လီလီ ဟန်နီ၏အိမ်တွင်3ရက်လောက်သောင်တင်နေပြီဖြစ်သည်။ ဟန်နီကအစား‌ေရွးတဲ့လီလီ့ကိုမငြိုငြင်သည့်အပြင်လိုအပ်တဲ့အသုံးဆောင်တွေလဲဝယ်လာပေးသည်။ ထို့ပြင်အခုတလောဟန်နီသည်အလုပ်ကိုခွင့်ရှည်ယူထားသည့်ပုံပါ။ 24နာရီလုံးလီလီ့အနား၌နေပေးပြီးမျက်စိအောက်အပျောက်မခံဆိုသလိုတကယ်အပျောက်မခံပါ။ မုန့်တွေအွန်လိုင်းကမှာထားတာတွေ delivery နဲ့ရောက်ပြီးဆိုသူပဲဆင်းယူသည်။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ1မိနစ်တောင်မပြည့်ခင်အမြန်ပြေးပကန်လာသည်။ အနောက်မှာတစ်ယောက်ယောက်လိုက်လာသလိုမျိုး..........

လီလီ : "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူတို့တွေတွေ့သွားလို့လား။ "

လီလီကစိုးရိမ်တကြီးနဲ့မေးရင်လဲသူကရယ်ကျဲကျဲနဲ့ပဲ

ဟန်နီ : "သဲလေးကိုစိတ်မချလို့လေ။ အမသွားတဲ့တစ်စက္ကန့်လေးအတွင်းမှာတစ်ယောက်ယောက်ဝင်လာရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ "

အဲ့လိုမျိုးပဲအမြဲပြန်ဖြေသည်။ ဟန်နီ လီလီ့အပေါ်ထားသည့်ခံစားချက်ကိုလီလီခံစားမိသော်လည်းခင်လေးနွယ်ဆိုသူကြောင့်မသိချင်ယောင်ဆောင်မှဖြစ်မည်။ ခင်ကတော့လီလီ့အစ်ကိုကိုမသိချင်ယောင်မဆောင်ခဲ့ပေမယ့်လို့ပေါ့။

ဟန်နီ : "လီလီ့ရဲ့ဖုန်းကသူတို့ယူသွားပြီထင်တယ်။ မတွေ့တော့ဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့်တစ်ခုခုလုပ်ချင်တာရှိရင် မရဲ့ဖုန်းကိုသုံးနော်။ "

ဘာကြောင့်ဖုန်းအသစ်မဝယ်ပေးတာလဲလို့ဒီပါးစပ်ပုတ်ကပြောထွက်မိတော့မည်။ ဟန်နီ့ကဘာလို့ဖုန်းဝယ်ပေးရမည်နည်း။ ခင့်ကိုဖုန်းဆက်ချင်သော်လဲရက်နည်းနည်းလောက်ပဲသည်းခံပြီးနေယုံပင်။ ခင့်မှာကအလုပ်တစ်ဖက်မအားသည့်ကြားကလီလီ့ကိုလာတွေ့မှာကိုး.......

မလွမ်းဘူးဆိုလီလီမုသားကိုပြောဆိုခြင်းသာဖြစ်သည်။

သေမတတ်အောင်လွမ်းနေပေမယ့်၊

သူရဲ့ကလေးရေဆိုတဲ့အသံလေးကြားရင်အဆင်ပြေသွားပေမယ့်၊

သူရဲ့ရင်ခွင်မှာတိုးချင်ပေမယ့်

ဟန်နီပေးတဲ့ဂရုစိုက်မှုများကအဲ့ဒီလွမ်းနေသည့်စိတ်ကိုရှက်အောင်လုပ်လိုက်သည်။ ခင့်ကိုလွမ်းနေသည့်စိတ်များသည်ရှက်ပေမယ့်လို့ခေါင်းထဲကမထွက်နိုင်အတွင်းတစ်နေရာတွင်ပုန်းနေဆဲဖြစ်သည်။

ဟန်နီ : "သဲလေး မ ပြောတာကြားရဲ့လား။ ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ "

လီလီ : "ဟမ် အာ ....လီလီအိပ်ငိုက်နေလို့‌မကြားလိုက်ဘူး။ နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ပြောပါလား "

ဟန်နီ : "ဪ လီလီ့ရဲ့အမေကပြန်လာရင်ကိုကြီးတို့ရဲ့မဂ်လာပွဲကိုအရင်လုပ်မယ်တဲ့။ တစ်ဖက်မိဘကမဂ်လာပွဲကိုအမြန်စီစဉ်နေကြတဲ့ပုံပဲ။ ဘာသာကွဲတွေဆိုတော့လဲမဂ်လာပွဲကနှစ်မျိုးတောင်လုပ်ရမှာပေါ့။ ကြည့်ရတာဒီကဘုန်းကြီးကျောင်းမှာမဂ်လာပွဲတစ်ခေါက်လုပ်ပြီးUKမှာလဲတစ်ခေါက်လုပ်မယ်နဲ့တူတယ်။ UKသွားရင်လီလီနဲ့မမကိုပါခေါ်သွားမယ်တဲ့ပြီးတော့...."

လီလီလက်ပြလိုက်ပြီး‌ေခါင်းကမိုက်ကနဲဖြစ်သွားသဖြင့်လဲကျ‌ေတာ့မလိုဖြစ်‌ေန‌ေသာကြောင့်ဟန်နီကစကားဆက်မပြောတော့ပဲစိုးရိမ်တကြီးဖြင့်သူမရဲ့လက်တစ်ဖက်ကလီလီ့ရဲ့ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကိုတင်းကြပ်စွာနှင့်ကျန်တစ်ဖက်ကလီလီ့ရဲ့ညာဘက်လက်ဖမိုးကိုညင်ညင်သာသာနှင့်အုပ်မိုးထားသည်

ဟန်နီ : "သဲ အဆင်ပြေရဲ့လား"

လီလီအပြုံးဟုမမည်‌ေသာဟန်‌ေဆာင်အပြုံးကိုပြုံးကာခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

ဟန်နီ : "ဆေးသောက်ပြီးရင်ဒီညတော့စောစောအိပ်လိုက်တော့။ အခန်းထဲမှာချည်းနေနေရလို့မလန်းဆန်းတာဖြစ်မယ်။ "

လီလီ : "အင်းပါ။ ဒါနဲ့မ ပြောစရာကျန်သေးတယ်မလား"

ဟန်နီ : "မနက်ဖြန်ကျရင်လီလီ့ရဲ့အမေနဲ့ကိုကြီးတို့လင်မယားဘားအံကိုလာလိမ့်မယ်။ ဟိုကောင်တွေကတော့တရားရင်ဆိုင်နေရပြီလေ။ ပြီးတော့ကြီးကြီးကလဲ‌ေရာဂါပိုဆိုးလာလို့။ အဲ့တာ..သဲလေးသွားချင်လားလို့ "

လီလီ : "ကိုကြီးတို့ကလက်မထပ်ရသေးပါဘူး။ လင်မယားလို့မသုံးပါနဲ့ "

ဟန်နီ : "နောင်ကျရင်ဖြစ်လာမှာပဲဟာ"

လီလီ : "မသုံးနဲ့ဆိုမသုံးနဲ့လို့!!!"

