"ကျွန်တော် စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စသိရပြီလား...?"

"........."

"Ok! ကျွန်တော့် E-mail ထဲကိုပို့လိုက်..!

ခင်ဗျားအတွက် သတင်းပိုတိကျရင်တိကျသလိုရမယ်..."

လက်ထဲမှ ဖုန်းအားချပြီးသည်နှင့် ထိုင်နေဆဲခုံပေါ်သို့ ခေါင်းကိုနောက်လှန်ကာမှီချလိုက်သည်။

"စိတ်တော့ဝင်စားစရာပဲ..

မိန်းမတစ်ယောက်ယူပြီး ကျွန်တော့်ကိုမွေးစေခဲ့တဲ့လူက G*y တဲ့လား...? ဟက်!"

နာနာကျင်ကျင် တစ်ချက်ပြုံးလိုက်ရင်း စကားလုံးတွေကို တစ်လုံးချင်းရေရွတ်နေသော ကောင်လေးတစ်ယောက်...။

သေချာပေါက် မျက်ဝန်းအိမ်ထဲမှာတော့ အရည်ကြည်တွေဝေ့ဝဲနေပေလိမ့်မည်။

ကျွန်တော့်မှာ ပါးပါးနဲ့ပတ်သတ်ပြီး နာကျင်စရာအတိတ်တွေရှိခဲ့ဖူးတယ်...။

G*y သား! , ပြီးတော့ G*y လို့ အပြောခံခဲ့ရဖူးတာတွေ...။

ပါးပါးက မိန်းမယူထားပြီး ကျွန်တော့်ကိုတောင်မွေးဖွားလာအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့တော့ စွတ်ငြင်းခဲ့မိတဲ့ ကိုယ့်ပါးစပ်ကိုပဲ အခုတော့ ဓားနဲ့ လှီးပစ်ချင်မိတယ်.. ဟက်..!

မိန်းမတောင်ယူထားပြီး ကလေးတစ်ယောက်ရအောင်လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ သူဆိုတော့လဲ G*y စစ်စစ်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား...?

ကျွန်တော့်ပါးပါးက မြူစွယ်ခံခဲ့ရတာပဲဖြစ်လိမ့်မယ်...။

ဟုတ်တယ်... ပါးပါးက G*y အစစ်မဟုတ်ဘူး!! မြှူစွယ်ခံခဲ့ရတာ....!

ကျွန်တော့်ပါးပါးကိုမြူစွယ်ခဲ့တဲ့ လူကိုပဲ ကျွန်တော့်အတိတ်တွေအတွက် လက်စားချေရမယ်...။

မှိတ်ချမိလိုက်သော မျက်ဝန်းအိမ်တွေထဲမှာ နာကျင်မှုတွေအပြည့်ရှိနေသလို သွေးကြောစိမ်းတွေထောင်နေသည်အထိ ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ထားမိတဲ့ လက်သီးနှစ်ဖက်မှာလဲ ပြတ်သားတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအပြည့်အဝနေရာယူနေ၏။

အဲ့ဒီလိုစကားတွေနဲ့ အပြောခံခဲ့ရတဲ့အချိန်တွေ ၊ လှောင်ပြောင်ခံခဲ့ရတဲ့ အချိန်တွေ ၊ ရန်တွေဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်တွေမှာ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ထိနာကျင်ခဲ့ရလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ မသိဘူး။

ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ ဘယ်လောက်ထိရှက်ရွံ့ခြင်းတွေကြီးစိုးနေမလဲဆိုတာကိုလဲ ခင်ဗျားတို့သိမှာမဟုတ်ဘူး။

ခင်ဗျားတို့မှ မခံစားဘူးပဲလေ...။

ခင်ဗျားတို့ နားလည်ပေးဖို့လဲ မလိုအပ်သလို သိစရာလဲ မလိုအပ်ဘူး။

ကျွန်တော့်ကို သနားနေကြမှာကိုလဲ ကျွန်တော် မလိုလားဘူး။

ဒီ Bar မှာပဲ ရက်နည်းနည်းလောက်ထပ်တည်းပြီး စုံစမ်းကြည့်ချင်သေးတယ်...။

Hotel လဲရှိနေတော့ ကျွန်တော့်အတွက် အဆင်ပြေပါတယ်လေ...။

အိမ်မှာဆို ပါးပါးသတိထားမိသွားရင် ဘာသတင်းမှရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ခင်ဗျားတို့သိတဲ့အတိုင်း ပါးပါးရဲ့အရှိန်အဝါကလဲနည်းတာမှ မဟုတ်ပဲ...။

Yibo တစ်ယောက် သူတည်းနေတဲ့ အခန်းထဲမှာပဲတစ်ဖက်က ပို့လာမဲ့ mail တွေကို စောင့်ဆိုင်းရင်း အတွေးပလုံစီကာ အကြံတွေ ထုတ်နေလေတော့သည်။

>>>

Ring Ring Ring 📱

ဖုန်းမြည်သံကြောင့် Contact name မှာပေါ်လာသည့် နာမည်ကိုကြည့်လိုက်တော့ "ဝမ်နင်" တဲ့...။

ဝမ်နင်'ဆိုတာ XZ တို့အိမ်က အိမ်တော်ထိန်းရဲ့သားတစ်ယောက်တစ်ဖြစ်လဲ XZ ရဲ့လူယုံတော်လဲဖြစ်ကာ Gym ဆိုင်တွေရဲ့ ဌာနချုပ်ကုမ္မဏီမှာလဲ မန်နေဂျာတစ်ယောက်အဖြစ် ခန့်အပ်ထားခြင်းခံရသည်။

Bar မှာ ကိစ္စတစ်ခုခုဆိုရင်လဲ သူ့ကိုပဲယုံယုံကြည်ကြည်လွှဲပေးတတ်၏။

ထားပါတော့... XZ ရဲ့အားအကိုးရဆုံး လူယုံတော်တစ်ယောက်ပေါ့...။

"အေး ဝမ်နင် ပြော!"

