"Ашгүй та ирэв үү Юра-ssi"

" Сайн байна уу ноён Бан захирал " би 90 градус ёслотол тэрээр надруу инээмсэглэн хараад

"Наашаа ирээд суу суу. Нэгэнт чи хамгийн сүүлд ирсэн хүн болохоор чамд бүх юмыг сайн тайлбарлаж өгч чадна."

Би түүнрүү харан инээмсэглээд ширээнийх нь урдаас харах сандалыг татан суув. Гэхдээ юбка хэтэрхий дээшлээд байсанд цүнхээ гуяан дээрээ тавилаа.

"Тэгэхээр.. "

Бан захирал ширээн дээр байх цаасыг аван уншиж "-Бан Юра тийм ээ?" хэмээхэд би аль болох хичнээн тийм биш ч гэлээ дур булаам харагдахыг хичээн инээмсэглэн

"Тийм ээ , Юра." гэв.

"20 настай , сөүлийн дээд сургууль төгссөн , бас ... " хэмээн цаасны доод талруу түүний нүд шилжин -"Стилистээр ажилд орж байгаа юм байна тийм ээ? "

Би зөв сонссон эсэхтээ эргэлзэв. Стилист ээ?

"А-айн? "

Нүдээ бага зэрэг томсгон гайхан асуувал цаасруу харсан чигээр толгойгоо зөөлхөн дохин

"Тийм ээ стилист. Чинийх мөн биз дээ? "хэмээн цаасыг надруу харуултал үнэхээр л миний явуулсан анкет мөн байлаа.

"Минийх мөн байна л даа. Гэхдээ би менежерээр бүртгүүлж ярилцлаганд ороод долоон хоногийн өмнө тэнцсэн гэсэн зурвас хүлээн авсан юмсан. "

" Тийм гэж үү? "

" Тийм ээ."

" Гэхдээ түрүүхэн манай шинэ менежерүүдийн орон зай дүүрчихсэн шүү дээ. Бид ердөө 2 шинэ л менежэр авсан."

Урам хугаран би урдуур унжин ирсэн үсээ чихнийхээ ардуур хийн амандаа чимээгүй " Н*вш " хэмээн хараасан ч түүнипг сонссон эсэхийг мэдэхгүй. Сонсоогүй л гэж найдав.

Би одоо яах вэ? Би ийшээ орж ирэх гэж тэр фэн охидуудтай яаж ноцолдлоо.

Бан захирал компьютер дээрээ юм хайж байгаа бололтой хэсэг чимээгүй байсны эцэст хажуудаа байх утасны товчлуур дээр дарж

" Ми нарийн бичиг. Түрүүхэн шинээр орж ирсэн анкет менежэр гэсэн байх ёстой гэсэн байх юм. " хэмээх ба өөдөөс нь утас нь залгав.

Утсаар ярин цаасруу хэд хэд харж комьпютер дээрээ юм бичих ба ярьж дууссаныхаа дараа хуруугаа оролдох надад хандан

" Хүлээлгэсэнд уучлаарай Бан Юра. Би уг нь захирлынхаа ажлыг хийх ёстой ч өнөөдөр үүнтэй жоохон орооцолдчихлоо. Тэгэхээр 3 сарын дараа манай нэг менежер ажлаасаа гарахаар тохирсон байгаа. Тэгэхээр чи түүний орон зайд орж болох юм байна."

Миний нүд гэрэлтээд л явахаа би өөрөө мэдрэв.

"Тийм гэж үү ? ашгүй дээ."

"Гэхдээ-... "

Бан захирал жоохон эмээсэн төрхтэй хэлэхэд би дахин түүнрүү харлаа.

"Чи тэр үе хүртэл стилистийн ажлыг л хийх хэрэгтэй болох нь дээ."

"Гэхдээ би стилистийн ямар ч мэдлэггүй шүү дээ."

"Зүгээр ээ зүгээр. Чамд анхан шатнаас нь заана"

Стилист болох санаа надад нэг л гэрэл асаахгүй байлаа. Менежэр стилист хоёр чинь тэс ондоо ажил шүү дээ. Итгэж байна уу үүнд.

Би хоёр гараа түүний ширээн дээр тавин урагшаагаа бага зэрэг бөхийн ойртоод

"Гуйж байна ээ. Өөр ямар нэгэн арга байхгүй юу? Би үнэхээр стилист болмооргүй байна".

Санаа алдан , Бан захирал компьютэрээ унтраан , уртлах цаасыг эвхлэн янзлаад

" Харамсалтай нь тийм арга алга даа хатагтай Юра. Таныг менежер болгох арга зам ердөө энэ л байна. Эс бөгөөс та өөр ажил л хайх хэрэгтэй болохвий гэдгээс эмээж байна. Бидний болчимгүй явдлаас иймэрхүү зүйл болсонд уучаарай. Уг нь манайх ингээд байдаггүй

юм. "

Түүнийг зөвшөөрүүлэх гэсэн хичээл зүтгэл талаар нэг өнгөрөхөд би нүүрэн дэхь итгэлээ арилган сандлаас босч түүнд бөхийгөөд

"Заза би хичээж ажилна аа " хэмээн зөвшөөрхөөс өөр арга зам үлдсэнгүй.

Энэ бол надад олдох ганц л боломж. Юра ердөө 3 сар л тэс.

" За тэгвэл сайн байна. Чи хоёр давхарлуу буун 304 гэсэн өрөөлүү орвол бусад стилистүүдтэй уулзана. Тэд чамд туслах байх. "

"За баярлалаа танд. "

Би бөхийн ёслон өрөөнөөс гарч хаалгыг хаасан даруйдаа нүүрэн дэхь хуурамч инээмсэглэлээ арилгав.

Таарч дээ. Юра.

Чи үнэхээр гайхалтай азтай юм.

Чи явсаар явсаар болон хувирлаа.