လီလီအော်ပြောလိုက်မိတော့ဟန်နီကလွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေကလီလီ့ကိုအော်ခဲ့မိတယ်ကိုယ့်ကိုကိုပြန်မြင်ယောင်လာသည်။ အနည်းငယ်တော့လန့်သွားသည်။ ဟန်နီထင်ခဲ့သည်ကလေးကနုနုနယ်နယ်လေးမို့လို့။ ဒေါသထွက်နေသည့်ကလေးကိုထိန်းချုပ်ရမှာကိုယ်ပဲရှိတာမို့လို့ဟန်နီကပါလိုက်အော်ပြီးစိတ်ဆိုးလို့မဖြစ်။ မျက်နှာအနေအထားကိုပြောင်းလိုက်ကာကလေးကိုမသိမသာချော့ရပါမည်။

ဟန်နီ : "ဟုတ်ပြီ ဟုတ်ပြီ။ မ အဲ့လိုမသုံးတော့ဘူးနော် မကိုစိတ်မဆိုးပါနဲ့"

ကုတင်ပေါ်မှာထိုင်နေသည့်သူ့ဘေးနားကဝင်ထိုင်ဖို့ပြင်လိုက်ပေမယ့်ချော့နေသည်မို့လို့သူရှေ့ကဒူးထောက်ထိုင်တာကပိုအဆင်ပြေလိမ့်မည်။ အစကတည်းကနေလက်တစ်ဖက်ဖြင့်လီလီ့ရဲ့လက်ကိုကိုင်ထားပေမယ့်အခုလက်နှစ်ဖက်စလုံးကိုလီလီ့ရဲ့ပေါင်ပေါ်မှာရှိနေတဲ့သူမရဲ့လက်တွေကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူမနဲ့မျက်လုံးချင်းဆိုင်လိုက်တော့လီလီ့မျက်ဝန်းကအနည်းငယ်မျက်ရည်ဝိုင်းလာသလိုပင်။

ဟန်နီ : "ချောကလက်marshmallowသောက်မလား။ "

လီလီ : "အင်းး"

ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည့်သူမရဲ့ပြုံးနေသည့်မျက်ဝန်းများကိုတွေ့လိုက်ပါသည်။ ဟန်နီ့ဘဝတွင်ပြုံးနေသည့်မျက်ဝန်းများကိုပိုင်ဆိုင်ထားသည့်သူဆိုလို့လီလီတစ်ယောက်ထဲသာရှိသည်။ ထိုမျက်ဝန်းများသည်အလင်းလိုပင်။

ဟန်နီတွင်ဘယ်လောက်ပင်ကြီးမားတဲ့ပြသာနာများရှိရင်တောင်၊

လီလီကတောင်ဖြေရှင်းပေးလို့မရတဲ့လီလီနဲ့မဆိုင်တဲ့ပြသာနာတွေဖြစ်နေရင်တောင်

လီလီ့ရဲ့ပြုံးနေသည့်မျက်ဝန်းက‌အရာအားလုံးကိုဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်။ ရင်ဆိုင်ပေးနိုင်သည်။

ထိုပြုံးနေသည့်မျက်ဝန်းတွေသည်ဟန်နီ့ရဲ့အရာရာပင်ဖြစ်သည်။ အဲ့ဒီမျက်ဝန်းတွေသည်ဟန်နီရဲ့ဘဝ၊ ဟန်နီရဲ့အရှင်၊ ဟန်နီရဲ့ဘုရားသခင်၊ ဟန်နီရဲ့အလင်းရောင်၊ ဟန်နီရဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ ဟန်နီရဲ့အချစ်ဦး အို ပြောလို့တောင်စုံမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့လောက်ထိချစ်တာ။ အဲ့ဒီပြုံးနေတဲ့မျက်ဝန်းလေးတွေကို။ အဲ့ဒီအပြုံးမပျက်အောင်အမြဲကာကွယ်ပေးမယ်။ အဲ့ဒီပြုံးနေတဲ့မျက်ဝန်းလေးတွေကို...

-

-

-

-

-

-

-

-

-

" ဘာ! သမီးဘာပြောလိုက်လဲ "

ခင် : "ဟုတ်တယ်အမေ။ အမေကြားလိုက်တဲ့အတိုင်းပဲ။ သမီးအရင်တုန်းကတော့အမေတို့မသိအောင်ပဲနေမလို့ပဲ။ အမေတို့ကကိုစောနဲ့စတွဲတဲ့နေ့ကတည်းကနေအခုချိန်ထိသမီးသဘောမပါနဲ့လျှောက်လုပ်နေတုန်းပဲ။ အဲ့ဒီတုန်းကအမေ့ရဲ့သမီးလိမ္မာလေးဖြစ်ချင်လို့ငြိမ်နေခဲ့ပေမယ့်အခုတော့မရတော့ဘူးအမေ "

ခင့်စိတ်ကိုအခု‌ေလာက်ထိစိတ်မထိန်းပဲအော်ဟစ်ပြီးပြောချင်သောလဲအိမ်မှာကိုစောတို့မိသားစုရှိလားမရှိလားမသိသဖြင့်မေမေတို့ကိုလဲအရှက်မရစေချင်သဖြင့်.........

