Days goes by, bumalik na si kuya at ate sa states dahil na-ayos na ni kuya ang problema ng kompanya rito. Kuya said babalik sila dito pag golden anniversary na nila mama at papa. I can't wait for that dahil makikita ko na ang mag-asawang umampon sakin.

"Janelle! Breakfast na!" Rinig kong sigaw ni nanay Auring mula sa labas ng kwarto ko dahilan para mawala ako sa pagi-isip ko.

"Pababa na po!" I said at nagma-madaling lumabas. Pagkababa ay sinalubong ako ng mga ngiting hindi mawala-wala sa tuwing ako'y nakikita.

"Kamusta tulog mo?" Nanay asked.

"Okay lang naman po."

"Mabuti naman. Tara na't mag-almusal, nanjan na tita mo hinihintay ka."

Tinanguan ko siya at nginitian bago nagpa-alam na pupunta na sa dining hall. Pagka-rating ko roon ay naubutan ko si tita na tahimik na sumisimsim ng kape habang may malalim na iniisip.

"Gano kalalim sinisisid mo tita?"

Nagulat siya ng bigla akong nagsalita. Hindi rin naman kalaunan ay ngumiti siya. Isang ngiting hindi ko alam kung malungkot o peke.

"Anjan kana pala. Kumain kana, samahan moko bumili ng groceries."

"Wala sila manang?" I ask.

"Pina-day off ko muna sila, tsaka gusto kita maka-bonding." She said with a warm smile. I nod at her at sinimulan ng kumain. Not so long ay natapos rin ako, i didn't bother to change my jersey short and white tee dahil maggr-grocery lang naman kami and mabilisan lang ayon kay tita.

Ngayon ay nasa supermarket kami ng mall. Sinabi na sakin ni tita ang mga kelangang bilhin para sa bahay at napuno namin ang dalawang cart. "Tita. Ice ream nga, yung cookies n' cream. Please?" Request ko sa kaniya. Wala kasi sa listahan iyon.

"Kuha ka na." She said without hesitation.

Masaya namang pumunta ako sa frozen area ng market at kumuha ng tatlong isang litrong ice cream na iisa ang flavor— cookies n' cream. Malapit nako sa pila namin ng biglang may kumalabit sakin, lumingon ako.

"Christine!" I shrieked and she chuckled. "Kamusta kana?" I ask.

"Okay naman, eto, busy sa school." Kibit balikat niya saka ako sinabayan sa paglalakad. Ng mapansin niyang nahi-hirapan ako medyo sa dala ko ay nagtanong siya "Need help?"

I just shook my head. "No need. Baka naman ini-stress mo sarili mo sa school?"

"Hindi. Hahahaha. Nagagawa ko pa namang gumala kahit minsan." She smile "Nagkita pala kami ni Chrystel noong isang araw. Sinabi niya sakin yung nangyari sa resort. Okay kana ba?" Halata sa mukha niya ang paga-alala. Tumigil kami sa harapan ni tita.

"Okay nako. Hindi na masakit katawan ko." I said. "Tsaka huwag ka mag-alala sakin, sa nangyari ba man sa buhay ko maninibago pa'ko?" Pareho kaming natawa sa huling sinabi ko. Pero nawala iyon ng magsalita si tita.

"Janelle? Sino kausap mo?" May kunot sa noong tanong niya.

"Oh dipa kayo magkakilala?" I raise a brow bago tumingin kay tita. "Well, tita, this is Christine and Christine this is my tita."

"Nice meeting you po." Magalang na sambit ni Christine na bahagya pang yumuko. Napangiti ako ng dahil sa ginawa niya, kung si Chrystel ito de-deadmahin lang niya.

Naga-alin langan naman ay sumagot si tita "N-nice meeting you too..." She gulped before continuing "...Christine."

***

Natapos ang grocery namin ni tita at nag-part na kami ng ways ni Christine. Tinulungan ko si tita na iayos ng mga pinamili namin sa kusina.

"San mo pala nakikala si Christine?" She asked with hesitation.

"Siya po kasama ko noong na-kidnapped po ako. Naka-ligtas din po siya at na-ampon din po." Masiglang kwento ko. "Mabait siya tita tsaka mapagkumbaba po. Siya po yung naging ate ko noong nasa purgatoryo pa kami tita, dalawa po sila ni Chrystel."

"Chrystel?" Kunit noong tanong niya na tinanguan ko lang.

"May problema ba sa kanila tita?"

"Wala naman. Pwede bang ayain mo silang dalawa rito sa susunod na linggo? Gusto ko lang makilala mga naging kaibigan mo." She smiled pero pakiramdam ko peke ang ngiting iyon. But I shrug it off. Tinanguan ko siya ng may sigla.

"Ano kaya tita kung papuntahin din natin sila Christian dito? Sila Kimberly at Elizabeth pati na rin ibang kaibigan ko?" I suggested.

"I think mas mabuting sila na lang imbitahin natin huwag na ibang barkada mo." Ngiwi niya "I honestly don't like some of your friends."

Natatawang tumango na lang ako sa sinabi niya. "Some of them can be really wild. Pero totoo silang kaibigan tita, yung iba nga lang pero may grudge sa isa't isa."