"သခင်လေး စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စသိရပါပြီ"

"ကောင်းပြီ...

ငါ အခုချက်ချင်းအိမ်ပြန်လာခဲ့မယ်"

XZ ညက Bar မှာပဲအိပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

အိပ်တယ်သာဆိုတယ် အတွေးတွေများနေသည်မို့ အိပ်ကောင်းခြင်းအိပ်ရသည်တော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ခဲ့ပါလေ...။

သူ ဖုန်းပြောနေတာကို VIP အခန်းရဲ့ တစ်နေရာအကွယ်က နားထောင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုတော့ XZ သတိမထားမိခဲ့...။

အခုချိန် Xiao Zhan ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ သူ့အတွက် အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုကိုသာ နေရာယူထားလေသည်။

(*ကျန့်ကျန့်.. မင်း ဒီလိုလုပ်တော့မယ်ဆိုတာ လေးလေး သိနေတယ်...

ညက လေးလေး မင်းရှေ့မှာ မငိုခဲ့သင့်ဘူး။

$မှတ်မရှိတဲ့ မျက်ရည်တွေက ခွင့်ပြုချက်မရှိပဲ စီးဆင်းလာခဲ့တာ...

ကောင်းပြီ.. လေးလေး မင်းကို မတားပါဘူး။

မင်း ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာကိုတော့ လေးလေး စိတ်ဝင်စားမိတယ် ကျန့်ကျန့်...*)

ကျန်းချန်အတွေးတွေနဲ့အတူ တစ်ချက်ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူ ကျန့်ကျန့်ကိုယုံကြည်သည်။

ပြီးတော့ ထိုအတိတ်ဆိုးတွေဆီကနေလဲ ရုန်းထွက်ချင်မိပါ၏။

>>>

ရှောင်းကျန့် အိမ်ကိုပြန်ရောက်လာတော့ ဝမ်နင်က အဆင်သင့်ဆီးကြိုနေလေသည်။

ဝမ်နင်ပေးလာသော ဖိုင်တွဲတွေကို ဧည့်ခန်းထဲမှာ ခြေချိတ်ထိုင်လျက် တစ်ရွက်ချင်းစီ လှန်ကြည့်နေရင်း ဖိုင်တွဲတစ်ခုအရောက်မှာ XZ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"မင်း သွားလို့ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး"

ဝမ်နင် ထွက်သွားသည်နှင့် ထိုဖိုင်တွဲတွေကို စားပွဲပေါ်သို့ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ပစ်ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် လေပူတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ အတက်အကျမရှိသော ခပ်ရှရှအသံတစ်ခုကလဲ လေလှိုင်းထဲသို့ပျံ့နှံ့လာလေ၏။

"ဒီလိုမှန်းသိရင် ငါ မကူညီခဲ့ပါဘူး"