အမှန်ဆိုခင်ကမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုကြိုက်နှစ်သက်သည်ဆိုကတည်းကနေမိဘ‌ေတွကိုအရှက်ရစေပြီးဆိုသော်လဲအော်ဟစ်ရန်ဖြစ်တာကပိုပြီးအရှက်ရလိမ့်မည်လို့ထင်၍ဖေဖေတို့ရှေ့ထိုင်ပြီးပြောနေခြင်းသာ

ခင့်အမေ: "အခုမှပွဲလာမဖျက်စမ်းနဲ့။ ငါကမင်းအမေပဲ။ သိတာပေါ့ မင်းငယ်ငယ်လေးကတည်းကနေမိန်းကလေးတွေကိုပဲကြိုက်တယ်ဆိုတာ။ လူရည်လူမွန်လေးတွေနဲ့တွေ့ရင်မင်းပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်ထင်နေတာ။ လက်ထပ်ပွဲတွေလုပ်ငန်းတွေအကုန်ပူး‌ေပါင်းပြင်ဆင်ပြီးမှအဲ့ရောဂါကထလာသတဲ့လား။ မဖြစ်ဘူး။ မနက်ဖြန်စိတ်ဆရာဝန်ဆီသွားရမယ်။ ဒင်းရဲ့ရောဂါကြောင့်နဲ့အမေတို့ဘက်ကနောက်မဆုတ်နိုင်ဘူး။ ယောကျား ရှင်လဲပြောဦးလေ"

အမေကမနားတမ်းပြောပြီးအဖေ့ကိုပါအဖော်လာစပ်နေတော့အဖေကလဲအသက်ကိုဝအောင်ရှုသွင်းကာရေတစ်ခွက်သောက်လိုက်သည်။ လာမယ့်အခြေအနေ‌ေတွဘယ်လောက်ဆိုးမလဲ ခင် ခန့်မှန်းလို့မရပေမယ့်ချစ်ရသူနဲ့အစ်ကိုနဲ့လက်ထပ်ပြီးချစ်ရသူနဲ့ယောင်းမတော်နေရမည့်အဖြစ်လောက်ဆိုးမှာမဟုတ်ပါ။

ကိုစောသည် I love you နှင့် I like you ကိုမခွဲခြားတတ်တဲ့တောသားကဲ့သို့ပင်။

သူသည်ခင့်ကိုတစ်ခါမှမချစ်ခဲ့ပါ။ ခင်ရဲ့အလှတွေကိုသာသဘောကျခဲ့တာဖြစ်သည်။ ထို့နောက်နေလာတဲ့4နှစ်သံယောဇဉ်ကိုထည့်ပေါင်းလိုက်တော့ ကိုစောအတွက်ထိုအရာသည်အချစ်ဖြစ်သွားသည်။ အမှန်ကိုပြောရလျှင်ထိုအရာသည်အချစ်ကိုဘာမှန်းမသိခဲ့သည်ခင့်အတွက်လဲဒါကဟာအချစ်ပါလားဟုထင်ခဲ့ဖူးသည်။ ခင့်ရဲ့ညီမလေးနွယ်နီ ‌ေခါ် suzyကအဲ့ဒီနေ့ကညစာစားပွဲတွင်ပြန်လာသည့်အထိ....

နွယ်နီ : "ဟင့်အင်း သူကအစ်မကိိုချစ်တာမဟုတ်ဘူး။ အစ်မနွယ်နီ့ကိုအချိန်6လလောက်ပေး မဟုတ်ဘူး 3လလောက်ပဲပေး။ အဲ့ကောင်နွယ်နီ့ကိုတမ်းတမ်းစွဲနေလိမ့်မယ်။ အခုတောင်နွယ်နီ့ကသူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာတောင်နေရာယူနေပြီ "

ညသန်းခေါင်းချိန်နွယ်နီတစ်‌ေယာက်ထမင်းစားပွဲတွင်အဖေ့ဝိုင်ကိုခိုးသောက်ရင်း သေချာစွာဖြင့်ပြောနေသည်။ အဖေတို့ကအအိပ်ကြိုက်သူမို့လို့နှိုးလာလိမ့်မည်မဟုတ်။ မေမေကနှိုးလာကောင်းနှိုးလာနိုင်လို့တိုးတိုးတိတ်တိတ်သာစကားပြောနေရသည်။

ခင် : "အခုမှဘာသိလို့ပြောနေတာလဲ။ ဒီလောက်ပဲသောက်တော့။ ညစာစားတုန်းကကိုစောတို့အဖေကဈေးကြီးတဲ့နှစ်ချို့ဝိုင်တိုက်တယ်ဆို။ ငါ့ညီမလဲဒီရောက်မှအရက်သမားလုံးလုံးဖြစ်တာပဲ"

နွယ်နီ : "ဘယ်ကနေဘယ်လိုသောက်ရမှာလဲ။ တစ်ငုံပဲသောက်လိုက်ရတယ်။ အနှီကောင်လေးကဒီပျက်ရှင်ဝင်နေတဲ့ပုံပဲ။ စကားလဲအလိုက်သင့်ပဲပြောတာ။ သူ့ဝိုင်ကုန်သွားတော့လူကြီး‌ေတွလဲဝိုင်‌ေတွ‌ေသာက်‌ေနတာနဲ့ထပ်ထည့်လို့မကောင်းဘူးလေ။ အဲ့တာနဲ့နွယ်နီ့ခွက်ကိုသူ့ဆီထိုးပေးလိုက်တာ။ အဲ့ဒီအနှီကောင်လေး falling in love ရော "

နွယ်နီ့၏စကား‌ေကြာင့်နှစ်ယောက်စလုံးအသံထွက်ပြီးရီမိသွားကြောင့်ပါးစပ်ကိုပြန်ပိတ်ကာရီနေရသည်။ နွယ်နီသည်ခင့်နှင့်မတူပဲငယ်ငယ်ကတည်းကရန်ကုန်လိုမြို့ပြကြီးတွေမှာပဲနေလာပြီးအဖေကရာထူးတိုးသည့်နောက်ပိုင်းUKမှာပဲနေလာသောကြောင့်တောကလူတွေမြို့သူလို့ခေါ်ကြတဲ့အတိုင်းလူတွေအကြောင်းလဲသိပြီးမာယာများတဲ့သူပင်။ ခင့်ရဲ့သွေးရင်းချင်းချာလို့ပဲလားမသိ ခင်ကတော့အပြစ်မမြင်ပေ။ ပြီးတော့နွယ်နီ့သည်အသက်အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင်ရင့်ကျက်လွန်းသည်။

နွယ်နီ့ : "နွယ်နီပြောထားတယ်မလား။ အစ်မမှာလက်ထပ်ရမယ့်သူတို့၊ချစ်ရမယ့်သူတို့ရှိလာရင်နွယ်နီ့ကိုပြောပါဆို။ နွယ်နီကလူတစ်ယောက်ရဲ့အတွင်းစိတ်ကိုမြင်ရတယ်လေ "

