်။

သူတန့်သွားကာ တစ်ဖက်လူ၏ကျောပြင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုကြည့်နေမိပြီးနောက် ဟိုဘက်လျှောက်သွားကာ ခါးကိုင်း၍သူ့ဓားကိုကောက်လိုက်ပြီး သောကပင်လယ်ဝေစွာသက်ပြင်းချမိသည်။

အခုပြီးဆုံးသွားပြီ၊ ကျန်းရွေ့ပြောင်းပြန်လှန်ခံလိုက်ရတယ်၊ သူလည်းပြောင်းပြန်လှန်ခံလိုက်ရပြီပဲ။

----တကယ်တော့ ရှုလင်ကျားဟာကျင်းဖေးထုန်စိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ဒေါသထွက်နေခြင်းမဟုတ်ပေ။

သူဟာအရူးမဟုတ်။ ဒီတစ်ခေါက်ကျန်းရွေ့ကိုရှင်းပစ်ရာတွင်ဟယ်ဇီကျိုး၏သဘောထားကသိသိသာသာကိုရှုလင်ကျားအားနှစ်သိမ့်ပေးခြင်းဖြစ်ပေမဲ့ ရှုလင်ကျားဟာလည်းသူနှင့်ကျင်းဖေးထုန်ကြားရှိဝိုးတိုးဝါးတားစကားဝိုင်းကိုခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်ကာ ကျင်းဖေးထုန်ကဟယ်ဇီကျိုး၏လိုက်လျောမှုကိုဦးတည်သွားစေသည့်တစ်စုံတစ်ရာကိုတိတ်တိတ်လေးလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရမည်ကိုသူသိနေသည်။

သူဟာသူ့အပေါ်အခြားသူတို့၏ကြင်နာမှုကိုရင်ထဲတွင်အမြဲတမ်းမှတ်ထားလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ရှက်စရာကောင်းသောအရာမှာ မေ့လိုက်ပါဟုပြောလို့မရခြင်းပင်!

ဒီတစ်ခေါက် သူ့ဘဝတွင်တကယ့်ကိုရှက်ရွံ့မိခြင်းဖြစ်ကာ သူအရင်ကလုပ်ခဲ့သည့်အရာများကိုရှုလင်ကျားပြန်မတွေးကြည့်နိုင်ပေ။

တုံးလိုက်တာ! ပိုစဥ်းစားလေလေ၊ ပိုပြီးတုံးလာလေလေပဲ!

သူသည်တစ်အောင့်မျှခပ်မြန်မြန်လမ်းလျှောက်နေမိပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့်အလွန်စိတ်ဆင်းရဲနေမိသည်။ သူဟာမြေခွေးအသွင်ထပ်ပြောင်းကာ သူ့ဘေးရှိမြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင်ကြိမ်ဖန်များစွာလှိမ့်နေမိပြီး ထထိုင်ကာသူ့ခေါင်းထိပ်ရှိအမွှေးကိုပွတ်ဖို့ကြိုးစားနေလေသည်။

ဒေါသပုံချပြီးသွားသော် ရှုလင်ကျားသူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိမြက်နှင့်သစ်ရွက်များကိုခါချကာ မြေပြင်ပေါ်တွင်အမွှေးအကျွတ်လိုက်ချန်ရစ်ထားခဲ့ပြီး လူသားအသွင်ပြန်ပြောင်းလိုက်တော့သည်။

[ဟားဟားဟားဟားဟားဟားဟား...]

အော်ရယ်သံတစ်ခုကသူ့စိတ်ထဲတွင်ပဲ့တင်သံထပ်သွားသည်။

ရှုလင်ကျားအေးစက်စက်ပြောမိသည်။

"စနစ်၊ မင်းလေသံထပ်ပြောင်းလိုက်ပြန်ပြီလား။"

[တင်! သင့်ရဲ့ဟူအောင့်ထျန်းစနစ်ကလိုင်းပေါ်တွင်မရှိပါသဖြင့် မက်ဆေ့ချ်တွေကိုအခုမရနိုင်သေးပါ၊ ကျေးဇူးပြု၍ စိတ်ရှည်သည်းခံစွာစောင့်ဆိုင်းပေးပါ။]

[တစ်-တစ်-တစ်-တင်! သင့်ရဲ့ဟူအောင့်ထျန်းစနစ်ကအွန်လိုင်းတက်လာပြီးတော့ သင့်ကိုနှလုံးသားတစ်ခုလုံးနဲ့ရင်းပြီးခစားပေးပါ့မယ်!]