မျက်လုံးအစုံကို အနားပေးစေရန်အလို့ငှာ ခေတ္တမှိတ်ချထားလိုက်သည်။

အတွေးစ,တို့က အတိတ်ဆီသို့သာ တစ်ဖန်ပြန်လည်ဝေ့ဝဲကြပြန်၏။

~~~ Flash back ~~~

"ကိုကြီးရာ...

ကျွန်တော် အရမ်းခံစားရတယ်ဗျာ.. ဟင့်!"

ဧည့်ခန်းထဲမှ ပါးပါးနဲ့လေးလေးတို့ရဲ့ အသံတို့က အတိုင်းသားကြားနေရသည်။

လေးလေး ငိုနေတယ်...?!

"ညီလေး ရာ.. ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ...

ညီလေး အခုဘာဖြစ်ချင်လဲ ကိုကြီးကိုပြော..

ကိုကြီး မဖြစ်ဖြစ်အောင်လုပ်ပေးမယ်..

မငိုနဲ့တော့ကွာ... နော်!"

"ညီလေးလေ... ညီလေး

သူ့အနားမှာပဲရှိချင်တယ် ဟင့်..!"

"ညီလေးရာ....."

ရှောင်းဝူ ထိုစကားမှလွဲ၍ မပြောတတ်တော့ပေ...။

ညီလေးက အချစ်ရေးမှာ ကံဆိုးလွန်းလှသည်။

"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ် ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို China ကနေထွက်သွားခွင့်ပြုပါ..."

မျက်ရည်တွေကိုသုတ်ကာ အခိုင်အမာပြောလာသည့် သူ့ရဲ့တစ်ဦးတည်းသော ညီလေးဖြစ်သူ ကျန်းချန်...။

ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အခိုင်အမာချပြီးသွားသလို မျက်ဝန်းအိမ်မှာလဲပြတ်သားမှုတွေအပြည့်နေရာယူနေ၏။

"ကောင်းပြီ... 

ကိုကြီး အမြန်ဆုံး စီစဥ်ပေးမယ်... ညီလေး ဘယ်နိုင်ငံသွားချင်လဲ? ကိုကြီးကိုပြော.."

"ဘယ်နေရာပဲဖြစ်ဖြစ် China ကနေဝေးရင်ရပါပြီ..."

ထို့နောက် ညီအကိုနှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တင်းကျပ်နေအောင်ဖက်ကာ မျက်ရည်တွေကလဲ အသံတိတ်ကျနေကြပြန်သည်။

လေးလေးနဲ့ သူ့ရဲ့ရည်းစားအကြောင်းတွေကို ပါးပါးပြောပြလို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်အခါက....,

ငါးနှစ်သားအရွယ် ကလေးတစ်ယောက် 'အချစ်'ကို နားမလည်သေးပေမယ့် လေးလေးရဲ့မျက်ရည်တွေကြောင့် 'နာကျင်ရမယ်' လို့တော့ တွေးခဲ့မိဖူးသည်။

အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ လေးလေးတစ်ယောက်တည်း China ကနေ အီတလီကို တကယ်ပဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လေဆိပ်ကို ကျွန်တော်ရယ် ၊ ပါးပါးရယ် ၊ မားမားရယ်လိုက်ပို့ခဲ့ကြသည်။

ပါးပါးနဲ့လေးလေးကတော့ မျက်ရည်တွေအဝဲသားနှင့်...။

ကျွန်တော်ကရော ဘာထူးလို့လဲ...?

အရည်ကြည်တွေ ရစ်သိုင်းနေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ လေးလေးကိုခေါ်ဆောင်သွားတဲ့ လေယာဥ်ပျံကြီးကို ငေးကြည့်နေခဲ့ရတာပါပဲ...။

>

တစ်နေ့ ပါးပါး အိမ်ပြန်ရောက်လာတော့ ဖိတ်စာတစ်ခုကိုကိုင်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲမှာပဲ ငူငူကြီးထိုင်နေလေသည်။

မားမားကတော့ ပါးပါးရဲ့ဘေးနားမှာထိုင်နေပြီး ပါးပါးရဲ့ကျောပြင်လေးကို ပုတ်ပေးကာ နှစ်သိမ့်ပေးနေပုံရ၏။

နောက်တော့ သူတို့စကားပြောရင်း ကြားလိုက်ရတာက လေးလေးရဲ့ရည်းစား မင်္ဂဆောင်တော့မယ်ဆိုပဲ...။

ငါးနှစ်ကျော်ကျော် ခြောက်နှစ်နီးပါးကောင်လေးတစ်ယောက် နားထောင်နေတယ် ဆိုတာကိုတော့ သူတို့မသိခဲ့ကြပါလေ...။

ဒီနေ့ ကျွန်တော့်အသက် 6 နှစ်ပြည့် မွေးနေ့ တစ်နည်းဆိုရရင် Happy New Year နေ့...။

'လေးလေးကလဲ အိမ်ပြန်လာမယ်' တဲ့...။

ကျွန်တော် ပျော်လိုက်ရတာလေ...။

ပါးပါးနဲ့မားမားကတော့ 'ကျွန်တော့်မွေးနေ့အတွက်ရော Happy New Year အတွက်ပါ လိုအပ်တာတွေ သွားဝယ်မယ်' ဆိုပြီး ထွက်သွားကြလေသည်။

'သားသားလည်း လိုက်မယ်' လို့ပြောပေမယ့် 'လေးလေး ပြန်လာမှာ' ဆိုပြီး ကျွန်တော့်ကို အိမ်မှာပဲ ထားခဲ့ကြတာ...။

အိမ်ကြီးထဲမှာ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း အရုပ်တွေနဲ့ ထိုင်ဆော့နေရတာပေါ့...။

