Эгч: ...харамсах болно.

Би: Юу? Сайн харилцаатай? Бид тийм дотно байсан юмуу? Бас юун харамсах?

Эгч: Тийм ээ дотно байсан.

Би:.........

Эгч: Би чамайг арай л хүчилсэн бололтой. Тэгвэл өөрөө хүслэарээ болдоо. Би чамайг дахиж чахаж хүчлэхгүй. гэж хэлээд өрөө лүүгээ явчихав.

Бид тийм дотно байсан юм бол Инү эмнэлэгт байхад яагаад тэгэж хэлсэн юм бол? Арай надад хайр..... За үгүйдээ зүгээр л хамгаалдаг байсан гэж байна шүүдээ. Би Инүгээс хамаагүй дүү юм чинь ахын сэтгэлээр л надад санаа тавьж байсан байх. Гэхдээ би Инүгээс асуусан нь дээр бололтой... Дахиад л толгой өвдөөд эхлэлээ........

~Маргааш нь~

Хичээлийн цагийг арай хийн өнгөрөөж ажил дээрээ ирлээ. Ирмэгцээ шууд л Инүг хайя гэж бодсон болов ч Наби дарга надад баахан ажил даалгав. Бичиг цаасных нь ажилыг дуусгачихаад өрөөнд нь аваачиж өгөх гэж байгаад нэг хүнтэй мөргөлдөөд унчихав. "Яааая" гэсээр дээш хартал Харим эгч зогсож байв. Энэ эгчтэй хамт ажилладаг ч гэсэн нэг удаа ярилцаж байгаагүй юм байна. Аан үгүй өмнө нь нэг ярилцаж байсан юм байна... Харим эгч намайг "зүгээр үү" гэсээр түшин босголоо. Дахиад л энэ үйл явдал өмнө нь болсон юм шиг санагдчихлаа. Толгой хүчтэй нь аргагүй өвдөж, ямарч хүчгүй болох тэр агшинд би нэг зүйлийг санах нь тэр. Санасан зүйлдээ шоконд орон хөл дээрээ тогтож ядан зогслоо. Харим эгч намайг санадал дээр суулган ус аваад ирье хэмээн яваад өгөв.

Би яг юу саначихваа?! Наби дарга намайг алагдаад надруу уурлаад байна... Намайг ажилаас халдаг өдөр бололтой. Бид гурваас гадна Инү хажууд зогсож байна. Инү юу хийж байгаа юм бол?... Дараа нь Наби дарга Сура хоёр яваад өглөө. Гэтэл Инү намайг...надад "Хөгжилтэй өөрийнхөөрөө байгаа чинь чиний үнэн төрөхийг нуудаг халхавч байж ээ" гэж хэлж байна. Инү нээрэнгээсээ намайг ингэж хэллээ гэж үү? Энэ үг нь намайг хоёр нүүртэй амьтан гэж хэлж байгаа юм шиг санагдаад байх юм. Үгүй ээ би худлаа юм санасан байх. Гэхдээ санасан зүйл минь дэндүү бодит байсан. Үнэхээр тэгж хэлсэн юм гэж үү?

Яг энэ үеэр Инү "дахиад толгой чинь өвдсөн юмуу" гэсээр хажууд минь ирэн зогслоо. Би толгойгоо удаанаар гэгч нь эргүүлсээр Инү рүү харлаа.

Би: Би нэг зүйлийг санасан.

Инү: Айн? Тийм үү? Юу санасан юм бэ?

Би: Та намайг баг зүүж өөрийнхөө жинхэнэ төрөхийг нуудаг гэж хэлж байхыг чинь саналаа!!!

Инү: Юу?

Би: Үнэхээр намайг ингэж хэлсэнд чинь итгэж чадахгүй нь... Та чинь харин өөрөө хүнийг ойлгох чадваргүй өнгөцхөн бодолтой хүн байсан байх нь ээ!!!

Инү: Айн? Сү И чи буруугаар ойлгоод байна. Наад үед чинь... *үгийг нь таслах*

Би: Наад үед чинь яасан гэж? Би ууртай байсан юмаа эсвэл би арай хэтрүүлчихсэн байна лээ гэж хэлэх гээ юу?

Инү: Тийм ээ. Гэхдээ чи наадхаа буруу ойлгоод байна шүүдээ.

Би: Тийм гэнэ ээ?

Инү: Үгүй ээ. Яг ч шууд утгаараа биш.

Би: Та одоо надаар тоглоод байгаа юмуу? Тийм ээ нэг бол үгүй ээ гээд.