ခင် : "ဟုတ်လား။ ဒါဆိုပြောစမ်းပါဦး။ အစ်မကကိုစောကိုချစ်လားမချစ်လား "

နွယ်နီ့ : "အစ်မ ကိုစောကိုမချစ်ဘူး။ အဲ့ဒီအစားသူ့ညီမလေးကိုချစ်တယ်။ အခုညီမနဲ့စကားပြောနေတုန်းမှာတောင်ကိုစောရဲ့ညီမကိုစိတ်ပူနေသေးတယ်"

ဝိုင်ခွက်ကိုလှုပ်နေသည့်ခင့်ရဲ့လက်များရပ်တန့်သွားသည်။ အလွန်အံ့ဩသွားသော်လည်းအနည်းငယ်သာအံ့ဩသွားချင်ယောင်ဆောင်ဖို့အတွက်မျက်ခုံးကိုအပေါ်မြင့်လိုက်သည်။ ဝိုင်ကိုဆက်သောက်သည်။ နွယ်နီ့ကိုပြန်ကြည့်တော့

သူကမရီအောင်ထိန်းနေပြီးနောက်မထိန်းနိုင်ပဲရယ်ပါတော့သည်။

နွယ်နီ : "အစ်မအရမ်းsurpriseဖြစ်သွားတယ်မလား။ ဘာလို့ဘာမှမ‌ေမးပဲနဲ့အေးဆေးဖြစ်နေသလိုနေနေတာလဲ။ "

ခင့် : "မဟုတ်သေးဘူးနင့်ဟာက....... နင်စိတ်တွေဖတ်တတ်တာမဟုတ်ဘူးလား။ "

နွယ်နီကသူ့စိတ်ကြိုက်ရယ်ပြီးတော့မှ

နွယ်နီ : "နွယ်နီကစိတ်ဖတ်တတ်တာမဟုတ်ပဲမှတ်ဉာဏ်အားကောင်းတာ။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှဟာတွေကိုတစ်ခုချင်းတစ်ခုမှတ်မိတယ်လေ။ တကယ်ကိုအသေးစိတ်တစ်ခုချင်း "

ဟုတ်ပါသည်။ နွယ်နီကအရမ်းမှတ်ဉာဏ်ကောင်းသည်။ မျက်စိလဲလျင်သည်။ သူမသည်မျက်မှန်ကိုခဏခဏရှာရတဲ့မေမေအတွက်လဲအားကိုးရသလိုစာချုပ်လက်မှတ်ထိုးခါနီးကျရင်ဖေဖေ့ရဲ့အတွင်းရေးမှူးဖြစ်သွားတတ်သည်။ သူမရဲ့exပေါင်း‌များစွာကလဲသူမ၏စေ့စပ်သေချာမှုကိုသည်းမခံနိုင်ပဲထွက်သွားကြတဲ့သူချည်းပင်။ အင်း သူတို့ကမစစ်မှန်တာလဲပါတာပေါ့။

နွယ်နီ : "အစ်မဖွေးကလေအဲ့ဒီtoyလေးဖို့ညီမဆီကိုမှာဖူးတယ်။ high qualityဆိုပဲ။ အဲ့ဒီဘူးအဖုံးလေးကdonutနဲ့တူလို့အစ်မဖွေးကဘာလို့စားစရာမှာလဲဆိုပြီးဖွင့်ကြည့်ဖူးတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်အဲ့ဒီဗူးလေးကမှတ်မှတ်ရရပဲ။ ပြီးတော့အဲ့ဒီဗူးလေးကိုအစ်မနဲ့Video callခေါ်တုန်းကမှန်တင်ခုံမှာတွေ့လိုက်တယ်။ အင်း အဲ့ဒီတုန်းကအစ်မဖွေးကအစ်မကိုလက်ဆောင်ပေးတယ်လို့ပဲထင်ခဲ့တာ။ မိန်းကလေးတွေကလဲစားကောင်းတယ်ဆိုတော့အစ်မလဲအတွေ့အကြုံအသစ်တွေရှာချင်မှာပဲဆိုပြီးဒီတိုင်းထားထားတာ"

နွယ်နီသည်လူတွေကိုအဲ့လိုနားလည်ပေးသည်။ ဖြစ်တည်မှုအမျိုးမျိုးကိုနည်းအမျိုးမျိုးနဲ့နားလည်ပေးတတ်သည်။ သစ္စာဖောက်တဲ့လူတွေကလွဲ၍............

နွယ်နီ : "နောက်နေ့ မ မေမေနဲ့video callပြောပြီးတော့မေမေဘာပြောလဲသိလား။ ရန်ကုန်မှာ‌နွေရာသီကြီးကိုနင့်အစ်မက လည်ပိတ်တစ်ထည်နဲ့ဟင်းချက်‌ေနတယ်တဲ့။ နွယ်နီတွေးလိုက်တာတော့ငါ့အစ်မအရသာအသစ်တွေကိုသိပြီးပြီးနဲ့တူတယ်ပေါ့။ အဲ့လိုတွေးနေတဲ့တစ်ချိန်တည်းမှာပဲနွယ်နီဖုန်းကနွယ်နီ့ရဲ့ခဲအိုရဲ့ညီမလေးmydayကိုကြည့်နေတာလေ။ ပြီးတော့သူဘာတင်ထားလဲလို့ထင်လဲ "

ခင် : "ကော်လက်စွပ်လား"

နွယ်နီ : "အင်း ‌ကော်လက်စွပ်နှစ်ကွင်း။ တစ်ကွင်းကိုသူဝတ်ပြီးတော့တစ်ကွင်းကဒီတိုင်းကုတင်ပေါ်မှာလေ ပြီးတော့ captionက first timeကဗရုန်သုတ်ခတွေပဲတဲ့။ and I realized that u both are on the same time. "

ခင် : "ဒါဆိုသိနေတာကြာနေပြီပဲ။ ဘာလို့အစ်မကိုအပြစ်မတင်ခဲ့တာလဲ "

နွယ်နီ : "ခဲအို အာ မဟုတ်သေးပါဘူး။ အစ်မရဲ့exကိုမတွေ့သေးတာမို့လို့အဆုံးအဖြတ်မစောစေချင်ဘူးလေ။ ဖောက်ပြန်တယ်ဆိုတဲ့နောက်ကွက်မှာလဲတစ်ဖက်လူရဲ့အပြစ်တွေရှိသားပဲ။ ပြီးတော့အကြောင်းပြချက်တွေရောပဲရှိတယ်။ "