နေ့လည်ပိုင်းလောက်ရောက်တော့ အိမ်အရှေ့ကနေ ကားသံတစ်ခုကို ကျွန်တော်ကြားလိုက်ရတယ်...။

ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ထွက်ကြည့်လိုက်တော့ အဲ့ဒီကားက ချက်ချင်း ပြန်လှည့်ထွက်သွားတာဗျ...။

ဘာလား..? ခြံမှားဝင်တာလားပေါ့...။

ကလေးအရွယ်လေးပဲရှိနေသေးတဲ့ ကျွန်တော်က အများကြီးသိပ်မတွေးတော့ပဲ ကလေးပီပီ အရုပ်တွေဆီမှာပဲအာရုံပြန်ရောက်သွားလေသည်။

ကျွန်တော် ဆော့နေတုန်းမှာပဲ အဲ့ဒီကားက ခြံထဲကို နောက်တစ်ခေါက်ပြန်ရောက်လာပြန်သည်။

ကားပေါ်ကနေဆင်းလာတဲ့ လေးလေးကြောင့် ကျွန်တော် ပျော်မလို့ရှိသေး မျက်ရည်စတွေနဲ့ လေးလေးက ကျွန်တော့်ကိုဖတ်ပြီး ရုတ်တရက် ငိုနေလေတော့ ကြောင်အ,သွားရ၏။

ရုတ်တရက်ဆိုတော့ ဘာတွေဖြစ်လို့ဖြစ်နေမှန်း ကျွန်တော် နားမလည်ခဲ့ဘူး...။

နောက်တော့ လေးလေးက ကျွန်တော့်ကို 'တစ်နေရာ ခေါ်သွားစရာရှိတယ်' လို့ပြောပြီး ဆေးရုံတစ်ခုကို ကားနဲ့ခေါ်သွားခဲ့သည်။

အဲ့ဒီအချိန်မှသိလိုက်ရတာက ကျွန်တော့်ပါးပါးနဲ့မားမား မရှိကြတော့ဘူးဆိုတာပါပဲ...။

'ပြန်လာပါ' လို့ ကျွန်တော် အော်ခေါ်ခဲ့ပေမယ့် ဘယ်တော့မှပြန်မလာနိုင်တော့တဲ့ လူတွေပေါ့...။

ကျွန်တော့်ကမ္ဘာကြီး လဲပြိုကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်...။

လေးလေးကတော့ ပါးပါးတို့ရက်လည်ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း အရက်တွေကိုပဲ တရပ်စက်သောက်နေခဲ့တာ...။

'မသောက်ပါနဲ့' လို့ ကျွန်တော် မတားရက်ခဲ့ဘူး...။

လေးလေးလဲ တကယ်ခံစားနေရရှာမှာ...။

အဲ့ဒီအရက်တွေက လေးလေး ခံစားနေရတာတွေကို တကယ်သက်သာစေတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဘယ်တားရက်ပါ့မလဲ...?

ကျွန်တော်လဲ အဲ့ဒီချိန်ကနေစ,ပြီး မွေးနေ့ ဆိုတာကိုရော Happy New Year ဆိုတာကိုပါ ဘာပွဲအခမ်းအနားမှမကျင်းပတော့ပဲ စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

ဘယ်လိုစိတ်နဲ့များ အဲ့ဒီလိုနေ့ကို ပွဲတွေ ကျင်းပရမှာလဲ...?

ကျွန်တော်လဲ နာကျင်ရတယ်...။

လေးလေးကလေ အရက်တွေသောက်တိုင်း သူ့ခံစားချက်တွေ ကျွန်တော့်ကို ရင်ဖွင့်လေ့ရှိတယ်ဗျ...။

သူ့ရည်းစားအကြောင်းတွေ...

သူကို ဘယ်လောက်ထိ ချစ်ခဲ့ကြောင်းတွေ...

ဒါပေမယ့် လေးလေးရဲ့ရည်းစားကတော့ တစ်ခြားတစ်ယောက်နဲ့ လတ်ထပ်သွားခဲ့တာတွေ...

သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ်တောင်းပန်ခဲ့ပေမယ့် လှည့်မကြည့်ခဲ့တာတွေ...

အရာအားလုံးပေါ့ဗျာ.....။

ကျွန်တော် လေးလေးကို အပြစ်မတင်ခဲ့ဘူး။

သူ အရမ်းကိုနာကျင်ခံစားနေရရှာတာ...။

6 နှစ်ကျော်ကျော် 7 နှစ်နီးပါးကောင်လေးတသ်ယောက်က အဲ့ဒီအချိန်မှာ သင်ခန်းစာတွေနှင့်အတူ တွေးမိတာက တစ်ခုတည်းပါပဲ...။

'ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ လက်တွဲဖြုတ်သွားတာပါပဲ...' လို့...။

မှန်ပါတယ်...

လေးလေးရဲ့ရည်းစားက ယောကျာ်းတစ်ယောက်ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းကြောင့်ပါပဲ...။

အဲ့ဒီအချက်က ကျွန်တော့်ကို သင်ခန်းစာတွေ အများကြီးရစေခဲ့တယ်...။

အခုအချိန်ထိ ကျွန်တော် B to B ဆက်ဆံရေးတွေကို မယုံကြည်ဘူး။

'တစ်နေ့နေ့မှာ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ သစ္စာဖောက်သွားမှာပဲ' လို့ ကျွန်တော်ကတော့မြင်တယ်...။

Psycho တစ်ခုလို့ပဲ ပြောရမလား...?

အတွေ့အကြုံအရလို့ပဲ ပြောရမလား...?

ကျွန်တော် မသိဘူး။

B to B Rs တွေကို မြင်ရင် 'တကယ်ချစ်မိတဲ့သူက အသဲတွေကွဲပြီး မျက်ရည်တွေနဲ့သာ ကျန်ခဲ့ရလိမ့်မယ်' လို့ကို တစ်ထစ်ချတွေးနေမိတာ...။

လေးလေးကို ကျွန်တော် အဲ့ဒီအချိန်ကနေစ,ပြီး ဘာအကြောင်းနဲ့မှ မနာကျင်စေခဲ့တော့ဘူး။