Яасан би тоглож болмоор хүн шиг байгаад байна уу?

Инү: Сү И миний хэлэхийг сонсолдоо!

Би "Сонсмооргүй байна" гэж хэлчихээд угаалгын өрөө лүү гүйлээ. Угаалгын өрөө лүү гүйх алхам тоолонд нүднээс минь нулимс урсаж байлаа. Инүг уг нь сайхан сэтгэлтэй хүн гэж бодож байтал яаж хүнийг ингэж хэлж чадаж байна аа!! Би үнэхээр гомдож байна. Би үүнээс илүү ихийг санамааргүй байна!! Надад юу гэж хэлж байсан бол гэхээс айж байна. Өөрийгөө шархлуулмааргүй байна...

Толгой өвдөөд байсан тул Наби даргаас чөлөө аван гэртээ харихаар боллоо. Гэрт ирэх үед том өрөөнд дүүжин цаг байв. Эгч авчирсан байх гэж бодсоор гал тогоо руугаа орон өвчин намдаах эмээ усаар даруулж уучихаад өрөө лүүгээ орлоо. Өвчин намдаах эм нойр хүргээд байдаг тул шууд л орондоо орон унтаад өглөө.

~Зүүд~

Нэг хүн амыг минь дарсаар хойш алхаж байлаа. Би тэр хүнээс айж байсан болохоор гарнаас нь мултрахийн тулд ийш тийш тийчэгнэн хөдөллөлөө. Надаас өндөр хүчтэй байсан тул эрэгтэй хүн гэдгийг нь сайн мэдэж байв. Тэр эрийн хэвлий рүү тохойгоороо хүчтэй цохин, гарыг нь хазлаа. Тэр эр *яаааая* гэсээр газар унаад өглөө. Би айсандаа тэр эрээс мултрах төдийд цүнхээрээ тэр эрийг цохиход бэлнээр барин зогслоо. Би үнэхээр их айж байна. Яг л хүнд хулгайлагдаж буй мэт...

Хар дарсан мэт айдас төрүүлсэн зүүднээсээ нулимс урсгасаар цочин сэрлээ. Энэ зүүд.... Яг л бодит мэт мэдрэгдлээ. Амыг минь дараад байсан хүн хэн байсан юм болоо? Өмнө нь болж байсан юм шиг л.... Дахиад л өмнө нь болсон юм шиг энэ мэдрэмж... Энэ мэдрэмжнээс үнэхээр их залхаж байна. Зүүдэндэх айдас болон залхааж ядраасан энэ мэдрэмжнээсээ болоод уйлж орхилоо. Тэр нэг хогийн хутгалуулдаг өдрөөс хойш би өөрийгөө яагаад байгааг ойлгохгүй байна... Яг миний дотор өөр хүн орчихсон юм шиг. Шал өөр мэдрэмж, шал өөр бодлууд, гол нь өөр амьдралтай болчихсон юм шиг л... Эсвэл чухал зүйлээ алдсан мэт. Би үнэхээр цөхөрч байна. Бас энэ толгойн өвдөлтийг тэвчихийн арга алга.

Эмч рүү залгамаар байгаа ч эхлээд өвчин намдаах эмээ уугаад зүгээр болохгүй бол залгая хэмээн бодсоор цагаа хартал 23:54 болж байв. Өрөөнөөсөө гараад гал тогоонд очин эмээ усаар даруулан уугаад зогсож байтал том өрөөнд байсан өнөөх цаг 00:00 цаг болсныг мэдэгдэн "дин дин дин" хэмээн дуугарлаа. Энэ үед толгойн дундуураа төмрөөр цохиулсан мэт хүчтэй өвдөв. Гартаа барьж байсан аягатай усаа унагаан толгойгоо барьсаар арай ядан хөл дээрээ тогтон зогслоо. Толгойн өвдөлт минь хүчтэйн аргагүй өвдөхөд өөрийн эрхгүй эгчийг дуудлаа. Энэ үед ямар нэгэн юм санах шиг болов......... Санасан зүйлээ гайхсаар зогсох зуур эгч том өрөөний гэрэл асаасаар миний хажууд ирж зогслоо.