တစ်အောင့်ကြာသော် စနစ်၏ဖြူစင်သောအသံထွက်လာသည်။

[Host၊ ကျွန်တော်ခုနကဒီမှာမရှိဘူး၊ Hostကျွန်တော်နဲ့တစ်ခုခုလုပ်စရာရှိလို့လားဟင်?]

ရှုလင်ကျား: "..."

သူဒီကောင့်ကိုအရေးမစိုက်ချင်တော့ပေ။

သူသည်သူ့ဘေးရှိကျောက်တုံးပေါ်တွင်ထိုင်ချကာ သူ့ဓားကိုထုတ်၍ ဖြည်းဖြည်းချင်းသုတ်ကာ သူ့ကိုယ်သူစိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထားရန်ပြောနေမိသည်။

စနစ်ကနှစ်သိမ့်သည်။

[ကိစ္စကြီးကိုအောင်မြင်ခဲ့ကြတဲ့သူတွေကဘာကိုမှအရေးမစိုက်ကြဘူး၊ ဟူအောင့်ထျန်းကအဲ့လိုပဲ၊ အရှက်ပိုရလေလေ ကျင့်သားရသွားလေလေပဲ။ ဘေးအိမ်ကမောက်အောင့်ထျန်းဆိုရင်မြို့တော်ရဲ့စစ်သူကြီးဖြစ်လာတာ၊ သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ထဲမှာ စစ်သည်တော်တွေကိုလေ့ကျင့်ပေးနေတုန်း သူ့နားရွက်နှစ်ဖက်နဲ့အမြှီးကထွက်လာရော။ သူခဲရာခဲဆစ်တောင့်ခံပြီးတော့ သတ်မသေခဲ့ဘူးလေ။]

ရှုလင်ကျား: "..."

မပြောတာပိုကောင်းမယ်။

သူပင့်သက်ရှိုက်ကာ အကြောင်းအရာပြောင်းဖို့ဆုံးဖြတ်၍မေးလိုက်သည်။

"ဒီအကြောင်းမပြောနဲ့တော့၊ ကျန်းရွေ့မှာအဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါရှိနေတုန်းပဲလား။"

ဒီကိစ္စမှာလွန်ခဲ့သောအချိန်ကာလကတည်းကမေးခဲ့သင့်သော်လည်း ကျန်းရွေ့ရှုံးနိမ့်သွားပြီး နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများစွာလည်းရှိလာသဖြင့် ရှုလင်ကျားမှာရှုပ်ထွေးသောစိတ်အခြေအနေရှိနေပေရာ အဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါအကြောင်းစဥ်းပင်မစဥ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။

စနစ်ကဆိုသည်။

[ကျန်းရွေ့ကိုအဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါပေးတဲ့အရေးကြီးပစ္စည်းကမရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ကျန်းရွေ့ကအဓိကဇာတ်ဆောင်အဖြစ်အရည်အချင်းမပြည့်မှီတော့ပါဘူး။]

ရှုလင်ကျားပြောမိသည်။

"ဒါပေမဲ့ငါ့ဒဏ်ရာကအပြည့်အဝပြန်မကောင်းသေးဘူးလေ။"

သူ့တွင် မစ်ရှင်တာဝန်တစ်ခုချင်းစီအပြီးမှာ စနစ်ကပေးလာသောဆုလဒ်များမှနည်းနည်းချင်းစီစုထားသည့်အဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါတစ်ဝက်သာလျှင်ရှိသည်။ အခုနောက်တစ်ဝက်ကကျန်းရွေ့နှင့်အတူမရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။

စနစ်ကပြောလာသည်။

[ကျန်းရွေ့ကဝတ္ထုစာအုပ်ထဲကဇာတ်အိမ်ကိုမပြီးမြောက်ခဲ့တာမို့ သူကပုံမှန်မဟုတ်ဘဲလိုင်းပေါ်ကဆင်းသွားရတာ၊ ပြီးတော့Hostကသူ့မှာရှိတဲ့ပစ္စည်းကိုမရခဲ့တာမို့အဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါရဲ့အခြားတစ်ဝက်ကလက်ရှိမှာပျံ့ကြဲနေပါတယ်။]