လေးလေး ခံစားခဲ့ရတာတွေက လုံလောက်လွန်းနေပါပြီ။

'ကျွန်တော် စုံစမ်းထားတယ်' ဆိုတာကလဲ 'လေးလေး ကောင်းဖို့အတွက်' ဆိုတာလေးတစ်ခုပဲ သိထားပေးပါ.....။

>>><<

ကျွန်တော့်ကို ဆေးထည့်ပေးနေတဲ့ neurs မလေးကို စားမတတ်ဝါးမတတ်ကြည့်နေလေသော ထိုအဆိုးလေးကိုကြည့်ကာ 'ရှင်းချန်' ပြုံးမိပြန်သည်။

ဒီနေ့ ထိုလူသားလေးကြောင့် ကျွန်တော် ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြောက် ပြုံးမိနေခြင်းလဲဆိုတာပင်မမှတ်မိတော့...။

အေးအေးဆေးဆေးသာနေတတ်ပြီး လူနာတွေကို စေတနာအပြည့်အဝထားကာ လေးနက်လွန်းတဲ့ ကျွန်တော်က ဆေးရုံကိစ္စတွေနဲ့ကို မအားလပ်တဲ့အတွက် တစ်နေ့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ စိတ်ပါလက်ပါပြုံးနိုင်ဖို့ကို ခဲယဥ်းလှသည်။

ဒီအဆိုးလေးနဲ့ကျမှပြုံးနေမိတဲ့ ကိုယ့်မျက်နှာကိုယ် မယုံနိုင်သေးပေ...။

အဆိုးလေးက သူ့ကို ဘာကြောင့် ပြုံးစေနိုင်တာလဲ...?

အဖြေရှာဖို့တော့ လိုနေလေပြီ။

>>>

💞

ကျန်းမာရေးဂရုစိုက်ကြပါနော် ❤

💞 ချစ်ခင်လေးစားလျှက် 💞

"ကြၽန္ေတာ္ စုံစမ္းခိုင္းထားတဲ့ ကိစၥသိရၿပီလား...?"

"........."

"Ok! ကြၽန္ေတာ့္ E-mail ထဲကိုပို႔လိုက္..!

ခင္ဗ်ားအတြက္ သတင္းပိုတိက်ရင္တိက်သလိုရမယ္..."

လက္ထဲမွ ဖုန္းအားခ်ၿပီးသည္ႏွင့္ ထိုင္ေနဆဲခုံေပၚသို႔ ေခါင္းကိုေနာက္လွန္ကာမွီခ်လိဳက္သည္။

"စိတ္ေတာ့ဝင္စားစရာပဲ..

မိန္းမတစ္ေယာက္ယူၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကိုေမြးေစခဲ့တဲ့လူက G*y တဲ့လား...? ဟက္!"

နာနာက်င္က်င္ တစ္ခ်က္ၿပဳံးလိုက္ရင္း စကားလုံးေတြကို တစ္လုံးခ်င္းေရ႐ြတ္ေနေသာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္...။

ေသခ်ာေပါက္ မ်က္ဝန္းအိမ္ထဲမွာေတာ့ အရည္ၾကည္ေတြေဝ့ဝဲေနေပလိမ့္မည္။

ကြၽန္ေတာ့္မွာ ပါးပါးနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး နာက်င္စရာအတိတ္ေတြရွိခဲ့ဖူးတယ္...။

G*y သား! , ၿပီးေတာ့ G*y လို႔ အေျပာခံခဲ့ရဖူးတာေတြ...။

ပါးပါးက မိန္းမယူထားၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကိုေတာင္ေမြးဖြားလာေအာင္လုပ္နိုင္ခဲ့ေတာ့ စြတ္ျငင္းခဲ့မိတဲ့ ကိုယ့္ပါးစပ္ကိုပဲ အခုေတာ့ ဓားနဲ႕ လွီးပစ္ခ်င္မိတယ္.. ဟက္..!

မိန္းမေတာင္ယူထားၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္ရေအာင္လုပ္ေပးနိုင္တဲ့ သူဆိုေတာ့လဲ G*y စစ္စစ္ေတာ့ မျဖစ္နိုင္ဘူးမလား...?

ကြၽန္ေတာ့္ပါးပါးက ျမဴစြယ္ခံခဲ့ရတာပဲျဖစ္လိမ့္မယ္...။

ဟုတ္တယ္... ပါးပါးက G*y အစစ္မဟုတ္ဘူး!! ျမႇူစြယ္ခံခဲ့ရတာ....!

ကြၽန္ေတာ့္ပါးပါးကိုျမဴစြယ္ခဲ့တဲ့ လူကိုပဲ ကြၽန္ေတာ့္အတိတ္ေတြအတြက္ လက္စားေခ်ရမယ္...။

မွိတ္ခ်မိလိုက္ေသာ မ်က္ဝန္းအိမ္ေတြထဲမွာ နာက်င္မႈေတြအျပည့္ရွိေနသလို ေသြးေၾကာစိမ္းေတြေထာင္ေနသည္အထိ ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ထားမိတဲ့ လက္သီးႏွစ္ဖက္မွာလဲ ျပတ္သားတဲ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြအျပည့္အဝေနရာယူေန၏။

အဲ့ဒီလိုစကားေတြနဲ႕ အေျပာခံခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေတြ ၊ေလွာင္ေျပာင္ခံခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြ၊ ရန္ေတြျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ထိနာက်င္ခဲ့ရလဲဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ မသိဘူး။

ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ထိရွက္႐ြံ႕ျခင္းေတြႀကီးစိုးေနမလဲဆိုတာကိုလဲ ခင္ဗ်ားတို႔သိမွာမဟုတ္ဘူး။

ခင္ဗ်ားတို႔မွ မခံစားဘူးပဲေလ...။