ကြည့်ပါလား။ အရင်ကသူမုန်းလှပါချည်းရဲ့ဆိုတဲ့ဖောက်ပြန်တဲ့သူတွေကိုတောင်အခုသူနားလည်ပေးနေတတ်ပြီလေ။ သေချာပေါက်ဖောက်ပြန်တဲ့သူကအပြစ်ရှိတယ်ဆိုပေမယ့်ပေါ့။

ခင် : "အောင်မယ်လေး ငါ့ညီမလေးကထင်ထားတာထက်တောင်ရင့်ကျက်နေတာပဲ။ ပြော ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ "

နွယ်နီ : "အကျဉ်းချုပ်ပြောရရင်‌ မရိုးနိုင်တဲ့နည်းအမျိုးမျိုးတွေနဲ့ဖောက်ပြန်တာရော သစ္စာဖောက်တာရော ယုံကြည်မှုကိုအလွဲ‌သုံးစားလုပ်ခံရတာရော အလိမ်ခံရတာရော စုံနေတာပဲ။ အခုအစ်မမြင်နေရတဲ့နွယ်နီနဲ့ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ။ အရင်ကလူကsuzyဖြစ်ပြီးတော့အခုကနွယ်နီပဲ။ ထပ်အလိမ်ခံရရင်တော့suzyပေါ့ ဟားဟား "

လှေကားပေါ်ကနေဆင်းလာသောခြေသံတိုးတိုးလေးကိုကြားလိုက်ပါသည်။ သေချာပေါက်မေမေပင်ဖြစ်သည်။

ခင့်အမေ : "ညကြီးအချိန်မတော်ဘာလုပ်နေတာလဲကလေးတွေ"

ခင်နဲ့နွယ်နီတို့စကားဝိုင်းကဤတွင်ရပ်သွားပေမယ့်နေထွက်လာတဲ့အထိခင့်ရဲ့အတွေးကမရပ်ပေ။ ခင့်မိဘတွေကခင်တို့ကိုဒီမှာအရင်မဂ်လာဆောင်ပြီးမှမြန်မာပြည်သို့ပြန်စေချင်သည်။ မဂ်လာပွဲကိုလဲအမြန်ပြင်ဆင်မှာတဲ့အကြောင်းပြောတာမို့လို့လီလီ့ရဲ့မိဘတွေက သူတို့သမီးလေးကိုစိတ်မချတာတောင်ငြင်းရခက်ဖြစ်နေသည်။ ခင်သာအဓိက သတို့သမီးမို့လို့သူတို့အားလုံးခင့်ရဲ့ဆဒ္ဒကိုသာဦးစားပေးလိမ့်မည်။ အမေတို့ကိုအကြပ်ကိုင်လို့ရအောင်လီလီ့နှင့်ချစ်သူဖြစ်နေသည့်အကြောင်းကိုအရင်ပြောရင်ကောင်းမလား။ ဒါမှမဟုတ် အခုမြန်မာပြည်ကိုပြန်၍လီလီလက်ကိုကိုင်ပြီး သတ်လိုကသတ်နိုင်သည်။ လီလီ့ကိုသာလက်ထပ်ပါမည် ဟုကြွေးကြော်လိုက်ရင်ကောင်းမလား။ နှစ်ခုလုံးကအရှူံးမရှိသည့်နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုလုပ်ရင်ကောင်းမလဲလို့သာစဉ်းစားနေပေမယ့်ခင့်စိတ်ထဲတွင်လုပ်မယ့်အရာကိုအခိုင်အမာဆုံးဖြတ်ပြီးနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

ခင့်အမေ: " ယောကျား ရှင်လဲပြောဦးလေ"

ထပ်ပြီးအချိန်မဆွဲတော့ပဲနဲ့မျက်နှာတောင်မသစ်ရသေးသည့်မျက်ကွင်းညိုလေးနှင့်သာ မေမေတို့ကိုဖွင့်ပြောလိုက်သည်။ မေမေ့ဒီလိုတုံပြန်လာမယ်ဆိုတာခင်သိပါသည်။ သို့သော်အဖေ.........အဖေ၏ဆုံးဖြတ်ချက်သည်အမေ့ကိုမကျေနပ်စေစေသော်လဲအမေသည်အမြဲငြိမ်နေရစမြဲဖြစ်သည်။ ဘယ်မိဘကကိုယ့်သမီးလိင်တူကြိုက်သည်ကိုလက်ခံဖို့လွယ်ကူမည်နည်း။

အဖေသည်ခင့်ကိုစေ့စေ့ကြည့်ကာအသက်ကိုရှုသွင်းလိုက်သည်။ ထိုသိုဆိုလျှင်ဒီနေ့မနက်ကတော့ဆူဆူညံညံဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်မှာသေချာသည်။ ခင်ရဲ့ရှိသမျှသတ္တိအကုန်ထုတ်သုံးကာဖေဖေ့ရဲ့မျက်လုံးကိုမျက်လွှာမချပဲပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမျက်ဝန်းများ၏အဓိပ္ပာယ်ကိုခင်သိပါတယ်။ ခင်မေ့နေသည်။ အဖေကရှားပါးတဲ့အပြုအမူတစ်ခုခုလုပ်တော့မယ်ဆိုထိုမျက်ဝန်းများကိုတွေ့ရတတ်သည်။ ထိုမျက်ဝန်းများသည် လီလီရဲ့ပြုံးနေသည့်မျက်ဝန်းများနှင့်လဲတူသည်။ သူရဲ့အရှေ့မှာသူ့သမီးအရင်းကလိင်တူချစ်နှစ်သက်ကြောင်းပြောတာအဖေသည်ဘာကြောင့်ထိုမျက်ဝန်းများနှင့်ကြည့်နေသနည်း

ခင့်အဖေ : "ဟားဟားဟားဟား"

ခင် : "ဟားဟားဟား"

ခင်တို့သားအဖနှစ်ယောက်စလုံးတစ်ချိန်ထဲအားရပါရရယ်ကြသည်မို့လို့အမေကတော့ကြောင်သွားဟန်။ အမေသတိပြန်ဝင်လာပြီးမေးခွန်းထုတ်တဲ့အထိကိုဖေဖေနဲ့ခင်ဟာအရယ်မသတ်နိုင်သေး