ယင်းမူဝါဒကား ရှုလင်ကျားဟာကျန်းရွေ့ကိုဓားတစ်လက်တည်းဖြင့်သတ်လို့မရနိုင်ဘဲ အဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါကိုပြန်ယူခြင်းနှင့်အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်နည်းလမ်းအရဆိုရင် သူတို့ဟာဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကိုဖြတ်၍ အတူလျှောက်လှမ်းကြရလိမ့်မည်။ ဇာတ်အိမ်ကိုပြန်ရေး၊ မစ်ရှင်တစ်ခုပြီးတိုင်းဆုလဒ်ရ၊ အဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါကိုအပြည့်အဝပြန်ရဖို့တိုက်ခိုက်ရပေမည်။

သို့သော်ယခုတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သောစွမ်းအား၏လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ပုတီးစေ့လက်ကောက်တစ်ခုလုံးပျက်စီးသွားကာ ဇာတ်ကြောင်းကမပြီးသေးသည်မို့ မည်သူ့တွင်မျှ"အဓိကဇာတ်ဆောင်ဖြစ်လာ"နိုင်သည့်အခြေအနေအပြည့်မရှိပေ။

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ပုတီးစေ့လက်ကောက်ကအခုပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ အဲ့ဒါကိုအရေးကြီးပစ္စည်းအဖြစ်သတ်မှတ်လို့ရသေးလား။"

စနစ်ကဆိုသည်။

[ဟင့်အင်း၊ ပုတီးစေ့လက်ကောက်ထဲကအရာကအဲ့နေရာမှာမရှိတော့လို့ပါ။]

ရှုလင်ကျားတောင့်သွားရသည်။

"အထဲမှာတစ်ခုခုရှိတာလား။"

[ဇာတ်ညွှန်းအရဆိုရင် ပုတီးစေ့လက်ကောက်ထဲမှာအစကကျန်းရွေ့နဲ့ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့စိတ်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်တစ်ခုရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ Hostကျန်းရွေ့ကိုစင်မြင့်ပေါ်ကကန်ချလိုက်ပြီးနောက်မှာ စိတ်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ပျောက်သွားခဲ့တယ်။]

ဒါကိုကြားလိုက်ရသော် ကျန်းရွေ့၏ယခင်ကလုပ်ရပ်များကို ရှုလင်ကျားတွေးမိသွားကာ ဘာဖြစ်နေမှန်းရုတ်တရက်နားလည်သွားပြီးမေးလိုက်သည်။

"ငါ့အသိစိတ်ထဲမှာမင်းရှိနေသလိုမျိုးလား။"

စနစ်: [...]

ဥပမာကသိပ်ကောင်းတယ်။

[Hostအဲ့လိုပြောလို့ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီစနစ်ကပိုရိုးသားပြီးတော့ကြင်နာတတ်ပါတယ်နော်။]

ကိစ္စကဒီလိုဆိုမှတော့ ကိစ္စပေါင်းများစွာကိုနားလည်လို့ရနိုင်သည်။ ကျန်းရွေ့ဒါကိုလုပ်တာက သူ့နောက်မှာတစ်စုံတစ်ရာရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက ပုတီးစေ့များထဲကလွတ်မြောက်လာသည့်မရေတွက်နိုင်သောဝိညာဥ်များကိုတွေးမိရင်းဖြင့် ပုတီးစေ့အတွင်းရှိဝိညာဥ်များဟာ ကျန်းရွေ့အားသူ၏အဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါကိုခိုးရာတွင်ကူညီပေးခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အနက်အများစုကကျန်းရွေ့ကိုဖော်ရွေစွာမဆက်ဆံကြောင်း ရှုလင်ကျားအကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းလို့ရသည်။

ယင်းကားကျန်းရွေ့ကိုလူသတ်ရန်ဆက်တိုက်ဆိုသလိုသွေးဆောင်ဖြားယောင်းနေပြီး သူ့အားလောင်းကစားသမားပမာဖြစ်သွားစေသည်။ သူပိုမိုရင်းနှီးမြုပ်နှံလေလေ ဆုလဒ်များရိတ်သိမ်းချင်သည့်စိတ်ကပိုမိုထက်သန်လာလေလေဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင် သူကအမှားလုပ်ခဲ့ပြီး ချို့ယွင်းချက်များထုတ်ပြမိသွားကာ အခုတော့ပျက်စီးသောအ​ခြေအနေသို့ရောက်ရှိသွားရသည်။