ခင္ဗ်ားတို႔ နားလည္ေပးဖို႔လဲ မလိုအပ္သလို သိစရာလဲ မလိုအပ္ဘူး။

ကြၽန္ေတာ့္ကို သနားေနၾကမွာကိုလဲ ကြၽန္ေတာ္ မလိုလားဘူး။

ဒီ Bar မွာပဲ ရက္နည္းနည္းေလာက္ထပ္တည္းၿပီး စုံစမ္းၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္...။

Hotel လဲရွိေနေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အဆင္ေျပပါတယ္ေလ...။

အိမ္မွာဆို ပါးပါးသတိထားမိသြားရင္ ဘာသတင္းမွရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။

ခင္ဗ်ားတို႔သိတဲ့အတိုင္း ပါးပါးရဲ႕အရွိန္အဝါကလဲနည္းတာမွ မဟုတ္ပဲ...။

Yibo တစ္ေယာက္ သူတည္းေနတဲ့ အခန္းထဲမွာပဲတစ္ဖက္က ပို႔လာမဲ့ mail ေတြကို ေစာင့္ဆိုင္းရင္း အေတြးပလုံစီကာ အႀကံေတြ ထုတ္ေနေလေတာ့သည္။

>>>

Ring Ring Ring

ဖုန္းျမည္သံေၾကာင့္ Contact name မွာေပၚလာသည့္ နာမည္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ "ဝမ္နင္" တဲ့...။

ဝမ္နင္'ဆိုတာ XZ တို႔အိမ္က အိမ္ေတာ္ထိန္းရဲ႕သားတစ္ေယာက္တစ္ျဖစ္လဲ XZ ရဲ႕လူယုံေတာ္လဲျဖစ္ကာ Gym ဆိုင္ေတြရဲ႕ ဌာနခ်ဳပ္ကုမၼဏီမွာလဲ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္အျဖစ္ ခန့္အပ္ထားျခင္းခံရသည္။

Bar မွာ ကိစၥတစ္ခုခုဆိုရင္လဲ သူ႕ကိုပဲယုံယုံၾကည္ၾကည္လႊဲေပးတတ္၏။

ထားပါေတာ့... XZ ရဲ႕အားအကိုးရဆုံး လူယုံေတာ္တစ္ေယာက္ေပါ့...။

"ေအး ဝမ္နင္ ေျပာ!"

"သခင္ေလး စုံစမ္းခိုင္းထားတဲ့ ကိစၥသိရပါၿပီ"

"ေကာင္းၿပီ...

ငါ အခုခ်က္ခ်င္းအိမ္ျပန္လာခဲ့မယ္"

XZ ညက Bar မွာပဲအိပ္ျဖစ္ခဲ့သည္။

အိပ္တယ္သာဆိုတယ္ အေတြးေတြမ်ားေနသည္မို႔ အိပ္ေကာင္းျခင္းအိပ္ရသည္ေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ မဟုတ္ခဲ့ပါေလ...။

သူ ဖုန္းေျပာေနတာကို VIP အခန္းရဲ႕ တစ္ေနရာအကြယ္က နားေထာင္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကိုေတာ့ XZ သတိမထားမိခဲ့...။

အခုခ်ိန္ Xiao Zhan ရဲ႕ ေခါင္းထဲမွာ သူ႕အတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥတစ္ခုကိုသာ ေနရာယူထားေလသည္။

(*က်န့္က်န့္.. မင္း ဒီလိုလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ ေလးေလး သိေနတယ္...

ညက ေလးေလး မင္းေရွ႕မွာ မငိုခဲ့သင့္ဘူး။

$မွတ္မရွိတဲ့ မ်က္ရည္ေတြက ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိပဲ စီးဆင္းလာခဲ့တာ...

ေကာင္းၿပီ.. ေလးေလး မင္းကို မတားပါဘူး။

မင္း ဒီကိစၥကို ဘယ္လိုကိုင္တြယ္မလဲဆိုတာကိုေတာ့ ေလးေလး စိတ္ဝင္စားမိတယ္ က်န့္က်န့္...*)

က်န္းခ်န္အေတြးေတြနဲ႕အတူ တစ္ခ်က္ၿပဳံးလိုက္မိသည္။

သူ က်န့္က်န့္ကိုယုံၾကည္သည္။

ၿပီးေတာ့ ထိုအတိတ္ဆိုးေတြဆီကေနလဲ ႐ုန္းထြက္ခ်င္မိပါ၏။

>>>

ေရွာင္းက်န့္ အိမ္ကိုျပန္ေရာက္လာေတာ့ ဝမ္နင္က အဆင္သင့္ဆီးႀကိဳေနေလသည္။

ဝမ္နင္ေပးလာေသာ ဖိုင္တြဲေတြကို ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေျခခ်ိတ္ထိုင္လ်က္ တစ္႐ြက္ခ်င္းစီ လွန္ၾကည့္ေနရင္း ဖိုင္တြဲတစ္ခုအေရာက္မွာ XZ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္လိုက္မိသည္။

"မင္း သြားလို႔ရၿပီ"

"ဟုတ္ကဲ့ သခင္ေလး"

ဝမ္နင္ ထြက္သြားသည္ႏွင့္ ထိုဖိုင္တြဲေတြကို စားပြဲေပၚသို႔ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ပစ္ခ်လိဳက္သည္။

ထို႔ေနာက္ ေလပူတစ္ခ်က္ကို မႈတ္ထုတ္လိုက္ကာ အတက္အက်မရွိေသာ ခပ္ရွရွအသံတစ္ခုကလဲ ေလလွိုင္းထဲသို႔ပ်ံ့ႏွံ႕လာေလ၏။

"ဒီလိုမွန္းသိရင္ ငါ မကူညီခဲ့ပါဘူး"

မ်က္လုံးအစုံကို အနားေပးေစရန္အလို႔ငွာ ေခတၱမွိတ္ခ်ထားလိုက္သည္။

အေတြးစ,တို႔က အတိတ္ဆီသို႔သာ တစ္ဖန္ျပန္လည္ေဝ့ဝဲၾကျပန္၏။