ခင့်အမေ : "ရှင်တို့သားအဖနှစ်ယောက်လုံးဘယ်လိုဖြစ်နေကြတာလဲ။ ကျားကိုကြောက်လို့ရှင်ကြီးကိုး ရှင်ကြီးကျားထက်ဆိုးပဲ။ ဒီနေ့ဘာနေ့ထူးနေ့မြတ်မှမဟုတ်တာကျွန်မသိတယ်။ နောက်မနေစမ်းနဲ့ ရှင်တို့ "

ဖေဖေသည်ခင့်ကိုခုနကမျက်ဝန်းအတိုင်းကြည့်ကာ‌‌ေြဖသည်။ ခင်ပြောပြခဲ့သည့်ဖေဖေ့ရဲ့မျက်ဝန်းများသည် ငယ်ငယ်ကခင်ဟာသများကိုပြောခဲ့တဲ့အချိန်တိုင်းအဲ့ဒီဟာသကိုစိတ်ဝင်တစားနှင့်နားထောင်ပေးပြီးခွက်ထိုးလန်အောင်မရယ်ခင် ဖေဖေရဲ့ထိုမျက်ဝန်းများကိုအရင်တွေ့ရတတ်သည်။ ခင်ပြောခဲ့တဲ့ထဲမှာရယ်စရာပါလားလို့တောင်အခုမှမေးခွန်းထုတ်မိသည်။

ခင့်အဖေ : " ဝမ်းသာသင့်တယ်လေမိန်းမရယ်။ သူရဲ့ကော်လက်စွပ်ပိုင်ရှင်ကိုရှာတွေ့ပြီးလေ။ ငါရယ်ချင်တာ သူ့ကော်လက်စွပ်ပိုင်ရှင်ကသူလက်ထပ်ရမယ့်သူရဲ့ညီမဖြစ်နေတာပဲ။ တကယ်ဇာတ်ကားထဲကအတိုင်းပဲ ဟားဟားဟား "

ခင့်အမေ: "ရှင်ကပါ ဒီလိုလုပ်နေလို့မဖြစ်ဘူးလေ။ အခုလက်ထပ်မယ့်ကိစ္စကိုအကုန်သိပြီးပြီး။ အခုမှရုတ်တရပ်ကြီးသတို့သားနေရာမှမိန်းကလေးတစ်ယောက်ပြောင်းသွားယုံတင်မကဘူး။ အဲ့ဒီမိန်းကလေးကသတို့သားရဲ့ညီမဖြစ်‌ရင်............ကျွန်မလူပုံအလယ်အရှက်မရချင်လို့ ရှင့်သမီးကိုဖြောင်းဖျစမ်းပါ။ "

ခင့်အဖေ : "မိန်းမရယ် ခင်လေးနွယ်ရဲ့ဘဝမှာငါတို့ခွင့်ပြုချက်ကိုတောင်းတယ်ဆိုတာမရှိဘူးမိန်းမရဲ့။ ငါတို့စကားကိုနားထောင်တယ်ဆိုတာကလဲအဲ့ဒါသူလက်ခံနိုင်တဲ့အရာဆိုမှလက်ခံတာ။ အခုလဲငါတို့ကိုအသိလာပေးတာပဲ။ ငါတို့ကတားလို့ရမှာမဟုတ်ပဲ "

အဖေရဲ့စကားကိုကြားမှ ခင်စိတ်ချလက်ချအသက်ရှုနိုင်တော့သည်။ အဖေသည်သူရဲ့ရာထူးအာဏာဖြင့်ခင့်ကိုအတင်းအကြပ်တားနိုင်စွမ်းရှိပါသည်။ ဒါကိုသူလဲသိသလို ခင်လဲသိသည်။ အခုချိန်တွင်အဖေသည်သူ့သမီး၏ဖြစ်တည်မှုကိုလက်ခံချင်တာလဲခင်သိလိုက်သလို ခင်ကလဲအနေဝေးနေတာ‌ေတာင်သူ့သမီးကိုအ‌ေဝးက‌ေနဂရုစိုက်ပြီးချစ်ပေးတာကိုပါအဆစ်အနေနဲ့သိလိုက်သည်။

ခင်အဖေ : "အဆင်ပြေတာပဲမိန်းမရယ်။ မင်းလက်ခံလိုက်ရင်ဘာပွဲမှပျက်စရာမလိုဘူး။ အမှန်တိုင်းပြောရင်မင်းလက်မခံလဲ ပွဲကပျက်မှာမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းပဲသမီးနှစ်ယောက်မွေးထားတုန်းပဲသမက်ချည်းပဲရပြီးချွေးမရမှာမဟုတ်ဘူးဆို။ အခုချွေးမရပြီးလေ။ ငါလဲအမှန်တော့ချွေးမလိုချင်နေတာ "

ခင့်အမေ : "ရှင်တို့!!! ဒါနောက်စရာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ‌သမီးရဲ့ဘဝတစ်ခုလုံးနဲ့ရင်းထားတဲ့ကိစ္စ"

ခင် : "သမီးရဲ့ဘဝတစ်ခုလုံးရင်းထားတဲ့ကိစ္စမို့လို့သမီးကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ချင်တယ်မေမေရယ်။ လီလီကမိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်တာကလွဲပြီးတစ်ခြားအဆင်မပြေစရာမရှိပါဘူးမေမေရဲ့။ သူနဲ့လက်ထပ်ရင်မေတို့စီစဉ်ထားတဲ့လက်ထပ်ဖို့ကိစ္စတွေဘာမှဖျက်စရာမလိုဘူး။ ကိုစောနေရာမှာလီလီ့ကိုပြောင်းလိုက်ယုံပဲ။ ပြီးတော့.........."