ကျန်းရွေ့၏ဖျက်ဆီးချင်စိတ်တစ်ဝက်ဟာ ပုတီးစေ့ထဲရှိစိတ်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ကြောင့်ဖြစ်လာသည်ဟုပြော၍ရသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းကိုဒါကိုလုပ်ရသည့်ရည်ရွယ်ချက်ကား ကျန်းရွေ့ထံမှစွမ်းအားပိုမိုစုပ်ယူချင်တာထက်ဘာမှမရှိပေ၊​ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကအစားထိုးနေရာယူရင်ယူ၊ မဟုတ်ရင် ပုတီးစေ့အားအမှီအခိုကင်းသည့်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်အောင်လုပ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုတွင် အစီအစဥ်ကမပြီးမြောက်သေးပေ၊ ကျန်းရွေ့ကျရှုံးသွားပေမဲ့ ပုတီးစေ့ထဲကစိတ်ဝိညာဥ်ကိုယ်ထည်ပျောက်သွားသည်။ ယင်းကားအလွန်သတိထားရမည့်အရာဖြစ်သည်။

ဒီပုတီးစေ့လက်ကောက်ကသူ့အတွက်အသုံးဝင်သည်ဖြစ်စေ အသုံးမဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ အတွင်းရှိလျို့ဝှက်ချက်ကိုဖော်ထုတ်ဖို့လိုသည်။

ကျန်းရွေ့ပုတီးစေ့လက်ကောက်၏အပိုင်းအစများကို ကျင်းဖေးထုန်၏လူများကစုသွားပြီးပြီကိုရှုလင်ကျားမှတ်မိသည်၊ သို့သော် ဒီပစ္စည်းကသိပ်ကိုအံ့သြစရာကောင်းလှသည်မို့ လူအများအပြားစိတ်ဝင်စားနေမှာစိုးသည်။ ကျင်းဖေးထုန်၏လက်ထဲတွင် ပြောရခက်သည်။

ဒီကိစ္စကိုတစ်ခဏတာသိမ်းထားပြီးနောက် စနစ်ကိုမေးလိုက်သည်။

"ဒါဖြင့် ငါကဓားစမ်းသပ်ရေးညီလာခံမှာအနိုင်ရရမဲ့တာဝန်ကိုပြီးမြောက်ခဲ့တယ်လို့ပြောလို့ရတယ်မလား။ ငါတို့ဇာတ်ကြောင်းအသစ်စလို့ရပြီလား။"

စနစ်ကတစ်အောင့်ကြာစစ်ဆေးနေပြီး မျက်နှာပြင်ကရှုလင်ကျား၏လက်ရှိအဆင့်အတန်းကိုပြသလာသည်။

["ဓားစမ်းသပ်ရေးညီလာခံမှာနောက်ဆုံးအနိုင်ရသူဖြစ်ရမယ်"ဆိုတဲ့တာဝန်ကိုပြီးမြောက်ခဲ့တဲ့အတွက်Hostကိုဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ ဇာတ်ကောင်အဆင့်က"ဖြတ်လျှောက်"အဆင့်ကနေ"အရံဇာတ်ကောင်"အဖြစ်အဆင့်မြင့်သွားပါပြီ။]

[လက်ရှိ"အဓိကဇာတ်ဆောင်"ကင်းမဲ့မှုကြောင့် ဇာတ်ကြောင်းကအဓိကအပြောင်းအလဲတွေဖြစ်သွားတာမို့ ဖွင့်လို့မရနိုင်ပါဘူး။]

ရှုလင်ကျားခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

အကြိုဇာတ်ကြောင်းမရှိသဖြင့် နောက်ပိုင်းဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာသူမသိသော်လည်း ဒါဟာကောင်းသောအရာဖြစ်သည်ဟုရှုလင်ကျားတွေးမိသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ့ပေါ်ကကန့်သတ်ချက်ကလျော့နည်းသထက်နည်းလာပေသည်။

ထို့နောက်စနစ်ကတာဝန်အသစ်ထုတ်ပြန်လာသည်။

[အရေးကြီးတဲ့အရံဇာတ်ကောင်က ထောက်တိုင်အနေနဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ အမျိုးအနွယ်ရှိဖို့လိုအပ်တယ်။​ ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ "တောင်ထွတ်ပေါ်ကလျို့ဝှက်ဂူ"ဆိုတဲ့မြေပုံအသစ်ကိုဖွင့်ပြီးတော့ ဂူထဲဝင်ပြီး "ဇာတ်ကောင်နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းလက်ဆောင်ထုပ်"ကိုရယူပါ။]

