"Хэн бэ?" Ина гэнэтийн хаалга тогшилтонд гайхсаар хэн болохыг асуухад хаалганы цаанаас бүдэг бадаг 'Жонгүг' гэх сонсогдлоо.

"Жонгүг? Энд?" Түүний асуултыг ч үл тоон гэрт дайран орж ирсэн Жонгүг гаран дахь тортой чихэр, жимсээ гал тогооны ширээн дээр тавьсаар эргэн Ина руу хараад

"Чиний ачаар найз залуугаасаа салчихсан явж байна. Бодвол одоо баяртай л байгаа байлгүй" хэмээн ширэв татсаар торон дотор байх жимснүүдийг эхнээс нь гарган хөргөгч рүү хийлээ.

"Тэр явдалд үнэхээр уучлаарай. Би адгийн хүсэлдээ дийлдээд л...гэхдээ нуулгүй хэлэхэд би одоо баяртай байна. Хэрэв би тийм үйлдэл хийгээгүй бол чи одоо над дээр ингэж ирэхгүй байсан шүү дээ"

"Мөн сайхан зүйлд баярлаж байх шив! Бүхэл бүтэн хүний амьдрал сүйрүүлж хаячихаад. Үнэнийг хэлэхэд чи хүүхдийг минь л тээж чадах болохоос, зүрхийг минь ер өөрийн болгож чадахгүй. Тиймээс миний чамайг сүйрүүлж чадахгүй байгаа зүйл ердөө наад хүүхэд чинь гэж бодоод л...чимээгүйхэн амьдарч үз!" Жонгүг ширүүхэн хэлчихээд хийж байгаа зүйлсээ ч уурандаа орхин гэрээс гарахыг зэхвэл Ина хэдий түүний үгэнд ихээр гомдож байсан ч авч үлдэх ёстойг санаад

"Аах, өвдөөд байна. Өвдөөд--" гэсээр хойш гэдийн гэдсээ дараад зогсчих нь тэр.

"Хаана чинь? Энд үү? Энд нь юм уу? Алив хэлээч дээ. Эсвэл эмнэлэг явах юм уу?" Жонгүг уурлах, сандрахын голуур түүнээс шалж эхлэхэд Ина өөрийн зорилгоо биелүүлсэндээ нэг санаа амран

"Яг энэ хэсэг дээр. Намайг өргөөд оронд минь хэвтүүлээд өгөөч" гэвэл Жонгүг ч хурдхан гэгч нь түүнийг өргөн явсаар орон дээр хэвтүүлэн хөнжлөөр хучив.

"Эмч дуудах юм уу? Одоо өвдөж байна уу?" Халамжийн гэмээр Жонгүгийн энэ үгсэд Ина дотроо ихээр догдлохоос гадна илүүг, өшөө илүүг хэмээх шуналдаа дийлдэн

"Энэ хэсэгт их өвдөөд байна. Эмч хэлэхдээ гэдсээ илвэл зүгээр болдог гэсэн. Даанч миний гар хөдлөхгүй байна" гээд хошуугаа унжуулсаар гараа чадан ядан хөдөлгөхийг оролдох мэт хуурамч дүр эсгэхэд Жонгүг санаа алдаад түүний хажууд хэвтсээр гэдсийг нь зөөлөн илж эхлэх нь тэр.

Томроогүй хэрнээ ихээр баашлах Ина хэдий Жонгүгт сонин сэтгэгдэл төрүүлсэн ч 'арай ч ийм юмаар тоглохгүй байлгүй дээ' хэмээн бодоод үргэлжлүүлэн илсээр л...

"Бид яг л хосууд шиг биш байна гэж үү?" Удаан хугацааны Жонгүгийн нухацтай нь аргагүй илэлтийг харан инээмсэглэн хэвтсэн Ина лавлах мэт асуухад Жонгүг түүн рүү нэг хараад удалгүй гараа гэдэснээс нь салган, цамцыг нь буцаан доошлуулан өгсөөр

"Одоо өвдөхөө больсон бололтой" гээд орноос өндийхийг зэхвэл Ина бушуу гарнаас нь зууран аваад

"Ядаж ганц л шөнө. Ганцхан л шөнө. Хажууд минь байгаач дээ. Чи амлаагүй гэж үү? Минийх болно оо гэж" хэмээн нулимс дуслуулсаар хэлсэнд нь Жонгүг атиралдах хөмсгөө тэнийлгэх мэт хэвийн царайнд ороод, гараа ч мөн түүнээс салган хажууд нь эргэн хэвтлээ.