ခင့်အမေ: "မရဘူး!!!! မိန်းမချင်းချင်းချစ်ကြတာကအချစ်မဟုတ်ဘူး။ ‌ယောကျားလေးနဲ့မိန်းကလေးနဲ့ချစ်လို့ရတာ။ "

ခင် : "မေမေ့ကိုဒီအကြောင်းရှင်းပြချင်ပေမယ့်သမီးသွားတော့မယ်။ ကျန်ခဲ့တဲ့လီလီ့အကြောင်းလဲကြားတယ်မလား။ အသက်အန္တာရယ်ရှိနေလို့တစ်စက်မှစိတ်မချဘူး။ သူ့ကိုဒီကိုခေါ်လာမှာပါ။ အခုတော့သွားပြီ"

ခင့်အမေ : "ခင်လေးနွယ် နင်ကောင်မလေးတစ်ယောက်အတွက်နဲ့နင့်မွေးမိခင်ကိုပါထားခဲ့ရလောက်တဲ့အထိသွားချင်နေရင်ထွက်သွား။ ပြီးရင်ဘယ်တော့မှငါ့ကိုအမေလို့မခေါ်နဲ့ "

ခင် : "ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာမ‌‌ေဒါ်ခင်ခင်နွယ်"

ခင် အဲ့လိုပြောပြီးထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ ကားထဲဝင်နေတုန်းအိမ်ထဲကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ဒေါသထွက်နေ၍အဖေ့လက်‌ေမာင်းကိုရိုက်နေသည့်အမေနှင့်ပြုံးပြုံးနှင့်အမေ့ကိုချော့နေသည့်အဖေကိုကြည့်ကာအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်သို့ထွက်လာလိုက်သည်။ မနေ့ညကမေမေတို့ကိုပြောပြလိုက်မယ်လို့ဆုံးဖြတ်ပြီးတာနဲ့အိပ်မပျော်သဖြင့် လေယာဉ်လက်မှတ်ကို online ကနေ booking လုပ်နေခဲ့သည်။ UK ကbooking website ကရှုပ်ထွေးလှသည့်လေကြောင်းကြော်ငြာများ၊ Ukက‌ေနဘားအံမြို့ကိုတိုက်ရိုက်‌ေရာက်တဲ့‌ေလ‌ေကြာင်းလိုင်း‌ေတွရှိလားဆိုတဲ့ခင့်ရဲ့တုံးအ‌ေမးခွန်းအပြင်သူတို့ရဲ့လိုရင်းကိုမရောက်နိုင်တော့တဲ့အ‌‌ဖြေများ........

Google ခေါက်ကြည့်လိုက်မှကရက်ပြည်နယ်၏မြို့တော်ဖြစ်သောဘားအံမြို့တွင်လေဆိပ်မရှိကြောင်းသိလိုက်သည်။ ရန်ကုန်သို့ရောက်သည့်အစောဆုံးလက်မှတ်ကိုဖြတ်လိုက်ပြီးချိန်တွင်ခင့်ရဲ့ကွန်ပျူတာပေါ်တွင်နေရောင်ကျလာပြီးဖြစ်သည်။

"I was waiting for u so long.

မင်းကိုစောင့်မျှော်နေတဲ့တစ်မိုးအောက်

ရောက်လာတော့ဒီရင်ထဲမှာဝမ်းသာ

ဘာကြောင့်မို့အချစ်ရယ် ကြာနေသလား "

ဖုန်းလာနေသည့်အသံဆိုတာကိုမေ့ပြီးခင် လိုက်ညည်းလိုက်ပါသေးသည်။ ‌အပျော်လွန်နေတဲ့ကိုယ့်အဖြစ်ကိုတွေးကာရယ်ရင်းဖုန်းကိုကြည့်လိုက်တော့ contact name က unknown ဖြစ်နေသော်လဲကိုင်လိုက်သည်။

" ဟယ်လို "

" ဟယ်လို သမီးခင်လား။ အခုသမီးလီလီ့ဆီပြန်နေတာဆို "

သတင်းတွေကအရမ်းမြန်လွန်းသည်။ အမေပြောလိုက်တာပဲဖြစ်ရမည်။ တစ်ဘက်ကဖုန်းပြောအသံကငိုထားပြီးတဲ့လူတစ်ယောက်လိုတုန်ခါနေသောကြောင့်အသံကိုမမှတ်မိပေမယ့်ခင့်ကိုသမီးခင်လို့ခေါ်တာလီလီ့အမေ့တစ်ယောက်ပဲရှိသည်။

ခင် : " ဟုတ် အန်တီ။ လီလီ့ကိုစိတ်မချတော့လို့လေ။ ဒါဆိုဖြစ်သမျှအကြောင်းတွေအန်တီကြားလိုက်ပြီးရောပေါ့။ သမီးလီလီ့ကိုဒီကိုခေါ်လာခဲ့မလို့ပါ။ ပြီးမှဆက်ရှင်းကြတာပေါ့ "

လီလီ့အမေ : "မဟုတ်ဘူးသမီးခင်။ မဟုတ်ဘူး"

ကြားရသောအသံများအရလီလီ့အမေသည်ချုံးပွဲချငိုလိုက်သည်ဟုထင်ရသည်။ လေဆိပ်ထဲကကားပါကင်တွင်ကားကိုထားခဲ့လိုက်ပြီးအဝတ်အစားတစ်ထည်နှစ်ထည်သာပါသောအိတ်ကိုလွယ်လိုက်ကာ ဖုန်းကိုကိုင်လိုက်ပေမယ့်ဖုန်းကနေထွက်လာသောအသံကြောင့်ခင်လှုပ်ရှားမှုများရပ်တန့်သွားကာခဏသေဆုံးသွားရသည်။

လီလီ့အမေ : "လီလီလေးပျောက်သွားပြီး သမီးရယ်"

____________________________

Zawgyi

လီလီ ဟန္နီ၏အိမ္တြင္3ရက္ေလာက္ေသာင္တင္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ဟန္နီကအစား‌ေ႐ြးတဲ့လီလီ့ကိုမၿငိဳျငင္သည့္အျပင္လိုအပ္တဲ့အသုံးေဆာင္ေတြလဲဝယ္လာေပးသည္။ ထို႔ျပင္အခုတေလာဟန္နီသည္အလုပ္ကိုခြင့္ရွည္ယူထားသည့္ပုံပါ။ 24နာရီလုံးလီလီ့အနား၌ေနေပးၿပီးမ်က္စိေအာက္အေပ်ာက္မခံဆိုသလိုတကယ္အေပ်ာက္မခံပါ။ မုန႔္ေတြအြန္လိုင္းကမွာထားတာေတြ delivery နဲ႔ေရာက္ၿပီးဆိုသူပဲဆင္းယူသည္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ1မိနစ္ေတာင္မျပည့္ခင္အျမန္ေျပးပကန္လာသည္။ အေနာက္မွာတစ္ေယာက္ေယာက္လိုက္လာသလိုမ်ိဳး..........