ကျင်းဖေးထုန်၏သတိပေးချက်ကိုသတိရသွားကာ ရှုလင်ကျားသတိရှိရှိမေးမိသည်။

"အဲ့ဒီ့ဇာတ်ကောင်နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းကမိစ္ဆာအတွင်းစိတ်တော့မဟုတ်ဘူးမလား။ ငါိမလိုချင်ဘူးနော်။"

စနစ်: [...မဟုတ်ပါဘူး၊ မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်ကဗီလိန်အတွက်သီးသန့်ပါ။]

ရှုလင်ကျားတောင့်ခဲသွားရသည်။

သူခေါင်းငုံ့ကာ တစ်အောင့်မျှတွေးပြီးနောက်မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မိစ္ဆာအတွင်းစိတ်မရှိလို့ရှိရင် ကျင်းဖေးထုန်ကဗီလိန်ဖြစ်နိုင်သေးလား။"

ကျင်းဖေးထုန်ကဗီလိန်ဖြစ်ကြောင်း ရှုလင်ကျားသိနေသော်လည်း သူအမြဲလျစ်လျူရှုထားမိသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အနည်းဆုံးတော့ သူ့ရှေ့ရှိကျင်းဖေးထုန်၏ပုံစံဟာ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သောသူတို့ထက် ပိုမိုနူးညံ့သိမ်မွေ့ကာကြီးမြတ်လှသည်။

သို့သော် ယခုတွင်စနစ်ကရုတ်တရက်ပြောပြလာလေရာ ၎င်းကသူ့အားအံအားသင့်မှုနှင့်ထူးဆန်းမှုတစ်မျိုးကိုတစ်အောင့်မျှခံစားသွားရစေသည်။

ရုတ်တရက် ထိုညကသူ့လက်မောင်းကိုဆုပ်ကိုင်ထားတုန်းကကျင်းဖေးထုန်၏မျက်နှာထားဟာသူ့စိတ်ထဲတွင်ပေါ်လာသည်။

အထီးကျန်အဖော်မဲ့မှု၊ မည်းမှောင်ခြင်း၊ စွဲလမ်းမှု၊ မပြောအပ်သောဝမ်းနည်းမှုမြောက်မြားစွာရှိနေသယောင်။

လမ်းရှာတွေ့သွားသောသူတို့ကအကူအညီပိုရပြီး လမ်းပျောက်သွားသောသူတို့ကအကူအညီအနည်းငယ်သာရှိသည်။ ယင်းကားတကယ့်ဖြစ်ရပ်ပင်။

တရားမျှတမှုနှင့်ဆန့်ကျင်သောလမ်းပေါ်လျှောက်လှမ်းခြင်းကား လူတစ်ယောက်ဟာနောက်ဆုံးတွင်သူ၏မိသားစုကိုသစ္စာဖောက်ကာ သူ၏မိသားစုကိုချန်ရစ်ထားခဲ့သ​ည်ဟုဆိုလိုခြင်းပင်။

ယင်းကားလွန်စွာပင်ပန်းကာခါးသီးပေလိမ့်မည်။ ကျင်းဖေးထုန်ကဲ့သို့လူမျိုးဟာဗီလိန်မ​ဖြစ်သင့်။

ရှုလင်ကျားကကျင်းဖေးထုန်ကိုဗီလိန်မဖြစ်စေချင်ပေ။

စနစ်ကပြောလာသည်။

[လက်ရှိဇာတ်ကြောင်းကပြောင်းလဲသွားပြီ၊ အဓိကဇာတ်ဆောင်ကဘယ်သူဖြစ်ဖြစ်ကိစ္စမရှိဘူး၊ ဟုတ်တာပေါ့၊ ဗီလိန်ကလည်းအချိန်မရွေးပြောင်းသွားနိုင်တယ်။ သူဗီလိန်ဖြစ်နေတုန်းက မင်းသူ့ဆီကနေအဓိကဇာတ်ဆောင်ရောင်ဝါနဲ့ဆန့်ကျင်တဲ့ကံကောင်းမှုကိုရနိုင်သလိုမျိုးပဲ၊ အခုမင်းကအရံဇာတ်ကောင်ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ သူမင်းဆီကနေကံကောင်းမှုရနိုင်တယ်လေ။]

ရှုလင်ကျားပြောမိသည်။

"ငါလည်းသူ့အမွှေးကိုပွတ်...အင်း၊ သူ့ဆံပင်ကိုပွတ်လို့ရတယ်ပေါ့?"