"Зөвхөн өнөөдөр шүү"

"Ойлголоо. Бас баярлалаа"

○○○

"Уучлаарай, өөрөө Жон Жонгүг мөн үү?" Тэхёны дуудлага түүнд ирсэнд Жонгүг зүйрлэж боломгүй ихээр баярласан ч дуудлагыг авав уу, үгүй юу хэн нэгэн эрэгтэйн хоолой дуулдсанд Жонгүгийн тэр том инээмсэглэл дороо л замхарч орхих нь тэр.

"М-мөн байна. Өөрөө?"

"Аан, би клубын бармен юм л даа. Тэгээд энэ утасны эзэн түрүүн тасраад одоо ер сэрэхгүй байгаа учраас та ирээд авч болох уу? Манай клуб ч хаачихлаа" Жонгүг ч түүний хэлсэнд харагдахгүй ч толгой дохисоор

"Хаягаа явуулчих. Би яг одоо яваад очъё" хэмээлээ.

"Хаачих гэж байгаа юм?" Ина Жонгүгийн хэлсэн бүгдийг сонссондоо ч тэр үү, сандарсаар босон Жонгүгийн урд зогссон чигтээ асуувал Жонгүг нүдээ эргэлдүүлээд

"Шөнө дууслаа. Ойлгов уу? Би одоо ажилтай" гэсээр Инаг зөрөхийг зэхэхэд Ина худал нулимс гэнэт л дуслуулж эхлээд

"Хэрэв чи яг одоо энэ гэрээс гарвал би өөрийгөө ч үл хайхран хүүхдийг чинь бэртээгээд зогсохгүй алж ч чадна шүү" гэх нь тэр.

"Юугаа ярьж байгаагаа ер нь мэдэж байна уу?. . . Солиороо юу!" Жонгүг түүний хэлсэнд ч мөн уурссан бололтой хоёр мөрнөөс нь зуурсаар хашгичиж гарахад Ина уйлсан хэвээр

"Тэгээд юу гэж! Би солиорчихсон! Чамайг гэх сэтгэлдээ солиорчихсон гэж байна! Хэрэв ингэх л байсан юм бол яах гэж! Яах гэж надтай унтаж, сэтгэлд минь найдвар төрүүлсэн юм! Одоо бүгд өнгөрсөн. Би чамайг өөрийн болгохын тулд бүхнийг хийж чадах болохоор. . .зүгээр л надтай үлд!" хэмээн чангаар хашгичаад удалгүй гэдсээ дарсаар хойш налаад эхлэхэд нь Жонгүг нөгөө гарах тухайгаа ч мартаж орхин, хурдан гэгч нь Инаг түших мэт тэврэн авлаа.

"Хөөе! Хөөе Ина! Сэргээрэй!" Ухаангүй болсон Инаг өвөртөө тэврэх Жонгүг машин руугаа гүйх явцдаа ийн орилох ба хамаг байдгаараа л хурдлана.

○○○

"Энд!" Бармен Жиминийг клуб руу орж ирэв үү, үгүй юу нэг гараа өргөсөөр орилоход Жимин ч Тэхёныг холоос ажигласан чигтээ алхан ирэв.

"Хэзээнээс эхэлж уусан юм?"

"Ойролцоогоор 4 цаг өнгөрч. Ууг нь аль хоёр цагийн нэг эрд хэлсэн ч ер ирээгүйд нь тань руу залгалаа"

"Ойлголоо. Би түүнийг аваад явах учраас одоо санаа зоволтгүй дээ" Жимин хэлээд Тэхёныг үүрэх мэт мөрөндөө нэг гарыг нь тохон, нөгөө гараараа бэлхүүснээс нь барьсаар клубыг орхилоо.

○○○

"Та хоёр үнэхээр хэцүү хүмүүс юм. Яагаад л ургийг дөнгөж бүрэлдэж буй энэ үед нь байн байн эмнэлэг бараадаад байгаа юм! Тэгээд бүр эхийг ухаан алдуулаад шүү! Чи ер нь яасан сонин хүн бэ? Хүүхдийн байдал эхийн сэтгэл зүйтэй шууд хамааралтай болохыг үнэхээр мэддэггүй хэрэг үү! Эхийг тайван байлга! Бүү санааг нь чилээ! Ойлгож байна уу!" Эмчийн зэмлэж буй үгсэд нь Жонгүг ч доош харсаар толгой дохиод

"Одоо зүгээр биз дээ? Хүүхэд яасан бэ?" гэвэл эмч толгой сэгсрэн амандаа шогширсоор

"Тэд хоёул зүгээр байгаа. Гэсэн ч энэ хэвээрээ дахиад түүний биеийн байдал гэнэт муудвал эх болон урагт юу ч тохиолдож болзошгүй" гэх нь тэр.

"Би цаашдаа чадлаараа хичээнэ ээ"

"Тэгж л үзээрэй дээ. Хүү минь!"