လီလီ : "ဘာျဖစ္လို႔လဲ။ သူတို႔ေတြေတြ႕သြားလို႔လား။ "

လီလီကစိုးရိမ္တႀကီးနဲ႔ေမးရင္လဲသူကရယ္က်ဲက်ဲနဲ႔ပဲ

ဟန္နီ : "သဲေလးကိုစိတ္မခ်လို႔ေလ။ အမသြားတဲ့တစ္စကၠန႔္ေလးအတြင္းမွာတစ္ေယာက္ေယာက္ဝင္လာရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ "

အဲ့လိုမ်ိဳးပဲအၿမဲျပန္ေျဖသည္။ ဟန္နီ လီလီ့အေပၚထားသည့္ခံစားခ်က္ကိုလီလီခံစားမိေသာ္လည္းခင္ေလးႏြယ္ဆိုသူေၾကာင့္မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္မွျဖစ္မည္။ ခင္ကေတာ့လီလီ့အစ္ကိုကိုမသိခ်င္ေယာင္မေဆာင္ခဲ့ေပမယ့္လို႔ေပါ့။

ဟန္နီ : "လီလီ့ရဲ႕ဖုန္းကသူတို႔ယူသြားၿပီထင္တယ္။ မေတြ႕ေတာ့ဘူး။ အဲ့ဒါေၾကာင့္တစ္ခုခုလုပ္ခ်င္တာရွိရင္ မရဲ႕ဖုန္းကိုသုံးေနာ္။ "

ဘာေၾကာင့္ဖုန္းအသစ္မဝယ္ေပးတာလဲလို႔ဒီပါးစပ္ပုတ္ကေျပာထြက္မိေတာ့မည္။ ဟန္နီ႔ကဘာလို႔ဖုန္းဝယ္ေပးရမည္နည္း။ ခင့္ကိုဖုန္းဆက္ခ်င္ေသာ္လဲရက္နည္းနည္းေလာက္ပဲသည္းခံၿပီးေနယုံပင္။ ခင့္မွာကအလုပ္တစ္ဖက္မအားသည့္ၾကားကလီလီ့ကိုလာေတြ႕မွာကိုး.......

မလြမ္းဘူးဆိုလီလီမုသားကိုေျပာဆိုျခင္းသာျဖစ္သည္။

ေသမတတ္ေအာင္လြမ္းေနေပမယ့္၊

သူရဲ႕ကေလးေရဆိုတဲ့အသံေလးၾကားရင္အဆင္ေျပသြားေပမယ့္၊

သူရဲ႕ရင္ခြင္မွာတိုးခ်င္ေပမယ့္

ဟန္နီေပးတဲ့ဂ႐ုစိုက္မႈမ်ားကအဲ့ဒီလြမ္းေနသည့္စိတ္ကိုရွက္ေအာင္လုပ္လိုက္သည္။ ခင့္ကိုလြမ္းေနသည့္စိတ္မ်ားသည္ရွက္ေပမယ့္လို႔ေခါင္းထဲကမထြက္ႏိုင္အတြင္းတစ္ေနရာတြင္ပုန္းေနဆဲျဖစ္သည္။

ဟန္နီ : "သဲေလး မ ေျပာတာၾကားရဲ႕လား။ ဘာေတြစဥ္းစားေနတာလဲ "

လီလီ : "ဟမ္ အာ ....လီလီအိပ္ငိုက္ေနလို႔‌မၾကားလိုက္ဘူး။ ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ေျပာပါလား "

ဟန္နီ : "ဪ လီလီ့ရဲ႕အေမကျပန္လာရင္ကိုႀကီးတို႔ရဲ႕မဂ္လာပြဲကိုအရင္လုပ္မယ္တဲ့။ တစ္ဖက္မိဘကမဂ္လာပြဲကိုအျမန္စီစဥ္ေနၾကတဲ့ပုံပဲ။ ဘာသာကြဲေတြဆိုေတာ့လဲမဂ္လာပြဲကႏွစ္မ်ိဳးေတာင္လုပ္ရမွာေပါ့။ ၾကည့္ရတာဒီကဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာမဂ္လာပြဲတစ္ေခါက္လုပ္ၿပီးUKမွာလဲတစ္ေခါက္လုပ္မယ္နဲ႔တူတယ္။ UKသြားရင္လီလီနဲ႔မမကိုပါေခၚသြားမယ္တဲ့ၿပီးေတာ့...."

လီလီလက္ျပလိုက္ၿပီး‌ေခါင္းကမိုက္ကနဲျဖစ္သြားသျဖင့္လဲက်‌ေတာ့မလိုျဖစ္‌ေန‌ေသာေၾကာင့္ဟန္နီကစကားဆက္မေျပာေတာ့ပဲစိုးရိမ္တႀကီးျဖင့္သူမရဲ႕လက္တစ္ဖက္ကလီလီ့ရဲ႕ဘယ္ဘက္လက္ေမာင္းကိုတင္းၾကပ္စြာႏွင့္က်န္တစ္ဖက္ကလီလီ့ရဲ႕ညာဘက္လက္ဖမိုးကိုညင္ညင္သာသာႏွင့္အုပ္မိုးထားသည္

ဟန္နီ : "သဲ အဆင္ေျပရဲ႕လား"

လီလီအၿပဳံးဟုမမည္‌ေသာဟန္‌ေဆာင္အၿပဳံးကိုၿပဳံးကာေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္သည္။

ဟန္နီ : "ေဆးေသာက္ၿပီးရင္ဒီညေတာ့ေစာေစာအိပ္လိုက္ေတာ့။ အခန္းထဲမွာခ်ည္းေနေနရလို႔မလန္းဆန္းတာျဖစ္မယ္။ "

လီလီ : "အင္းပါ။ ဒါနဲ႔မ ေျပာစရာက်န္ေသးတယ္မလား"

ဟန္နီ : "မနက္ျဖန္က်ရင္လီလီ့ရဲ႕အေမနဲ႔ကိုႀကီးတို႔လင္မယားဘားအံကိုလာလိမ့္မယ္။ ဟိုေကာင္ေတြကေတာ့တရားရင္ဆိုင္ေနရၿပီေလ။ ၿပီးေတာ့ႀကီးႀကီးကလဲ‌ေရာဂါပိုဆိုးလာလို႔။ အဲ့တာ..သဲေလးသြားခ်င္လားလို႔ "

လီလီ : "ကိုႀကီးတို႔ကလက္မထပ္ရေသးပါဘူး။ လင္မယားလို႔မသုံးပါနဲ႔ "

ဟန္နီ : "ေနာင္က်ရင္ျဖစ္လာမွာပဲဟာ"