စနစ်ကလိုရှင်းတိုရှင်းပြောသည်။

"သူနဲ့ပိုပြီးအတူတူရှိလိုက်ရုံပဲ။"

ရှုလင်ကျားတွေးမိသည်၊ ဒါကသိပ်မခက်ဘူးပဲ။

သိပ်မကြာသေးခင်က စနစ်ကရှုလင်ကျားကိုကျင်းဖေးထုန်ထံမှကံကောင်းမှုရယူရန်ပြောလာပြီး ၎င်းကအရမ်းကိုဒုက္ခများသည်ဟုရှုလင်ကျားထင်မိသဖြင့် သူကောင်းကောင်းမသိသည့်လူတစ်ယောက်နှင့်အချိန်အတူဖြုန်းတာထက်စာရင် သူ့ဘာသာသူတာဝန်ပိုလုပ်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ အကြောင်းမသိစွာဖြင့် သူနှင့်ကျင်းဖေးထုန်ဟာအတူလုပ်ဆောင်ရန်မပြောဘဲသိနေကြသည့်နှယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့သည်တောင်ထွတ်ထိပ်ရှိလျို့ဝှက်ဂူထဲအတူဝင်ကြမည်ပင်။ သူတို့အတူသွားသင့်သည်ဟုကျင်းဖေးထုန်ကပြောလာပေရာ သူဟာလည်းအပြန်အလှန်ကံကောင်းမှုတို့ပေးလို့ရနိုင်သည်။

ရှုလင်ကျား၏စိတ်မှာအပြောင်းအလဲမြန်ပြီး စနစ်နှင့်တစ်အောင့်ကြာစကားပြောနေမိပေမဲ့ သူနှင့်ကျင်းဖေးထုန်မခေါ်တာကိုမေ့သွားကာ လျို့ဝှက်ဂူထဲဝင်ရန်စီစဥ်နေမိသည်။

ထိုစဥ်၊ ကွေ့ရီဂိုဏ်းသားနှစ်ယောက်ကသူ့ကိုတွေ့သွားကာ လင်းယွဲ့၏ဝိညာဥ်ကအနည်းငယ်ပြန်ကောင်းလာပြီမို့ ရှုလင်ကျားသူ့ကိုသွားတွေ့ပေးနိုင်မလားဟု ရှုလင်ကျားကိုပြောလာသည်။

သူတို့သည်စကားအပြောအဆိုပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဒီတစ်ခေါက်တွင်သူတို့က အတော်လေးပိုမိုယဥ်ကျေးပျူငှာစွာစကားပြောလာပေ၏။

ပထမတစ်ချက်၊ ရှုလင်ကျားဟာလင်းယွဲ့အတွက်အသက်ကယ်တင်ရှင်အဖြစ်သတ်မှတ်လို့ရသောကြောင့်။ ဒုတိယတစ်ချက်၊ လူတိုင်းကသန်မာသောလူကိုလေးစားကြပြီး ဓားစမ်းသပ်ရေးညီလာခံတွင်ရှုလင်ကျား၏လုပ်ဆောင်မှုဟာ ဒီလင်ရှောင်းဂိုဏ်း၏ဉာဏ်ကြီးရှင်ကားတကယ့်ကိုအထင်သေး၍မရကြောင်း သူတို့အားစင်စစ်နားလည်းသဘောပေါက်သွားစေရာ သဘာဝကျကျပင်သူတို့အမှားမလုပ်ရဲကြတော့ပေ။

ရှုလင်ကျားမှာလည်းလင်းယွဲ့ကိုပြောစရာရှိသည်မို့သဘောတူလိုက်သည်။

ဓားစမ်းသပ်ရေးညီလာခံပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်၌ ကွေ့ရီဂိုဏ်းဟာနန်ဇီတောင်ထွတ်မှထွက်သွားပြီးဖြစ်ကာ ရှုလင်ကျားကသူတို့နောက်လိုက်၍ တောင်အောက်ရှိမြို့တော်ထဲတွင်လင်းယွဲ့အနားယူနေသည့်တည်းခိုခန်းထံသွားခဲ့သည်။

ထိုသို့ဖြစ်ပျက်သွားပြီးနောက် လင်းယွဲ့မှာကိုယ်အလေးချိန်များစွာကျသွားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းမှာဖြူဖျော့နေကာ သူ၏အသားအရ​ည်မှာလည်းအနည်းငယ်ပြာနှမ်းလျက်ရှိပြီး သူ့ပုံစံမှာသချိုင်းကုန်းထဲကတွားသွားတက်လာသည့်နှယ်။