~~~ Flash back ~~~

"ကိုႀကီးရာ...

ကြၽန္ေတာ္ အရမ္းခံစားရတယ္ဗ်ာ.. ဟင့္!"

ဧည့္ခန္းထဲမွ ပါးပါးနဲ႕ေလးေလးတို႔ရဲ႕ အသံတို႔က အတိုင္းသားၾကားေနရသည္။

ေလးေလး ငိုေနတယ္...?!

"ညီေလး ရာ.. ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ...

ညီေလး အခုဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ကိုႀကီးကိုေျပာ..

ကိုႀကီး မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးမယ္..

မငိုနဲ႕ေတာ့ကြာ... ေနာ္!"

"ညီေလးေလ... ညီေလး

သူ႕အနားမွာပဲရွိခ်င္တယ္ ဟင့္..!"

"ညီေလးရာ....."

ေရွာင္းဝူ ထိုစကားမွလြဲ၍ မေျပာတတ္ေတာ့ေပ...။

ညီေလးက အခ်စ္ေရးမွာ ကံဆိုးလြန္းလွသည္။

"ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္နားလည္ပါတယ္ ကိုႀကီး... ကြၽန္ေတာ့္ကို China ကေနထြက္သြားခြင့္ျပဳပါ..."

မ်က္ရည္ေတြကိုသုတ္ကာ အခိုင္အမာေျပာလာသည့္ သူ႕ရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာ ညီေလးျဖစ္သူ က်န္းခ်န္...။

ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို အခိုင္အမာခ်ၿပီးသြားသလို မ်က္ဝန္းအိမ္မွာလဲျပတ္သားမႈေတြအျပည့္ေနရာယူေန၏။

"ေကာင္းၿပီ...

ကိုႀကီး အျမန္ဆုံး စီစဥ္ေပးမယ္... ညီေလး ဘယ္နိုင္ငံသြားခ်င္လဲ?ကိုႀကီးကိုေျပာ.."

"ဘယ္ေနရာပဲျဖစ္ျဖစ္ China ကေနေဝးရင္ရပါၿပီ..."

ထို႔ေနာက္ ညီအကိုႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ တင္းက်ပ္ေနေအာင္ဖက္ကာ မ်က္ရည္ေတြကလဲ အသံတိတ္က်ေနၾကျပန္သည္။

ေလးေလးနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ရည္းစားအေၾကာင္းေတြကို ပါးပါးေျပာျပလို႔ ကြၽန္ေတာ္ ၾကားဖူးခဲ့သည္။

ထိုအခ်ိန္အခါက....,

ငါးႏွစ္သားအ႐ြယ္ ကေလးတစ္ေယာက္ 'အခ်စ္'ကို နားမလည္ေသးေပမယ့္ ေလးေလးရဲ႕မ်က္ရည္ေတြေၾကာင့္ 'နာက်င္ရမယ္' လို႔ေတာ့ ေတြးခဲ့မိဖူးသည္။

အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့ ေလးေလးတစ္ေယာက္တည္း China ကေန အီတလီကို တကယ္ပဲ ထြက္ခြာသြားခဲ့သည္။

ေလဆိပ္ကို ကြၽန္ေတာ္ရယ္ ၊ ပါးပါးရယ္ ၊ မားမားရယ္လိုက္ပို႔ခဲ့ၾကသည္။

ပါးပါးနဲ႕ေလးေလးကေတာ့ မ်က္ရည္ေတြအဝဲသားႏွင့္...။

ကြၽန္ေတာ္ကေရာ ဘာထူးလို႔လဲ...?

အရည္ၾကည္ေတြ ရစ္သိုင္းေနတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြနဲ႕ ေလးေလးကိုေခၚေဆာင္သြားတဲ့ ေလယာဥ္ပ်ံႀကီးကို ေငးၾကည့္ေနခဲ့ရတာပါပဲ...။

>

တစ္ေန႕ ပါးပါး အိမ္ျပန္ေရာက္လာေတာ့ ဖိတ္စာတစ္ခုကိုကိုင္ၿပီး ဧည့္ခန္းထဲမွာပဲ ငူငူႀကီးထိုင္ေနေလသည္။

မားမားကေတာ့ ပါးပါးရဲ႕ေဘးနားမွာထိုင္ေနၿပီး ပါးပါးရဲ႕ေက်ာျပင္ေလးကို ပုတ္ေပးကာ ႏွစ္သိမ့္ေပးေနပုံရ၏။

ေနာက္ေတာ့ သူတို႔စကားေျပာရင္း ၾကားလိုက္ရတာက ေလးေလးရဲ႕ရည္းစား မဂၤေဆာင္ေတာ့မယ္ဆိုပဲ...။

ငါးႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ေျခာက္ႏွစ္နီးပါးေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ နားေထာင္ေနတယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ သူတို႔မသိခဲ့ၾကပါေလ...။

ဒီေန႕ ကြၽန္ေတာ့္အသက္ 6 ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႕ တစ္နည္းဆိုရရင္ Happy New Year ေန႕...။

'ေလးေလးကလဲ အိမ္ျပန္လာမယ္' တဲ့...။

ကြၽန္ေတာ္ ေပ်ာ္လိုက္ရတာေလ...။

ပါးပါးနဲ႕မားမားကေတာ့ 'ကြၽန္ေတာ့္ေမြးေန႕အတြက္ေရာ Happy New Year အတြက္ပါ လိုအပ္တာေတြ သြားဝယ္မယ္' ဆိုၿပီး ထြက္သြားၾကေလသည္။

'သားသားလည္း လိုက္မယ္' လို႔ေျပာေပမယ့္ 'ေလးေလး ျပန္လာမွာ' ဆိုၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကို အိမ္မွာပဲ ထားခဲ့ၾကတာ...။