Яг юу санасанаа ойлгож ядан зогслоо. Би мартсан зүйлсээ санасан бололтой... Өөрийн дуртай хамтлагийн хайртай гишүүн...анхны фэн уулзалт, тоглолт...ажилдаа явж эхэлсэн өдрүүд...миний төрсөн өдөр...амыг минь дарж байсан хүн...монголд хийсэн тоглолтын үеэр болсон зүйлс...надад сэтгэлээ илчилсэн хүн...хутгалуулаад ухаангүй болсоны дараа харанхуйд миний нэрийг дуудаж байсан хүн...миний хайртай хүн...гээд мартсан зүйлсээ бүгдийг нь саначихлаа... Би үнэхээр бүгдийг саначихлаа. Бүх зүйлээ санав уу гэсэн шиг толгойн өвдөлт минь намжив.

Эгч: Толгой чинь өвдөө юу?....Их өвдөж байна уу? Эм уух уу?... Хөөе ямар нэгэн юм хэлэлдээ.

Би: Эгчээ!....

Эгч: Яасан? Юу болсон?

Би: Эгчээ, би бүгдийг нь саначихлаа!

Эгч: Юу?... Бүгдийг нь үү?

Би: Тийм ээ, бүгдийг нь. Гэхдээ дэндүү их юм санасан болохоор сайн ойлгохгүй байна.

Эгч намайг "заза юу ч гэсэн суучих" хэмээн буйдан дээр суулгалаа. Суусан даруйдаа санасан зүйлсээ эмх цэгцэнд нь оруулахыг хичээлээ... Ээжийн хэлдэгээр үнэхээр би Инүг миний нөхөр гэж ярьдаг байсан юм байна. Би Astro-г мэдэж эхэлснээс хойш Инүг онцгойлон дэмждэг байж. Дэмждэг биш бүр хайртай байсан байна шүүдээ.... Би ийм чухал зүйлсийг мартсандаа итгэж чадахгүй нь ээ. Бид бие биедээ хайртай хонь чоно байж... Тийм шүүдээ, бие биедээ ойртох юм бол биднийг хүмүүс эсэргүүцэж бидний аль нэгийг барьж идэх байсан. Тэгээд л Инү бид бие биетэйгээ хамт байх тавьлангүй хүмүүс гээд байсан юм байна.... Хамгийн гол нь Инүд хэлсэн миний хатуу үгс... Бодох төдийд л зүрх минь зүсэгдэх шиг л болж байна. Өөрийн эрхгүй Инүд хэлсэн үгсдээ гэмшин уйлж орхилоо. Эгч рүү нулимсаар дүүрсэн нүдээрээ ширтсээр ийнхүү хэллээ.

Би: Эгчээ, таны хэлдэг үнэн байж. Хожимдож санавал харамсах болно гэдэг чинь үнэн байж. Би одоо маш их харамсаж байна. Би Инүд зөндөө муухай үг хэлсэн. Тэрэнд надаас тийм үг сонсох ямар хэцүү байсан бол... Би үнэхээр муу хүн юмдаа. Би одоо яах вэ?

Эгч: Одоо ч оройтоогүй байна. Тэгсэн ч чи түүнд муухай үг хэлсэн ч гэсэн Инү чиний нөхцөл байдлыг мэдэж байгаа шүүдээ . Тиймээс чамайг ойлгож байгаа. Чамаас хатуу үг сонссон ч зарим зүйлсээ санаж эхэлсэнд чинь баярлаж байгаа гэдэгт итгэлтэй байна. Тиймээс одоо зүгээр л уучлалт гуйгаад урьдных чигээ байхад л болно.

Би: Тийм ээ, түүнд бүх зүйлээ санасан гэдгээ хэлэх хэрэгтэй. Эгчээ намайг Инү дээр хүргээд өгөөч.

Эгч: Одоо юу? Одоо унтаж байгаа байлгүйдээ.

Би: Үгүй. Унтаагүй байгаа. Надаас тийм үгсийг сонсчихоод зүгээр унтана гэж үү? Эгчээ гуйя, хүргээд өг.

Эгч өөдөөс минь хэсэг харж суусаар Инү дээр хүргэж өгөхөөр боллоо. Гэхдээ...

Би: Эгчээ, би түүнд бүх зүйлээ санасан гэдгээ хэлээд нэмэр байгаа гэж үү? Биднийг менежер болон захирал хүлээн зөвшөөрөхгүй шүүдээ.

Эгч: Тэр тийм чухал гэж үү? Та хоёр бие биедээ хайртай биздээ! Тэд нэг л өдөр та хоёрыг хүлээн зөвшөөрч л таарна. Хэрвээ мартсан зүйлсээ санасан гэдгээ хэлэхгүй бол Инүд харинч хэцүү байхгүй гэж үү!

Би: Тийм гэж үү?! Гэхдээ би итгэлгүй байна...

😇😭😭😂

😂💕💕

🦋🌸