သို့သော် အလွန်ထူးဆန်းသည့်အရာကား သူ၏ယခုပုံစံဟာ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မတိုင်ခင်ကကောက်ကျစ်စဥ်းလဲမှုကိုအနည်းငယ်လျော့ပါးသွားစေသည်။

သူကကုတင်ခေါင်းကိုမှီလျက်ရှိပြီး ကွေ့ရီဂိုဏ်းသားများကရှုလင်ကျားအထဲခေါ်လာသည်။ သူတို့ကရှုလင်ကျားကိုထိုင်ရန်ယဥ်ကျေးစွာပြောကာ သူတို့နှစ်ယောက်အတွက်ရေနွေးကြမ်းငှဲ့ကာအဆာပြေမုန့်ချပေးပြီးနောက် အနောက်ပြန်ဆုတ်သွားကာ အခန်းထဲ၌လင်းယွဲ့နှင့်ရှုလင်ကျားကိုသာချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

ရှုလင်ကျားကရေနွေးကြမ်းတစ်ငုံဖြည်းဖြည်းချင်းသောက်ကာမေးလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကိုခေါ်ပြီးဘာပြောမလို့လဲ။"

လင်းယွဲ့ကဆိုသည်။

"ငါကကျန်းရွေ့လိုလူတစ်ယောက်သတ်တာခံလိုက်ရပေမဲ့ မင်းကယ်တာခံလိုက်ရမယ်လို့တကယ်မထင်ထားမိဘူး။"

ရှုလင်ကျား"အာ"ခနဲဆိုကာပြောလိုက်သည်။

"အရမ်းအဆင်မပြေဖြစ်ရတယ်ဟုတ်စ?"

လင်းယွဲ့: "..."

"မင်းစိတ်ချနေလို့ရပါတယ်။"

ရှုလင်ကျားထိုင်သည့်အနေအထားပြောင်းကာ သာမန်ကာလျှံကာပြောလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကိုမျက်နှာသာပေးဖို့မလိုဘူး၊ အဲ့ဒါကမင်းအဖိုးရဲ့မျက်နှာကြောင့်ပဲ၊ မင်းကြောင့်မဟုတ်ဘူး။"

ရှုလင်ကျားကသူ့အဖိုးအကြောင်းပြောလာသည်ကိုလင်းယွဲ့ကြားလိုက်ရသော် သူ့မျက်နှာထားမသိမသာတင်းကြပ်သွားကာပြောမိသည်။

"မင်းလေ့ကျင့်ထားတာက တကယ်ဘဲမိုးကြိုးဓားသွားလား။"

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး။"

သူ၏ဝန်ခံချက်ကိုကြားလိုက်ရရာ လင်းယွဲ့၏မျက်နှာထားမှာအလွန်ရှုပ်ထွေးသွားချေသည်။

သူရေရွတ်မိသည်။

"ငါစမ်းသပ်ချက်မျိုးစုံလုပ်ခဲ့တာက ဒါကိုအတည်ပြုဖို့ပဲ။ မင်းရဲ့ချဥ်းကပ်မှုကရှင်းဇုန်ကဟာနဲ့တူတယ်လို့ငါထင်မိပေမဲ့လည်း ဒီဓားရေးကျင့်စဥ်ကိုကျင့်ဖို့ကလူတိုင်းအတွက်မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ငါအမြဲခံစားခဲ့ရတာ။ ငါတကယ်မထင်ထားဘူး။"

ရှုလင်ကျားမျက်လုံးအသာမှေးစင်းကာပြောမိသည်။

"ဒါကလည်းမင်းအဖိုးဖန်တီးထားခဲ့တာမှန်းမင်းဘယ်လိုပြောနိုင်တာလဲ။ သူကပြစ်တင်ဝေဖန်မှုတွေကြားမှာ ဒီဓားရေးကျင့်စဥ်ကိုအနာဂတ်မျိုးဆက်သစ်တွေဆီလက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ပေမဲ့ မင်းဘာလို့ဒီလောက်တောင်ငြင်းဆန်နေရတဲ့အကြောင်းရင်းကိုငါနားမလည်ဘူး။"

လင်းယွဲ့ကပြောလာသည်။

"ဒီလိုအသုံးမဝင်တဲ့ဓားရေးကျင့်စဥ်ကြောင့် ဒါကိုလုပ်ရတာကသူ့အတွက်လုံးဝမတန်ဘူးဆိုတာ ငါသူ့ကိုသိစေချင်လို့ပဲ။"