"Yeah, pansin ko nga." Tatango-tango niyang sabi. "Anyways, anong gusto mong kainin mamaya?"

"Afritada and dinuguan tita." Walang prenong sagot ko na ikina-tawa niya. I'm craving for those foods now. Iispin ko pa lang sila natitikman kona sila sa labi ko.

"Okay. Yan kakainin natin mamayang tanghalian."

***

Matapos ang ilang araw, ngayon na ang pag-punta ng dalawang kaibigan ko sa bahay gayun na rin ng malalapit kong kaibigan. Christine, Crystel and I have been meeting each other these past few days, kung hindi sa mall ay sa secret place naman namin.

"Goodbye sir." Sabay sabay naming sabi ng matapos ang announcement ng adviser namin. Dali dali ko namang niligpit ang mga gamit ko. I look at my wrist watch and I have more than 10 mins to pick up Christine and Chrystel at our secret place.

"Nagmama-dali ka ata ha." Singit ni Minmin.

"Yep! May susunduin pako ehh." I said tsaka nagmama-daling sinukbit ang bag ko sa balikat ko. I hurriedly leave the building. Sumakay ako sa sasakyan naming naka-parada at sinabi kay manong ang punta namin.

Dumating kami sa meeting place at na-abutan namin ang dalawa na nagu-usap. I opened my window and peeked outside. "Hey! Tara na!" Paga-agaw ko ng atensyon nila.

They looked at me with a smile bago sumakay sa sasakyan. "Tara na manong." Masayang sambit ko. Nagtataka man ay nag-maneho na si manong.

"Kamusta naman school mo?" Christine asked.

"Okay naman"

"Eh kayo ni Renz musta?" Si Crystel naman nagtanong ngayon.

"Okay din." Tango tango kong sambit.

"Eh yung bruhilda mong ate? Musta sungay!?"

"Grabe ka naman Crystel. Hindi naman ganun kasama si ate." Sita ko sa kaniya. Napaka-prangka talaga ng babaeng ito.

"Manong daan ho muna tayo sa infinitea." Christine requested na hindi naman tinanggihan ni manong. Bumaba si Christine at um-order ng inumin niya samantalang naiwan kami sa sasakyan ni Crystel. Hindi rin naman nagtagal si Christine sa loob at bumalik na rin na may dala pang tatlong infinitea.

Nagpa-salamat kami sa pagbili niya ng inumin namin. Pagkatapos ang 20 mins na byahe ay naka-rating kami sa bahay. Tita approached us with a genuine smile.

"Buti at naka-rating kayo. Halikayo pasok. I cooked afritada, dinuguan at adobong sitaw."

"Oh my favorite!" Exclaimed Crystel. "Tara na tita! I can't wait to taste your cook na!"

Natawa si tita sa excitement na binibigay ni Crystel sa kaniya. Tinalikuran na niya kami at nag-simula ng naglakad papuntang dining area, sumunod naman kami. Doon ay nakita ko ang tatlong malapit na kaibigan ko na nakatingin sakin ng may mga ngiti sa labi. Ipinakilala ko sa kanila ang dalawa at nagagalak naman silang nakilala nila sila.

Umupo kami at nagsimula na ang masayang hapunan namin. Wala na akong mahihilig pa sa nangyari ngayon araw. Isa ito sa pinakamaganda at masayang araw na nangyari sakin. I couldn't ask for more.

***

Pagkatapos ng hapunan ay pinahatid ko ang dalawa kay manong sa bahay nila. Hindi naman nag-alinlangan si manong. Tumulong din ako sa pag-ligpit ng pinag-kainan.

"Mabubuti ang mga kaibigan mo Janelle" Christian comment while washing the dishes.

"Syempre ako namili eh" I proudly said.

"But I hope they won't kill you." He murmured but I didn't heard him clearly kaya I ask him to repeat it. "Nothing. Just dry the dishes" he smile.

Tinanguan ko na lang siya at hindi na inisip pa ang binulong niya kanina. I started drying the dishes just like what he said. Nag hu-hum din ako habang ginagawa yun.

"Shit!" Napamura ako ng bigla kong mabitawan ang plato sa kamay ko. Isang malakas ng ingay ang namayani sa kusina kasabay ng pagka-wasak ng plato. "Shit! Why am I so dumb?" I cuss at myself. Pupulutin kona sana ang mga parte ng basag ng plato ng pigilan ako ni Christian.

"Ako na magli-linis neto. Doon ka muna sa salas." He said. Magrereklamo sana ako ng senyasan niya ako kya wala rin lang akong choice. Padabog na naglakad ako palaya and instead na pumunta sa sala ay sa kuwarto ko ako pumunta.

I sigh and lay in my bed. Tinitigan ko ang puting ceiling. What on earth have I done? Haist. Ngayon lang ako naka-basag ng plato and I don't know why I'm frustrated and feels responsible for what I've done?

Ipiniling kona lang ang ulo ko sa gilid at kinuha ang cellphone ko. I opened my Facebook account and wala man lang ako g nakitang matino-tino. Napaka-useless. Ibinaba kona lang ulit ang phone ko at pinikit ang mata ko.

I sigh and unknowingly, I drifted to sleep.

***

😅