အိမ္ႀကီးထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း အ႐ုပ္ေတြနဲ႕ ထိုင္ေဆာ့ေနရတာေပါ့...။

ေန႕လည္ပိုင္းေလာက္ေရာက္ေတာ့ အိမ္အေရွ႕ကေန ကားသံတစ္ခုကို ကြၽန္ေတာ္ၾကားလိုက္ရတယ္...။

ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ထြက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အဲ့ဒီကားက ခ်က္ခ်င္း ျပန္လွည့္ထြက္သြားတာဗ်...။

ဘာလား..? ၿခံမွားဝင္တာလားေပါ့...။

ကေလးအ႐ြယ္ေလးပဲရွိေနေသးတဲ့ ကြၽန္ေတာ္က အမ်ားႀကီးသိပ္မေတြးေတာ့ပဲ ကေလးပီပီ အ႐ုပ္ေတြဆီမွာပဲအာ႐ုံျပန္ေရာက္သြားေလသည္။

ကြၽန္ေတာ္ ေဆာ့ေနတုန္းမွာပဲ အဲ့ဒီကားက ၿခံထဲကို ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ေရာက္လာျပန္သည္။

ကားေပၚကေနဆင္းလာတဲ့ ေလးေလးေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ ေပ်ာ္မလို႔ရွိေသး မ်က္ရည္စေတြနဲ႕ ေလးေလးက ကြၽန္ေတာ့္ကိုဖတ္ၿပီး ႐ုတ္တရက္ ငိုေနေလေတာ့ ေၾကာင္အ,သြားရ၏။

႐ုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ဘာေတြျဖစ္လို႔ျဖစ္ေနမွန္း ကြၽန္ေတာ္ နားမလည္ခဲ့ဘူး...။

ေနာက္ေတာ့ ေလးေလးက ကြၽန္ေတာ့္ကို 'တစ္ေနရာ ေခၚသြားစရာရွိတယ္' လို႔ေျပာၿပီး ေဆး႐ုံတစ္ခုကို ကားနဲ႕ေခၚသြားခဲ့သည္။

အဲ့ဒီအခ်ိန္မွသိလိုက္ရတာက ကြၽန္ေတာ့္ပါးပါးနဲ႕မားမား မရွိၾကေတာ့ဘူးဆိုတာပါပဲ...။

'ျပန္လာပါ' လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ေအာ္ေခၚခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွျပန္မလာနိုင္ေတာ့တဲ့ လူေတြေပါ့...။

ကြၽန္ေတာ့္ကမၻာႀကီး လဲၿပိဳက်သြားသလို ခံစားလိုက္ရတယ္...။

ေလးေလးကေတာ့ ပါးပါးတို႔ရက္လည္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း အရက္ေတြကိုပဲ တရပ္စက္ေသာက္ေနခဲ့တာ...။

'မေသာက္ပါနဲ႕' လို႔ ကြၽန္ေတာ္ မတားရက္ခဲ့ဘူး...။

ေလးေလးလဲ တကယ္ခံစားေနရရွာမွာ...။

အဲ့ဒီအရက္ေတြက ေလးေလး ခံစားေနရတာေတြကို တကယ္သက္သာေစတယ္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္တားရက္ပါ့မလဲ...?

ကြၽန္ေတာ္လဲ အဲ့ဒီခ်ိန္ကေနစ,ၿပီး ေမြးေန႕ ဆိုတာကိုေရာ Happy New Year ဆိုတာကိုပါ ဘာပြဲအခမ္းအနားမွမက်င္းပေတာ့ပဲ စြန့္လႊတ္ခဲ့သည္။

ဘယ္လိုစိတ္နဲ႕မ်ား အဲ့ဒီလိုေန႕ကို ပြဲေတြ က်င္းပရမွာလဲ...?

ကြၽန္ေတာ္လဲ နာက်င္ရတယ္...။

ေလးေလးကေလ အရက္ေတြေသာက္တိုင္း သူ႕ခံစားခ်က္ေတြ ကြၽန္ေတာ့္ကို ရင္ဖြင့္ေလ့ရွိတယ္ဗ်...။

သူ႕ရည္းစားအေၾကာင္းေတြ...

သူကို ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္ခဲ့ေၾကာင္းေတြ...

ဒါေပမယ့္ ေလးေလးရဲ႕ရည္းစားကေတာ့ တစ္ျခားတစ္ေယာက္နဲ႕ လတ္ထပ္သြားခဲ့တာေတြ...

သူ႕ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ေတာင္းပန္ခဲ့ေပမယ့္ လွည့္မၾကည့္ခဲ့တာေတြ...

အရာအားလုံးေပါ့ဗ်ာ.....။

ကြၽန္ေတာ္ ေလးေလးကို အျပစ္မတင္ခဲ့ဘူး။

သူ အရမ္းကိုနာက်င္ခံစားေနရရွာတာ...။

6 ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ 7 ႏွစ္နီးပါးေကာင္ေလးတသ္ေယာက္က အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ သင္ခန္းစာေတြႏွင့္အတူ ေတြးမိတာက တစ္ခုတည္းပါပဲ...။

'ပုံမွန္ မဟုတ္တဲ့ ဆက္ဆံေရးတစ္ခုမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ့ လက္တြဲျဖဳတ္သြားတာပါပဲ...' လို႔...။

မွန္ပါတယ္...

ေလးေလးရဲ႕ရည္းစားက ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ပါပဲ...။