သူ့ရင်ဘတ်လေးလံလာကာ ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ရသည်။

"သူဘယ်လောက်တောင်စတေးခဲ့လဲ။ သူ့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာ၊ သူ့ရဲ့အဆင့်အတန်းမပြောနဲ့၊ ငါ့အဖေကအစကကျော်ကြားတဲ့မိသားစုကဆင်းသက်လာပြီး ကြီးမြတ်တဲ့အနာဂတ်ရှိသင့်တာမို့ သူကငါ့အမေနဲ့ငါ့ကိုခေါ်ပြီးတော့ဒီတိုင်းပြည်ကထွက်သွားပြီး နေရာမျိုးစုံမှာခိုလှုံခဲ့ရပြီးမှ နောက်ဆုံးမှာကွေ့ရီဂိုဏ်းကိုလာခဲ့တာ။"

"ဒါပေမဲ့ကွေ့ရီဂိုဏ်းကဒီဓားရေးကျင့်စဥ်ကိုအသိအမှတ်ပြုတယ်လို့မင်းထင်နေတာလား။ သူကသူသိတဲ့အခြားထူးကဲတဲ့အစွမ်းအစတွေနဲ့ပတ်သတ်ပြီးတွေးနေခဲ့ရုံတင်။"

လင်းယွဲဲ့ကထေ့ငေါ့စွာပြုံးသည်။

"အဆုံးမှာတော့ ကျင့်ကြံရေးလောကတစ်ခုလုံးက မတော်တဆမှုနဲ့နှလုံးသားကင်းမဲ့မှုကိုစိုးရိမ်ပူပင်နေကြတာမို့ လူတစ်ယောက်ရုတ်တရက်ထရပ်ပြီး တကယ်​တော့ မင်းမှာဒီလိုအတွေးတွေရှိတာအဆင်ပြေပါတယ်လို့ လူတိုင်းကိုပြောလိုက်တော့ ဒါကသြဇာအာဏာကိုရန်စနေရုံတင်မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ့အဖိုးကဒီဓားရေးကျင့်စဥ်ကိုအရမ်းဂရုစိုက်ပေမဲ့ ငါတို့တွေက ဒီဟာကြောင့်မလိုမုန်းထားမှုနဲ့ကံဆိုးမှုကိုသာရရှိခဲ့တယ်။ မင်းပြောကြည့်၊ အဓိကရည်ရွယ်ချက်ကဘာလဲ။"

"ငါမင်းနေရာကနေ မေးခွန်းတွေကိုမဖြေပေးနိုင်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါကမင်းရဲ့နာကျင်မှုကိုမကြုံခဲ့ရလို့ပဲ။ ငါသာဆိုရင်လည်း ဒီလိုကျင့်ကြံရေးလောကကြီးကိုမုန်းတီးမိလောက်တယ်။"

လင်းယွဲ့၏အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ဒီတစ်ခေါက်တွင်ရှုလင်ကျားကသူ့ကိုအသက်ရှုကြပ်အောင်မလုပ်လိုက်ပေမဲ့ သူ့မေးခွန်းနှင့်ပတ်သတ်၍အလေးအနက်တွေးမိသည်။

"ဒါပေမဲ့ငါကတော့ မင်းရဲ့အဖိုးကိုကျေးဇူးအရမ်းတင်တာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့စွမ်းရည်တွေအသုံးမဝင်တော့လုနီးပါးဖြစ်နေချိန်မှာ သူကငါ့ကိုနောက်နည်းလမ်းတစ်ခုမြင်အောင်ပြသခဲ့တယ်။"

လင်းယွဲ့ကရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာထားဖြင့်ပြောလာသည်။

"အင်း၊ ဒီတော့မင်းကဉာဏ်ကြီးရှင်ပဲ၊ ဒီဟာကအသုံးမဝင်တဲ့စာအုပ်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုမင်းကငါ့ကိုတကယ်ကြီးမြင်စေခဲ့တယ်။ ငါလေ့လာဖို့မကြိုးစားခဲ့တာမဟုတ်ဘူး၊ ငါလုံးဝနားမလည်နိုင်ခဲ့တာ။"

ရှုလင်ကျားပြောလိုက်သည်။

"ငါဓားရေးကျင့်စဥ်ရဲ့နာမည်ကိုမြင်တုန်းက ငါလွှင့်ပစ်လိုက်ချင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ငါမလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ငါ့အခြေတည်ဆောက်ပုံကပျက်စီးသွားတာမို့ ငါဒီဟာကိုမှမလေ့ကျင့်ရင် ငါကျင့်ကြံလို့မရနိုင်တော့ဘူးလေ။"